Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Exempla

vanitatē nō audiuiſtis. Manꝰ in delitijsnō eſtis delectatę. Pedes ad vana nō cucurriſtis. Vlfactus delitias ꝯtēpſiſti. Guſtus qꝛ ad delicata nō dediſti ꝯſenſū. Expecta gͦ o corpus meū dilectū qͥeſcēs ī pace. vt tꝑe oportuno recipias ꝓ labore ęternā remunerationē. Et hͦ dicto cū cōcētuangeloꝝ ſācta aīa euolauit ad cęlū. Hocin vitaſpatrum. Quidā. xij. annis ſeruiuit infirmo. et nunquādulce verbū fuit ſibi locutus. Exemplum. XXIX.¶q Iuidā ſent infirmanti fecit obſeUidā frater ꝑ. xij. annosquiū. Sen ex tn̄ cū vidiſſet cū laborantē nūqͣꝫ illi ẜmonē placitū locutꝰ ē.Cū iam aīa trāſiret d̓ corꝑe cōſidentibusalijs tenuit manū eiꝰ. ⁊ ter dixit ei ſaluerꝭ.⁊ tradit eū ſenibꝰ dicēs: Iſte angelꝰ ē quitot annis mihi infirmāti. nec tn̄ bonū ſermone a me audiēs mihi fecit obſequium.Hoc in vitaſpatrum.In diſcipulo de tꝑe. Quidā ſingulis annis īfirmabat̉ p̨̄tervnū. Tūc dixit: O deꝰ oblitus es mei. q̨̄rede tꝑe ſer. cxxviij. L. Itē infirmꝰ qͥrogauit ſanctū hominē vt intrederet ꝓ eovt ſanaret̉. qd̓ fecit. ⁊ ſanatꝰ ē. ſꝫ poſtea timens ne male petiſſet. poſtmodū dixit: Oẜue dei ora ꝓ me vt det̉ mihi quicqͥd vtilius ſit. ⁊ ſic ecōuerſo infirmatus ē. q̨̄re ſer.cxxviij. L. Itē qͥdaꝫ bonꝰ hō orauitꝓ īfirmo. ⁊ poſtmodū īuenit ſe ꝓmptiorēad malū. Et iterato ille bonꝰ hō orauit ꝓeo. ⁊ ſic īfirmitas redijt. q̨̄re ſer. cxxviij. L Itē miles qͥ nihil voluit dare ī ſaītate. ſꝫīfirmatꝰ dedit ille elemoſynā clerico. vt ꝓeo oraret et int̓cederet. Et ille: Ego petovt deꝰ te ī illo ſtatu ꝯſeruet. ſer. cxxviij. L. Itē duo fratres vnꝰ erat multū religioſus. ⁊ alter ſeruiebat fidelit̓ infirmis. ⁊ ille fuit acceptior deo. ſer. cxxviij. O.Itē qͥ elegit duos dies ī purgatorio. ⁊dixit ibi ſe centū ānis arſiſſe. ſer. cxxxiiij. X Itē infirmꝰ qͥ dixit: Deꝰ tu pͥuaſti mecorꝑe. ⁊ ego do aīam meā dęmonibꝰ qͥ ſūtī inferno. ⁊ ſic expirauit. ſer. cxxxiiij. U.Innocentia.

Innocens puer tetigit ferruꝫcandens. Exemplū. XXX.Uer qͥda in cōfinio burgundię fuit. qͥ ī monaſterio ſancpti Bn̄dicti fuit apud cluniacuꝫ.ab ipſis fere cunabilis īnocētiſſimꝰ ⁊ ſimpliciſſimꝰ adoleuit. Adultū gͦ iuuenē abbas ſuꝰ ꝓ recreatiōe ilico ſecū ꝓficiſci extrap̨̄cepit. ſufferandoꝝ gͦ equoꝝ cauſa abbate cū ſuis ante domū ferrariā deſcendēte.miratꝰ ex ſimplicitate iuuenis. eo ꝙ nūqͣꝫtale qͥd viderat. ferrū candēs nuda illudmanu ſine vſtionē aliqͣ eleuās ꝯtrectauit.Stupefactus gͦ abbas ⁊ oēs qui p̨̄ſentesaderāt. qͥ innocētiā ī iuuene venerati ſūt.⁊ rē iterato pluries cōprobauerunt. poſt hͦabbate cum ſuis alijs occupato: Iuuenismox īteriora domicilij ē īgreſſus. vbi vxorē fabri cū puero ſuꝑ genua miratus īuenies cū ꝑuulo. cui nūqͣꝫ ſimile viderat. iocabat̉. Ilico aūt uulier iuuenē qͣſi inexꝑtū malicia ſtimulabat. ſi talē hr̄e vellet inquirit. Et ille. libentiſſime inqͥt. Quē moxneſciū ad cōcubitū inſtruēs. puerū ſic fieriꝓmittebat. gͦ vbi iuuenis poſt cōcubituminnocentia ſpoliatus egreſſus eſt. ferrumcandens vt prius exiſtimans contrectaregͣuiter lęſus exclamauit. Qua in re abbasturbatꝰ nō modicū ⁊ miratꝰ animadu̓titex interiori lęſura aīę foris lęſū. ⁊ pͥori quęeū ꝯtra ignē ꝓ texerat innocētia pͥuatum.Reductū gͦ iuuenē ad monaſteriū abbasſuꝑ geſtis diligentiꝰ in qͥrit veritateꝫ. Illeſimpliciſſime ꝯfitet̉. ⁊ cū multis lachrymistremebūdꝰ dānū ſuū expiauit. Sꝫ ⁊ potētem ꝯtra dęmonis poteſtatem mira geſtacypriani ⁊ virginis iuſtinę teſtant̉. Ubicyprianus adhuc puer a magiſtro magocōpulſus legit̉. xviij. annis puritatē virginalis innocētię cuſtodiſſe. vt ꝑ hāc maiori potētia ⁊ imꝑio ꝯtra dęmones potiret̉.Hoc Guil̓. in ſi. de apibus. Innoces ſcholaris qui expulit demone a puella. Ex. XXXIUper hoc qͥdē valde min rabile certiſſima relatiōe. ab hisqͥ p̨̄ſentes erāt ⁊ viderūt ī opidobrabantię mechilina ꝑcepimus a ccidiſſe.