Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Exempla

nobilis gene̓. ſꝫ nobilior mēte. Et ego inqͥttibi ꝓrſus mortem fratris indulgeo. Necmora. Eadē die cū audiret miſſaꝫ eccleſiāingreſſus. vbi corā imagīe crucifixi tertioflexit genua. Uiſus ē a qͦdaꝫ ſancto viroad ſingulas genuflexiōes nobilis illiꝰ crucifixꝰ caput ſuū humilit̓ inclinare. Seorſum gͦ vir ſanctꝰ ille qͥ ſolꝰ hͨ viderat. nobilē euocatū qͥs eſſet int̓ro gauit. Et ille miles. Miles inquit dicor ī terra ī qͣ natꝰ ſūEt rurſum ille: Dicas inqͥt chariſſime. nihil celes. ī qͦ ꝯfidis te magis diuinā mīaꝫmeruiſſe. Tūc miles inqͥt. pctōr ego ſum ⁊ſęculo deditꝰ. ⁊ nullo ꝓrſus niſi hodie forlitan. ⁊ ſic qd̓ actū ē retulit Mox ille ⁊ qͥdvidiſſet exponēs ad actū vitę gratioris etmeriti nobilē exhortat̉. Hęc Guil̓. Chriſtus noluit indulgere defuncto. niſi priꝰ peteret venia afratre ſuo que offendit. Exemplu. XVII.Rouincialis rhomaneꝓuincię ordinis p̨̄dicatoꝝ monebat fratres ſuę ꝓuincię vt ſidi cauerēt diligent̓ ab alterutrū turbatione. ⁊ hͦ exemplū ſibi ipſi factū retulit dicēsCū ſiquidē frater olim turbaſſet me minꝰiuſte. ⁊ poſt paucos dies deceſſiſſet ab hacvita me nō placato. qͣdam nocte ī ſomnisapparuit. Et cū a me peteret veniā ⁊ recordarer ipſū defūctū. dixi: vade frater ⁊ pete veniā a dn̄o Ieſu chriſto. in cuiꝰ manues. qͥ recedēs a me cū peteret veniā a chriſto vt dixerā ei. Reſpōdit ei dn̄s Ieſus:Nunqͣꝫ ꝯcedo tibi veniā niſi pͥus īpetresab eo quē offendiſti. vnde rediens ad meeadē nocte ⁊ verba chriſti renūcians iterūveniā petijt ⁊ accepit. ⁊ dixit mͥ: Uide frater nicolae. qͣꝫ malū ē offendere fratrem. ⁊qͣꝫ gͣue ſit nō placare. Hęc in vitaſpatrū. Frater quida fuit odio inflāmatus cōtra ꝓcuratore cōuentꝰ Exemplum. XVIII.Uit rhome quidā fraterf ordinis p̨̄dicatoꝝ. qͥ valde duretractabat ꝓcuratorē ꝯuentꝰ. cuiad pacificandū cor ſuū iniūxit prior cui hͨretulit ſeptem pater noſter oī die pro illo.

Qui ex hͦ magis ad illū ꝓcuratorē turbatus ē. ⁊ maiori odio inflāmatꝰ. Quadaꝫigit̉ die īfirmatꝰ ſubito factꝰ ē qͣſi mortuꝰ⁊ ex improuiſo cepit maledicere fratribus⁊ ordini ſuo. Tandē orantibꝰ fratribꝰ ait:Mater dei mater dei adiuua me. Uiſumaūt erat ſibi. vt ipſe retulit. ꝙ ī igne ardentiſſimo ꝓpt̓ iracūdiā ſuā poſiiꝰ erat. Et iōꝓpt̓ pęnas ītolerabiles deſperās blaſphemaſſet. Precibꝰ aūt fratrū ad īuocationēbeatę Marię virginis reſtitutꝰ ē vitę pͥſtinę. ⁊ ī argumētū veritatis excoriatus fuittotus. Hęc in vitaſpatrum. Plaga illiꝰ qui noluit indulgere. Exemplum. XIX.Enerabilis iacobꝰ de viv triaco crucē hieroſolymitanamob ſalutē multoꝝ ī brabantia p̨̄dicauit. Cōtigit aūt vt pacificaturi qͣdaꝫdie mortales īimicitias erga iniuriantemnihil ꝓficerēt. iiuriā paſſus pͥmo ſimplicit̓deinde ꝓſtratꝰ pedibꝰ eiꝰ. ſemel iterū ⁊ tertio cū multitudine ppl̓i p̨̄ſente rogaret vtꝓfiteret̉ in rebellē. Cōuerſus aūt ad ppl̓mdixit palā oībꝰ: Cōteſtor vos ⁊ qͥ ſpernitnos ſpernit ⁊ eum qͥ miſit nos. Rogate gͦdn̄m vt tale ſignū oſtēdat ī hoīe obſtinato. qͦ cūctis p̨̄ſentibꝰ pateat eū hoſtilit̓ cōtra ſe ī retētione odij ꝯtra ꝓximū hͦ egiſſe.Nec mora. vt vir ſanctꝰ orōneꝫ expleuit.miſer ille reu̓ſis oculis ſemel iterū ⁊ tertio īterrā corruit. oreqꝫ cruorē ſpūmans ⁊ ſanguinē horroris maximū ſpectaculuꝫ ⁊ piaculū oībꝰ p̨̄buit. Tūc flente ppl̓o reuerēdꝰvir fuſa p̄ce ꝓſtratū erexit. Qui mox integerrime ſanatꝰ cū lachrymis veniā petiuitRuenſqꝫ ī oſcula eiꝰ quē ipſe offendit. etſic ad lachrymas ⁊ ad laudeꝫ chriſti oīuꝫcorda ꝓmouit. Hęc Guil̓. Nullus debet gaudere d̓ interitu inimici ſui. Exemplū. XXUm ꝑ exēpla beati benec dicti multi ſęculo renūciantes inlaude dei ferueſcerent: Quidamp̄ſbyter florentiꝰ detractiōis ſpū īſtigatꝰeiꝰ ſtudijs ęmulari cepit. ⁊ quos potuit abeiꝰ viſitatiōe trahere. Cūqꝫ non ꝓficeret:tandē īuidia excęcatꝰ. panē veneno īfectū