Degi1

ẜuo dei miſit. quē vir dei cū gr̄arū actiōeſuſcipiēs. facti ꝯſciꝰ. coruo cuidā qͥ ad horā refectionis veniēs. alimēta d̓ manu eiꝰſuſciꝑe ꝯſueuerat. piecit dicens: In noīedn̄i tolle hūc. ⁊ ī locū vbi īueniri nō poſſitpijce. Tūc coruꝰ expaſſis alis circa paneꝫcrocitando aꝑto ore cepit diſcurrere. ac ſiſe obedire velle. et tn̄ nō poſſe ſignificaretCui vir dei ait: Tolle ſecurꝰ. Qui ſtatimtulit. ⁊ reu̓ſus accepit ab eo ꝯſuetā alimoniā. Cūqꝫ dictꝰ p̄ſbyter ſe ī nece magiſtrinō ꝓficere videret. ad ꝓuocāda diſcipuloꝝ corda. ī hortū cellę bn̄dicti ſeptē puellas īuicē ludētes ⁊ choricātes corā diſcipulis miſit. ſꝫ vir dei magis ſacerdoti qͣꝫ ſibi cōdolēs. cū ī malicia ꝑſiſteret ⁊ ꝓ diſcipulis adhuc rudibꝰ timēs. ędificia ꝯſtructa ordinatis ibi p̨̄poſitis relinquens aliascū paucis ꝑrexit. Cūqꝫ ex hͦ dictꝰ p̄ſbyterſtās ī ſolario exultaret. totiꝰ fabrica domꝰcadēs ipſū oppreſſit. Maurus vir dei hͦ qͥadhuc vix. xi. miliaribꝰ aberat lętꝰ nūciauit dicēs: Reu̓tere. qꝛ ꝑſecutor tuꝰ extinctus ē. Quo audito. gͣuibꝰ lamentis ſe virdei dans. vel qꝛ hoſtis occubuit. vel quiadiſcipulꝰ d̓ morte illiꝰ exultauit. illi pnīaꝫqͥ lętus ⁊ gaudēs talia nūciauerat iniūxit.¶ Ante occaſū ſolis recōciliaridebemꝰ fratribus. Ex. XXI.Bbas. hilarion cum viſitaſſet quendā ep̄m qͥ obtulit ei īmēſa ferculū d̓ auibꝰ. Cui abbasPoſtqͣꝫ hūc habitū ſuſcepi. carnes nūqͣꝫinterim comedi. Et dixit ei ep̄us: Ex quoiſtū habitū ſuſcepi nō dimiſi aliquē dormire qͥ haberet aliqͥd adu̓ſum me. nec egodormiui hn̄s aliqͥd adu̓ſus aliquē niſi pacificarē. Cui abbas: Ignoſce mihi pater.qꝛ tua ꝯuerſatio maior ē mea. Hoc ī vitaſpatrū. ¶ Inimicis debemusbn̄facere. Exemplū. XXII.Rat quidā ſenex ī egypto. et anteqͣꝫ veniret adhuc ab¶bas poemē. grandē venerationēhabebat ab hoībꝰ. Cūqꝫ aūt abbas poemē de ſichi illic ſubiſſet. multi relicto illoſene veniebāt ad illū. ⁊ ꝓpterea cepit illi īuidere ⁊ detrahe̓. Qd̓ audiēs abbas poe-

mē ꝯtriſtatꝰ ē. ⁊ dixit fratribꝰ ſuis: Quidfaciemꝰ. qꝛ ī tribulationē miſerūt nos homines. vt illū ſenē tanqͣꝫ ſanctū relinquerēt. ⁊ nos qͥ nihil ſumꝰ inſpicerēt. Quē admodū ſanemus hūc virū magnū. venite gͦfratres faciamꝰ paucas eſcas ⁊ portantesꝑgamus ad eū. ⁊ paucū vinū ⁊ ꝑiter cū eoguſtemꝰ. Forſitan poſſumꝰ animū eiꝰ placare. ꝓfecti pulſauerūt oſtiū eius. Audiēsꝟo diſcipulꝰ illiꝰ ſenis. dixit: quis es? Acilli dixerūt: Dic abbati tuo qm̄ poemē venit vt bn̄dicat̉ ab eo. Qd̓ cū ille ꝑ diſcipulū ſuū audiſſet. rn̄dit ad eū: Uade hincnō enī me vocat. Illi tn̄ ꝑſtiterūt ī ęſtu dicētes: qꝛ nō hinc diſcedimꝰ niſi digni fuerimꝰ adorare eū. Quoꝝ cū ille humilitatē ⁊ patiētiaꝫ vidiſſet. cōpunctus aperuitoſtiū. ⁊ oſculātes ſe inuicē guſtauerūt pariter. Dixit gͦ eis ipſe ſenex: In veritate n̄ſunt ea ſola q̨̄ audiuimꝰ d̓ vob̓. ſꝫ etiā centuplicata oꝑa vidi in vobis. ⁊ ab illo dieamicꝰ chariſſimꝰ factꝰ ē eis. Hoc ī vitaſpatrum. ¶ In diſcipulo de tꝑe.¶ Filiꝰ comitis damnatꝰ ē. qꝛ nō indulſit offenſoribꝰ ſuis. Hoc q̨̄re ſer. cxxx. E.¶ Infirmitas.¶ Propter peccata infirmatusꝑ pnīaꝫ ē ſanatus. Ex. XXIII.Rat vir nobilis et clarꝰ īeburgūdię ꝑtibꝰ. Qui quidē aliqͣnto tꝑe ī iuuētute ſinceriter cōIuerſatus. poſtea a virtute tabeſcens. cepitad vitia declīare. Nec mora. ſqualēti mēte tabeſcēs. īcidit ī lāguorē. nec tn̄ dei manū caſtigātis agnouit. ſꝫ mala malis accumulans. pallore vultꝰ ⁊ macie hō qͣſi ignisęterni cibꝰ miſerabilit̓ ad pęnā hoſpitabatur. Cunqꝫ nulla medicoꝝ cura ꝓficeret:nec ſaltē ei languētis vitę cauſaꝫ aliquisaꝑiret. tandē in ſe reu̓ſus. ſolū languoremaīę diuina miſeratione p̨̄uentꝰ. penitꝰ intellexit cauſaꝫ. Cōfeſſus gͦ cuꝫ lachrymiscuidā ſanctiſſimo ſacerdoti. ſtatim vir cūabſolutionis bn̄ficiuꝫ accepit. ſimilitudinē fere bufonū ī facie. ſꝫ diu̓ſificata poſterius aīalia cute teterrima ⁊ ꝑua. qͣſi vitiorū ſeptē d̓ ore ſimul deiecit. Mira res. vixmodico tēporis ſpacio interiecto. ī tabem

4 3