DeE

tunicā. quā vt comes dedit remāſit in veſtibus lineis. Cui pauꝑ vides inqͥt comesꝙ caput habeā raſū ⁊ nuduꝫ da ⁊ pileum.Tūc comes paululū erubeſcēs. qꝛ caluuserat. inqͥt. Nūc enī chariſſime nimis īſiſtisqꝛ hͦ carere nō poſſū. Hoc dicto relictꝭ veſtibus pauꝑ euanuit. Comes de eqͦ cadēslamētabilit̓ fecit. ⁊ oī tꝑe poſtea tale qͥd habens hoī petenti ſe tribuit. hͨ Guil̓.¶ In diſcipulo de tempore¶ Petrus telonariꝰ qͥ primo parcus fuit⁊ poſtmodū fecit ſeipſū vendere ⁊ p̄ciū dare in elemoſynas paupeꝝ. ſermo. lxxxi. B¶ Itē ſenex cū iuuene habuerūt cōmunēvitam. ⁊ ſꝑ ſenex plus habuit qͣꝫtumcūqꝫpauperibꝰ dedit. Hoc quęre ſermōe. cl. TMęchanicus qͥ niſi vnū denariū habuit voluit aliqͥd emere ad comedendū. eteundē denariū dedit cuidā pauperi ꝓpterdeū. ⁊ angelus portauit ſibi vigiti ſolidosHoc quęre ſermone. ciij. A¶ Mulier quę dedit pauperi denariū dicens: plus tibi dedi qͣꝫ deus mihi dedit. hͦquęre ſermone. cl. P¶ Eccleſia¶ Diabolus ſcribit verba inutilia prolata in eccleſia Ex. XvIUm beatus Martinꝰ epiſcopus celebraret. tūc ſctūs Bri-xius adhuc puer vidit diabolum/ſcribentem retro altare peccatū qd̓ fiebat īeccleſia loquendo. ridendo. diuinū officiūimpediendo. ⁊ cuꝫ deficeret charta diabolo. volens illam in quam ſcripſit extendere extraxit cū dentibꝰ: qua corrupta colliſit caput ad murum. vnde riſit ſanctusBrixius. poſt miſſam arguebat eum ſctūsMartinꝰ de riſu. ⁊ ille dixit ei cām. Et cōiuratus diabolus dixit ꝙ ſcripſerat verbainutilia riſus. ⁊ diſſolutiōes quę fiunt in eccleſia. Statim beatꝰ Martinꝰ p̨̄dicās verbum dei. ⁊ oībus adhortatꝭ ad ꝯfeſſioneꝫcoegit diaboluꝫ delere qḋ ſcripſerat. Vn̄etiam dicitur d̓ hoc in decre. Nemo debetin loco or̄onis intendere fabulis ocioſis.diſ. xxv. Qui in aliud.¶ Quidā furati ſunt ī eccleſia etpoſtmodū ſuſpenſi Ex. XVII.

Ccleſiā ſancti MartiniCfures infringētes qͦſdā theſaurosQna cum cruce p̄cioſiſſimis gemmis ⁊ auro decorata aſportauerunt. Quicum eēt plures crucem duobus cōmittētes. ipſi cum theſauris abierūt. Mane iīgitur cum tm̄ ſacrilegium ad noticiam ep̄i ꝑueniſſet. dolens valde ⁊ maxīe d̓ cruce obportionem ligni dn̄ici. Milites cum conſilio canonicoꝝ ꝑ diuerſas ꝓuincias miſer̄tqui fugientes inſequebant̉. Hi ꝟo q̇ eandem portabant. per ſtratam publicaꝫ incedebant. Ad quos cū ꝑueniſſent milites nihil de eis ſuſpicantes ꝑtranſierūt. Chriſtꝰꝟo in quem peccauerūt. fures a ſenſu alienauit. greſſum fixit ita vt a ſtrata declinātes paludē intrarent. nec tn̄ motis pedibꝰprocedere poſſent. Altera ꝟo die prędictimilites cum fures pene in eodem loco ⁊ maxime lutuꝫ calcando vidiſſent. mirati dixerunt: Iſti ſunt homines quos heri hic dimiſimus. ad quos cum vnꝰ clamaſſet: boni homines male incedetis. quare nō aſcēditis in ſtratam rectam. Rn̄derūt illi: bn̄incedimus. non vos ſollicitet iter noſtrumTunc vnus ex militibꝰ deo inſpirante dixit ad ſocios. aliquid iſtud p̨̄tendit. forſitan rei ſunt teneamus illos. Ad quos cuꝫdeſcenderēt. illi crucem paludi īmerſerūt:Interrogati ꝟo de furto reſpōͣderūt: Noſcrucem tulimus ⁊ vbi ſit ſcimus ſed niſi certe ſimus de vita. nunqͣꝫ oſtendemꝰ. Quidplura: Ducunt̉ ad epiſcopū gr̄a crucis ꝓmittitur īmunitas. Crux oſtenſa reportat̉extra prouinciaꝫ fures proſcribuntur. Etquia iuſtus iudex deus. nullum peccatumdimittit inultum. ⁊ ſępe peccatum punit. ꝑmiſit vt die quadam iterū eccleſiam iufringerent in qua capti ſunt ⁊ ſuſpenſi. HęcCeſarius.¶ Iulianꝰ apoſtata a ſctō Mercurio intereptꝰ eſt Ex. XVIIIUlianus imꝑator qͥ erati apoſtata a fide chriſtiana. cū adqd̓dam pręliū ꝓperaret mandauit ſctō Baſilio ceſarien̄. ep̄o vt ſibi ſuoqꝫexercitui neceſſaria prouideret. Quo reſpōdente. ꝙ res eccleſię nō eſſent ſuę ſed Ieſu