DeM

¶ Chriſtus in forma crucifixi inuentus eſt in lecto Ex. XXXIIEgit̉ ꝙ cū quędaꝫ muliernobilis cōſueta eſſet reciꝑe pauperes ⁊ ſeruire eis manibꝰ ꝓprijs. etabluere pedes eoꝝ inuito marito ſuo. Cuꝫſemel inueniſſet pauꝑem an̄ ianuā. mirabiliter vt videbat̉ afflictuꝫ ⁊ vlceroſū. introduxit eū in domū ſuā viro eiꝰ abſente. ⁊ cūpeteret balneū parauit illi. Qui cū diceretpoſt balneum ꝙ nō poſſet quieſcere. niſi inmolli lecto. poſuit eū in camera ſua. Cū autem vir eiꝰ veniret ex improuiſo. ⁊ camerāſb̓ito intraſſet. ⁊ in lecto vxoris īueniēſ p̨̄dictum infirmū quē cū crederet adulterum ⁊vellet eū ex impetu irę ſuę occidere. ſuꝑ lectum eius apparuit ei dn̄s in eadeꝫ formaqua pendebat in cruce dicēs: Quid me ꝑſequeris qͥ hęc ꝓ te paſſus ſum. ⁊ hęc vulnera ⁊ mortē ꝓpt̓ tuā ſalutē ꝑtuli? Cū aūtꝑterritꝰ ⁊ ꝓſtratꝰ in cęlū oculos erigeret etoraret poſtea nihil īuenit. ⁊ ſic cōuerſus addn̄am bonus hoſpes ⁊ pius pat̓ pauperuꝫfactus eſt. ⁊ quęſiuit ab vxore. q̨̄ ei oīa narrauit. Hęc Petrus de amore. li. ij.¶ Chriſtꝰ oſtendit Iordano corrigiam quam pauperi dedit.Exemplum XXXIIIEmel cōtigit cuꝫ ipſe frat̓ſUordanꝰ ordinis p̨̄dicatoꝝ doctor theologię ſtudio pariſius operaꝫ daret. ⁊ ſuę cōſuetudinis eēt qͣſi oī nocte ſurgere ad matufinas. qͣdā nocte ſolenni ſubito ſurrexit cū iam ad matutinaſ credereteſſe pulſatū. vnde ſolam cappaꝫ ſuꝑ camiſiam induēs. ⁊ cingulo ſe p̨̄cingēs feſtinanter ad eccleſiā ꝓperauit. Cui ilico pauꝑ occurrit elemoſynā petēs. qͥ nihi inueniēſ qd̓daret pauꝑi. corrigiā dedit. Cū aūt ad eccleſiam veniēs eamqꝫ clauſam īueniſſet. qꝛpulſatū vt crediderat nōdū erat. tamdiuꝑmanſit ante fores eccleſię donec miniſtriſurgerēt ⁊ eccleſiā aperirēt. Quā cū intraſet ⁊ ante crucifixū oraret ipſū deuote ⁊ frequenter inſpiciēſ. vidit eū corrigia ipſa cinctum quā ante modicū pauꝑi amore crucifixi dederat. Chriſtꝰ indutꝰ fueratcollobio qd̓ monachꝰ pauꝑi de-

dit. ¶ Exemplum XXXIIIIUida monachus duo habens collobia vnū quotidianū. ⁊8Laliud in ſolēnitatibꝰ. venit pauꝑegenus tꝑe quodā petens ab eo indumentū. Ille ꝟo negauit dicēs ſe ſuꝑfluā veſtēnō hr̄e. Pauꝑ aūt cū fletu vociferādo dicebat: Miſerere mei. Monachus ꝟo adp̄ces pauꝑis intrās in cellā ſuā exuit ſe qͦtidiano collobio. ⁊ dedit pauꝑi. ſibi autēretinuit melius. Poſtea ꝟo compūctꝰ dicit pauꝑi. redde mihi collobiū qd̓ dedi tibi. ⁊ accipe meliꝰ. Hoc accipiens ille pauꝑinduit ſe illo. ⁊ abijt in ciuitatē vendidit illud meretrici. Illa ꝟo induēs ſe illo. veniens ſemel ⁊ bis vbi erat monachꝰ ille. Cūaūt monachus vidit veſtimētū ſuū. recōgnouit ꝙ hͦ eſſet qͦ vtebat̉ in ſolēnitatibꝰcōtriſtatꝰ valde intrās cellam ſuam dixit:Uere deo nō placuit qḋ feci. nec meā recepit deuotionē qꝛ ſcꝫ in tales manus venitpalliū meū quo ego feſtiuis diebꝰ vtebatnūc ꝟo meretrix vtit̉ eo. ⁊ p̨̄ triſticia magͣnō cōmedit illa die. Nocte ꝟo cū dormiret vidit Ieſum chriſtū indutum veſte ſuaquā pauꝑi dederat. ⁊ introeūte in cellā ſuam dicētēqꝫ ſibi: fater. frater. Qui vt aſpexit. vidit lucem magnam. dixitqꝫ ei: Quises dn̄e. qͥ rn̄dens ait: Aſpice ī me. ⁊ cū aſpiceret dixit ei. cognoſcis hͦ. Qui rn̄dit etiādn̄e collobiū meū eſt. Ait illi: Ego ſum Ieſus. iaꝫ nō triſteris. ſꝫ gaude ⁊ lętare ⁊ gratias age deo. Ex qͦ enī dediſti pauꝑi iſtudmihi dediſti. ⁊ lętatꝰ eſt monachꝰ de benignitate dn̄i nr̄i Ieſu chriſti. qꝛ non ꝑmiſiteū torqueri pluribꝰ temptatiōibꝰ ſꝫ certificauit eū ꝟbo qd̓ in euāgelio dixerat. Qd̓vni ex mimis meis feciſtis mihi feciſtis.¶ Miles quidam obut in terraſancta ⁊ ſic euolauit ad deum.¶ Exemplum XXXVIcit̉ ꝙ quidā miles inſid iſtendo oꝑbꝰ pietatꝭ. cū oīa q̨̄ haberet in vſus pauperū expēdiſſetcrucē tranſmarinā accipiēs ꝑegrinis pauperibus manu ꝓpria mīſtrabat. Cūqꝫ trāſfretaſſet viſitauit oīa loca ſancta d̓uote ſequens veſtigia ſui ſaluatoris. Cunqꝫ ad