Exempla

chriſti patrimonium. ⁊ deo militantium.non p̨̄donū. Cum tn̄ curruꝫ oneratū cū victualibꝰ ꝓ redimēda vexatione dediſſet eidem. iratꝰ cęſar ⁊ feruēs iurauit ꝙ in reditu ſuo ſuā eccleſiā deſtrueret. Ep̄s ꝟo cōfidens ī dn̄o ⁊ ī regine cęli p̨̄ſidio. indictoieiunio oronibꝰ letanijs ⁊ elemoſynis ſtudebat cū oī ppl̓o ⁊ clero deū precari. Ep̄sꝟo in or̄onē ꝓſtratꝰ eccleſiā ſuā beatę ꝟgini dedicatā fidelit̓ cōmēdauit. Interi ſpiritus eius vſqꝫ ad thronū dei rapitur. ibiqꝫaudiuit Mariā de deſtructiōe eccleſię ſuęfilio ſuo querulantē. Hic ab oībꝰ reqͥrit qͥsvelit ſuę iniuriā mr̄is vīdicare. Mox ſctūsVercuriꝰ martyr chriſti qui in eadē eccleſia ſepultꝰ eſt. p̨̄ oībus ſe obtulit ad vindicandū. Egreſſus igit̉ de tūba ⁊ armis ſuisindutus ad exercituꝫ ꝑuenit. ⁊ omiſſis omnibus alijs ſibi locū dantibꝰ iſtū Iulianūhaſta ꝑfodit. Qui ſumpto ꝓprio ſanguine ꝓiecit in cęlū dicēs: viciſti nazarene viciſti. ⁊ ſic miſerabilit̓ fugato exercitu expirauit. Hęc ꝑ ordinē ep̄o referēte ppl̓o pro ſigno veritatꝭ nec ſctm̄ Mercuriuꝫ in ſepulcro. nec arma q̄ pendebāt in eccleſia reperta ſunt. Sꝫ poſt diem tertium in locis ſuisoīa econu̓ſo ſūt inuenta. Redeūtibꝰ autēde prelio ꝟitatē de oībꝰ retulerūt. ⁊ omēsgr̄as egerūt ei qͥ liberat ⁊ ſaluat oēs ſperātes in ſe. depones malos potētes de ſede. ethumiles de intuitu mr̄is ſuę hic ⁊ in futuro cū gloria ⁊ honore exaltat. ¶ Milesqͥda ꝑtranſendo cęmiteriū orauit pro aīabus Exem. XIX¶ a Hcendere de eq̄ ſuo in cęmiterio. etUida milesˡ cōſueuit dedicere or̄ones ſuaſ ibi ꝓ defunctiſſepultꝭ. Quadā aūt die fugatꝰ ab hoſtibꝰiterū veniens ad cęmiteriū. orauit flexiſ genubus. ſtatim ſurrexerūt defuncti de ſepulcris. milites cū armis. clerici cū ſtol̓. Quoviſo hoſtes fugierūt ⁊ faciētes pacē cū milite narrauerunt ei qd̓ viderant.¶ Euchariſtia.¶ Epiſcopus vidit vnum dignealium indigne ſumere ſacramentum Exemplum XX

Hiſcopus quidā cuꝫ auRdiſſet duos d̓ plebe ſua viros adultoſ nimię impuritatꝭ. rogauit gͦdeū vt ſi ita eēt agnoſceret. Cū gͦ poſt oblationē cōſecratā vnuſqͥſqꝫ ad cōionē ſacrāaccederet. per ſinguloꝝ faciēs intelligebatbonos ſplēdidas hn̄tes faciēs ⁊ aīas. pctōrū aūt faciēs nigras inſpiciebat vt carbones. ⁊ oculos ſanguīe repletos. Alios ꝟovidebat claros facie ⁊ veſtibꝰ albis indutos. Cū aūt corpus dn̄i ſuſcepiſſent. in qͦrundā vultibꝰ lumē. in qͦrundā flāma videbatur. Ut aūt cognoſceret de illis qͦrūcrimina audierat. coīonē illis porrexit. ⁊ vidit vnū ex illis clara facie ⁊ honorabili albiſqꝫ veſtibꝰ circūdatū. alterū nigrū ⁊ horribili vultū. ⁊ poſtqͣꝫ diuini myſterij gr̄amꝑceperūt. illū lumen qd̓dā illuſtrabat. aliūꝟo qͣſi flāma ſuccēdebat. Orauit gͦ ep̄s deſingulis q̨̄ ei oſtēſa fuerūt ſe edoceri. Aſtāſaūt angelus dn̄i dixit ad eū: Oīa quę audiuiſti de ipſis vera ſunt. Sed ille vnꝰ adhuc in ſordibꝰ ꝑmanet ⁊ in voluntate peccandi. ideo illuꝫ nigra flamma ſuccēdi vidiſti. Alter ꝟo ſimilis illi quidem erat ſic̄audieras. ſed ideo illuꝫ clara facie illuſtrari vidiſti. quia recordatus de hoc ꝙ priusfecit. ⁊ renuncians illis operibus cū lachrymis ⁊ gemitibus dei miſericordiam poſtulans. promittens ſi pręterita illi fuiſſent remiſſa peccata. vlterius ad eadem non rediret. ⁊ ideo prioribus criminibus deletis adhanc gratiam quam vidiſti peruenit. Cuꝫautem ep̄s de dn̄i gratia miraret̉. eo ꝙ nōſolum de tormentis tam turpem hominemeripuerit ſed etiam tanto honore decorauit: Reſpondens angelus dn̄i dixit: Bene miraris. homo enī es. Nam dn̄s nr̄ acveſter naturaliter bonus ⁊ miſericors eſt.Ceſſantibus a peccatis. pęnitentibus ꝑ cōfeſſionem non ſolum tormenta dimittit. ſꝫ⁊ honore dignos efficit. Sic enī deus dilexit mundum vt vnigenitum ſuum pro peccatoribꝰ deſtinaret. ⁊ ꝓ ipſis daret ad mortem. Qui ergo dum inimici eiuſ eſſent. mori ꝓ ipſis elegit. qͣꝫtomagis qn̄ ꝓprij eius filij erunt. Hoc ergo ſcias. quia nullum peccatum humanū bonitatem dei vincit. ſed