DeE

eēt ianuā cadēs in t̓rā mortuꝰ ē. Hęc vidētes qͥ aderant dicētes ei qͥ pecuniaꝫ illi dederat: Accipe pecuniā tuā. Ac ille rn̄densdixit: Nō faciā. Ex qͦ enī obtuli deo ipſiuſeſt ſꝫ magꝭ det̉ pauꝑibꝰ. qd̓ ⁊ factū eſt. Oēſenī qͥ venerūt ⁊ audierūt hͨ gl̓ificabāt deuꝫqui facit mirabilia ſolus. ¶ Quidā cutriginta libris fabricauit ſibi palatiū in cęlo. Exemplū XEgit̉ in vita ſancti Iohanis elemoſynarij. qͣlit̓ gloriā dn̄imīcordibꝰ eſt oſtēſa. ꝙ cuꝫ qͥdamep̄s Trullus iuiſſet ad alexandriā ⁊ triginta libras auri expēderet ꝓ palatio fabricādo. quē Iohannes p̨̄dictꝰ inuitans ad domū ſuā monuit eū dicēs: Hoc eſſe ędificiū⁊ theſ aurū ep̄oꝝ refoue̓ pauꝑes Ieſu chriſti. qui ad eiꝰ p̨̄dicationē p̨̄dictū aurū reddidit ipſi ſancto Iohāni ad dandū pauperibus. ſed poſtea pęnitēs de p̨̄dictꝭ cū eētauarꝰ decidit in lectu. Qd̓ ſctūs Iohānesaudiēs aurū eidē remiſit. qui ſtatim curatus. Iterum inuitatꝰ cū eo cōmedit. Et pꝰmodū in extaſi poſitꝰ ductꝰ eſt ab angeload palatiū mirę pulcritudinis. mīꝝ habēsſplendorē. ⁊ portā aureā. in qͣ erat ſcriptuꝫhęc fuit requies ęterna Trulli ep̄i. Qui cūhoc legeret. attēdēs mirā pulcritudinē eidixit angelis. delete hūc titulū. ⁊ ſcribite:Hęc requies erit Iohānis priarchę. Sꝫhac viſiōe territꝰ nō ſoluꝫ p̨̄dictas librasauri pauꝑibꝰ erogauit. ſꝫ etiā poſt magnꝰelemoſynarius factus eſt.¶ Hortulanus quidaꝫ collegitlagenam cum denarijs Ex. XIUit qͥdā hortulanꝰ qͥ oēꝫlaborem ſuū in elemoſynā expēdebat. ⁊ tm̄ ſibi retinebat ꝙ ad ſolum victū ſibi ſufficeret. Immiſit aūt diabolus in cor eiꝰ ꝙ colligeret ſibi aliquā pecuniā dicēs ei. vt cū ſenueris aut ęgrotaueris opes habeas ⁊ expenſaſ. Et impleuitlagenā de nūmis. Cōtigit enī poſt hͦ infirmari eū. ⁊ putrefieri pedē eiꝰ. qͥ expendit ꝓmedicina quicqͥd collegit ⁊ tn̄ nihil ei profuit. poſtea ꝟo venit ad eū quidā expertusmedicus ⁊ dixit ei: Niſi inſcideris pedemtuū alit̓ ſanari nō poteris. ⁊ ꝯſtituerūt diē

abſcindendi pedem. Et ecce ipſa nocte rediens hortuſanꝰ ad ſe pęnitētiā egit d̓ hisquę geſſit ⁊ fleuit cum gemitu dicēs: Memor eſto dn̄e operū meoꝝ prioꝝ q̨̄ faciebālaborās in hortū ⁊ quō pauꝑibꝰ mīſtrabāTunc apparuit ei angelꝰ dn̄i dicēs: Vbiſunt nūmi tui quos collegiſti. ⁊ vbi ē ſpestua de qua tractaſti. Et intelligens ille veniam precabatur. promittens hoc iam decetero non facturum. Tunc angelus tetigit pedem eius. ⁊ confeſtim ſanatus eſt. Etexurgens mane abijt in agrū oꝑari. Veniente igitur medico vt ſecaret pedem eius:Dicunt ei. iaꝫ ſanus factus eſt. ⁊ mane hodie exijt operari in agrū ſuū. Et videns eūſanum fodientem terram glorificabat deūHoc in vitaſpatrū.¶ De duobus fratribus date etdabitur vobis. Exem. XIIBbaſ quidā de ordine niagroruꝫ hoſpitalis erat valde deQuotꝰ ⁊ circa pauꝑes mīcos multūEt quia in operibus miſericordię feruiduſfuit. tales diſpenſatores domui ordinareſtuduit. qui eius feruorem non impedirentſed magis intenderent. Et qͣꝫto plures ſuſcepit ad domum eiuſ. ⁊ qͣꝫto plus charitatis opera pauperibuſ exhibuit. tanto illi etdomui eius dominus bēnedixit. Poſt cuius mortem eius ſucceſſor ſtimulatus auaricia. pietatꝭ officiales amouit. ⁊ eos quostenacioreſ nouerat inſtituit. ⁊ ait. prędeceſſor meus nimis erat dapſilis ⁊ indiſcretus⁊ ideo officiales eius amoui. Sed ſic ordinare debemus expenſas monaſterij atqꝫ tēperare. vt ſi forte ſeges noſtra grandinatafuerit ⁊ tempora chara euenirent. vt habeamus vnde pauperibus ſubueniamus. huiuſmodi verbis ſuam auariciam pallianshoſpitalitatem excluſit: etiam conſueta beneficia pauperibus ſubtraxit. Charitateigitur ſubtracta proficere non potuit monaſterij ſubſtantia. imo breui tempore adtantam paupertatē deuenerunt. vt vix haberent ꝙ manducarent. Die ꝟo quadamvir quidam venerādę etatis venit ad portarium quęſiuitqꝫ hoſpitium. Quem illequidem clanculo collegit. ac hoſpitalitatiſ