Exempla

combuſſit manꝰ. ⁊ ſic ad ſobrietatē reu̓ſuscognouit ſe erraſſe ⁊ inebriatū fuiſſe.¶ Ebrioſus quem inebriatū fecerunt monachum Exem VIUidam conſueuit adeo¶ q Hinebriari ꝙ qͣſi inſenſibilis videbatur. ⁊ odioſus factꝰ ē vxori intantū ꝙ eo relicto alteri adhęrebat. Sedquia eo ad nutum vti non poterat. moleviri oppreſſa cogitauit ꝙ a ſe eum repelleret. Et cum vna vice inebriatus ſic fuiſſetita ꝙ oīno inſenſibilis videbatur ⁊ animoalienatus. ipſa vocans monachos dixit eūlaborare in extremis. ⁊ ꝙ veſtirent eum habitu religioſo ⁊ facerent eum monachū qd̓ipſe petiuerat cū eſſet ſane mentis. Quod⁊ ipſi monachi amore pecunię libenter fecerunt. Quē tonſum ⁊ veſtituꝫ portaueruntad abbaciā. Ipſe aūt de mane vino digeſto inuenit ſe monachū. Et audiēs ab vxore ⁊ monachis ꝙ fuiſſet in extremis ⁊ feciſſet votum deo ⁊ beatę Marię virgini ⁊ oībus ſanctis. p̨̄ verecūdia manſit in ordine⁊ amplius melius vixit.¶ In diſcipulo de tempore¶ Ebrioſus noīe Vdo. qͥ frequēt̓ iuit adtabernā. cū ad eccleſiā ire deberet qͣlē potū⁊ qualem lectū ⁊ quale balneū iam habet īinferno. Hoc quere in diſcipulo de tempore. ſermone. lxij.¶ Item miles qui apparuit poſt mortemfilię ſuę cū cruſibulo in quo erat ſulphur ⁊ignis. Hoc quere ſermone. xcix. P¶ Item bibulus qui tenuit cyphū in manū. ⁊ dixit ī ludo tres ſoluit. ⁊ ſic ſb̓itaneeobijt. Hoc quęre d̓ tempore. ſermōe. lx. Q¶ Item qui in taberna vendidit aīam ſuam. quō diabolus eū rapuit cum corpore ⁊anima. Hoc quęre ſermone. cxxxij. H¶ Item hoſpitē bibuloꝝ ⁊ luſorē quē diaboli cū corpore ⁊ aīa rapuerunt. Hoc q̨̄rede tempore. ſermone. cxliiij. N¶ Elemoſyna¶ Elemoſyna danda eſt in p̨̄ſenti vita. Exemplum VIIĘgit de beato Ludouicorege francię ꝙ infirmatꝰ vſqꝫ admortem cōuocauit oēs ſuos no-

biles medicos ⁊ clericos theologos ⁊ religioſos ⁊ eos conſulēs an poſſit curari. Etaudito ꝙ n̄. Rn̄dit: Nūc patet ꝙ diuitięmeę nō ꝓſunt quibꝰ potentiſſimꝰ ⁊ ditiſſimus rex ſanari nō pōt. vnde niſi ꝓximis ⁊pauꝑibꝰ in elemoſynis ſubueniſſem ad ęt̓nam vitam modo nō venirem.¶ Quidā habuit menſam plenaan ſe ⁊ vacua retro ſe Ex. VIIIFremita qͥdā vidit ī viſioh ne multas aīas in diuerſis ſtatibus. Inter aīas vidit vnū viruꝫſedentē. ⁊ ſtabat vna mēſa an eum repletaoībus bonis. Alia menſa ſtabat retro eumvacua. quē quęſiuit qͥd hoc notaret. Rn̄dit: menſa illa q̨̄ ſtat ante me ſunt oꝑa mīęq̨̄ feci ante mortē. ⁊ illis bonis modo vtor.Menſa ꝟo retro me poſita ē ꝙ diſpoſui cūadhuc viuerē ⁊ mādaui vxori ⁊ puerꝭ meiſvt aīę meę ſubuenirent ī elemoſynis ⁊ ſuffragijs ⁊ in teſtamentꝭ. Et ecce adhuc vacua eſt. qꝛ occupauerūt ſe tꝑalibꝰ rebꝰ diuidendis. ꝙ mei obliti ſunt. Un̄ dicit ſapiens. Fac bene duꝫ viuis poſt mortē viuereſi vis. Un̄ etiā Amb̓. Hoc tm̄ tuū reputa. qd̓ pauꝑibꝰ erogaſti.¶ Quidam vendidit triginta libras quas propt̓ deū dedit ⁊ miſere obut Exemplū IXUida diues in infirmitaq Pte nimia timēs mortē. tulit trigita libras ⁊ diſtribuit pauꝑibꝰ FaCctum eſt aūt vt cōualeſceret de infirmitatecepit pęnitere ꝙ hͦ fecerat. hic ꝟo amicumquendā habuit virū religioſū. cui ipſe diues dixit cogitationē ſuā: pęnitet me ꝙ hͦfeci. Qui dixit: Gaudere te magis oportetin hoc. qꝛ qd̓ pauꝑibꝰ dediſti. deo dediſti.⁊ ipſe tibi reddet in futuro. Sꝫ ille nō acquieſcebat verbis eius. Ait ei: Ecce triginta libras do tibi vt eamus ſimul ad ſanctāMariā ⁊ dic ibi. Ego nō ſum ille qͥ diſtribuit pauꝑibꝰ triginta libras. ſed iſte ē demonſtrando me. Ille ꝟo accipiēs trigītalibras ab alio gauiſus. ꝑrexit ergo ad ſanctam Mariā ⁊ fecit ſicut ille p̨̄dixerat. Cōtigit aūt cū egrederet̉ de templo. portansſecum pecuniā quā receꝑat. ⁊ cuꝫ egreſſus