Exempla

Item miles captꝰ ab inimicis qn̄ decollari debuit dixit: Aīam meā filio ꝟginis cōmendo. et ſic ſaluatꝰ eſt. ſer. lxxxix. T.Item qui dixit in agone. Deus tu ſcis voluntatem meam. ſer. cxxxiiij. C.Miſericordie oꝑa ad ꝓximos¶ Sacerdos et famulꝰ qui valdeab omīabantur leproſos.Exemplum. XXIX.Antor pariſienſis ponit¶fecerat nurū mnt ſe et leproſos. ⁊exemplū de ſacerdote leproſoꝝ q̄ꝑ foramē ꝯfeſſionē eoꝝ audiebat. ⁊ corpdn̄i porrigebat. qͥ diuino iudicio factꝰ ē leproſus ex media ꝑte. remanēte ſana illa ꝑte quā ꝟtebat ad eos. ¶ Itē qͥdā ẜuꝰ abominabat̉ adeo leproſos vt nec elemoſynāvoluit eis deferre. et factꝰ eſt leproſus.¶ Martinꝰ monachꝰ qͥ portauitchriſtū in forma leproſi ī pallioExemplum. XXX.IloUida monachus martimus noīe vitę valde venerabilisfuit. qͥ ex ſuo monaſterio viſitationis gr̄a ad aliud monaſteriū tēdebat cuiſpūalis pr̄ p̨̄erat. Pergēs itaqꝫ leproſum(quē denſis vulneribꝰ elephātinꝰ morbꝰ ꝑmēbra fedauerat) inuenit in via. volētemad ſuū hoſpitiū redire. et p̨̄ laſſitudine nōvalentē. Ipſe ꝟo ī itinere ſe hr̄e ꝑhibebathoſpitiū. qͦ ideꝫ Martinus ire feſtinabat.Vir aūt dei eiꝰ laſſitudini miſertꝰ. palliūqͦ veſtiebat̉ ī terrā ꝓtinꝰ ꝓiecit et expanditac deſuꝑ eū leproſū poſuit. ſuo pallio eumvndiqꝫ cōſtrictū ſuper humeꝝ leuauit. ſecūqꝫ reu̓tens detulit. Cūqꝫ iā monaſterijforibꝰ appropinqͣret. pr̄ eiuſdē monaſterijmagnis vocibꝰ clamare cepit: Currite. ianuas monaſterij aꝑite. qꝛ fr̄ Martinꝰ venit portans ſecū dn̄m. Statim ꝟo vt adaditū monaſterij ꝑuenit qͥ leproſus eſſe videbat̉. de collo eiꝰ exiliēs. et in eadē ſpecieapparuit qͣ recognoſci ab hoībꝰ ſolet redēptor humani generis. ad cęlū ipſo reſpiciente redijt. eiqꝫ aſcendens dixit: Martinetu me nō erubuiſti ſuꝑ terrā. ego te n̄erubeſcam in cęlis. Qui ſanctꝰ vir. mox vt eſt

monaſteriū īgreſſus ei pater dixit: Fratermartine vbi eſt quē portabas. Rn̄dit egoſi ſciuiſſem qͥs fuiſſet. pedes illius tenuiſſeꝫTunc idem Martinus narrauit. quia cūeum portaſſet pondus minime ſenſiſſet.¶ Mulier nobilis valde dilexitleproſos. Exemplū. XXXI.Uedaꝫ nobilis dominaa Palde cōpatiebat infitmis. maxime tn̄ leproſis. vir aūt eiꝰ nobiliſ⁊ potens intantū abominabat̉ leproſos ꝙeos videre non poterat. Quadā autē diecum leproſus ante ianuā clamaret. q̨̄ſiuitdomina ſi vellet bibere vel comedere. cuiille: Ecce h̓ crucior vehemētiſſimo ardorenon māducabo neqꝫ bibā niſi me tulerꝭ indomū tuā. Cui illa: Nūqͥd noſti qͣꝫtū dominus meꝰ abhorret leproſos. et ipſe citoredire dꝫ de venatiōe. ſi te inueniret forſitan te ⁊ me interficeret. Illo gemēte ⁊ plorante. dn̄a nō poterat lachrymas eiꝰ ſuſtinere. ſꝫ ꝓprijs brachijs ipſū in domū ſuamportauit. Cūqꝫ rogaret vt comederet. nullo modo voluit niſi pͥus eū in ꝓpriā cameram et in ꝓpriū lectū dn̄a deferret. ibi enīdeſiderabat qͥeſcere an̄qͣꝫ comederet. Dūgͦ illa gemitū eius ferre non poſſet. in lectoſuo eum quieſcere fecit. puluinar ſuū capiti eius ſupponēs. ⁊ coopertorio griſeo corpus eius cooperiēs. et ecce vir de venatiōerediēs dixit mulieri: Aperi mihi cameramillam vt dormiā et requieſcā. Cūqꝫ illa aliquantulū tardaret timēs de morte leproſiet ſua. dn̄s cū magna indignatione cameram intrauit. et ſatis cito poſt reu̓ſus ait:Modo inqͥt bn̄ feciſti. ꝙ lectū meuꝫ optime p̨̄paraſti. ſꝫ miror vbi tales ſpecies aromaticas reꝑiſti qͥbꝰ tota camera iſta reſꝑſa eſt odore ſuauitatis. qꝛ mͥ viſū eſt ꝙ fuerim in ꝑadiſo. Quō auditu mulier q̨̄ nonniſi mortē expectabat. ingreſſa camerā itainuenit. ſꝫ leproſū minime reꝑit. q̨̄ p̨̄ amiratione et miraculi magnitudine oīa per ordinem marito narrauit. At ille valde cōpunctus. qͥ pͥus leo fuerat. manſueſcere cepit ſicut agnus. et poſtea leproſos ſꝑ dilexit. Hec Arnoldus in narratorio.