XLII
moraliter peccat. ⁊ totiēs quotiēs aliqueꝫactum vt miniſter eccleſie exequit̉ ⁊ exercetSicut ex dictis ſancti Thomę d̓ aquinoī. iiij. diſ. xxiiij. manifeſtiſſime ꝯprobat̉ Acnō ſolū in actibꝰ iam dictis. ſꝫ etiā ẜm beatū Dionyſium. i. c. cęleſtis hierarchię. qn̄⁊ quotiēs ad aliquē hmōi actū exercendūaliquā veſtem induit ſiue ſumit. vt albamſtolā vl̓ manipulū vel caſulā aūt alias ſacras veſtes cōiunctim vel diuiſim. Qd̓ reuera ſatis eſt horrendū ſtupendū atqꝫ ꝑiculoſum valde. in tali ſtatu atqꝫ dignitate tot ⁊ tantis criminibꝰ ſubiacere atqꝫ implicari. Un̄ nō īmerito dr̄: qͣnto gradusaltior. tanto calus grauior. Etiā ſacerdosincōtinēs aut publicus fornicarius eſt ſuſpenſus ipſo iure a diuinis. ⁊ miſſa eius nōdebet audiri. vt patet extra de coha. cle. ⁊mul. c. veſtra deuotio. Audiēs aūt miſſameius peccat mortaliter ẜm Tho. in. x. qd̓libeto. q. viij. Hoc autē intelligit̉ de publicis fornicarijs. ⁊ ſi ſic celebrat fit irregularis. Querit̉ vtrū epiſcopus ī talibꝰ poſſit diſpēſare. Reſpōdet̉ ꝙ ſic. Ex qͦ diſpēſatio ī tali caſu nō ē ꝓhibita. Et iura quęinueniunt̉ in cōtrarium illa intelligunturde ſuſpēſo ab homīe. nō a iure. qꝛ iura benignius ſolēt agere qͣꝫ homīes. Hęc guilhelmus. Etia quęrit̉ vtrū clerici qͥ expendunt pr̄imonium crucifixi cuꝫ meretricibꝰteneant̉ ad reſtitutioneꝫ. Reſpondetur ꝙclerici qͥ res eccleſię ꝑludūt vl̓ dant nō ſolum meretricibꝰ. ſꝫ etiā hiſtrionibꝰ vl̓ etiaꝫſuis ꝯſanguineis. nō ꝓpter naturā ſuſtentandā. ſꝫ vt faciūt eos diuites d̓ pr̄imoniocrucifixi. raptores ſūt. ⁊ peccāt mortaliter.⁊ tenent̉ ad reſtitutioneꝫ. Etia querit̉ vn̄faciāt reſtitutionē. Reſpōdet̉ ſi hn̄t patrimoniū ſęculare de hͦ poſſunt facere. vl̓ aliqͥd de artificio vel labore manuali. d̓ iſtispoſſunt reſtituere. ſꝫ d̓ rebꝰ eccleſię nō pn̄treſtituere. qꝛ quicqͥd eis ſuꝑeſt ſuꝑ victū⁊ veſtitū. hͦ debet dari panꝑibus. Un̄ indecre. dr̄. Bona ſacerdotū ſūt bona pauperum. diſ. xlvij. ſic̄ hi. Itē. xvi. q. i. c. vltꝭ.Niſi ſibi tūc ſubtraherēt d̓ neceſſarijs. velniſi res qͣs de pr̄imonio habuerūt vel deartificio expendiſſent in vſus eccleſię. hec
Guilhelmus. Etiā queritur vtrū cōcubinę ſacerdotū vl̓ etiā meretrices teneant̉ reſtituere q̨̄ a ſacerdotibus vel religioſis ꝓtali illicito oꝑe receperūt. Reſpondet̉ ẜmRay. ꝙ ſic. Nā fornicarię et hmōi turpesꝑſonę ſi a ſacerdotibꝰ receper̄t. tenent̉ ipſieccleſie vel pauꝑibꝰ reſtituere. Si aūt a religioſis tunc tenent̓ monaſterio reſtituereNiſi forte fuerit eis datuꝫ cā elemoſinę inſumma neceſſitate. qꝛ tūc fuit debitū. Idēhoſti. Quantum ad tertiā ꝑteꝫ huiusſermonis ſciendū. ꝙ oēs chriſtifideles debent hodie beatū Martinum honorare ⁊eū tanqͣꝫ ſingulareꝫ patronū inuocare inomnibus neceſſitabus ⁊ infirmitatibꝰ. Etpͥmo infirmi. Un̄ legit̉ ꝙ beatus Martinus quendā infirmū leproſum cūctis horribilē pariſius obuiam habuit. queꝫ oſculatus eſt atqꝫ bn̄dixit. ſtatimqꝫ mundatꝰeſt. Etiā qui qn̄qꝫ venenatū cibū ex ignorantia ſumūt. Un̄ legit̉ ꝙ cū beatꝰ Martinꝰ ab arrianis hęreticis eſſet eiectus. venit ad inſulam quandā cū vno ſolo p̄ſbytero. vbi p̄ſbyter elleboꝝ gramen venatūinter alias herbas ī cibum ſumpſit. ⁊ mortem ſentiens. beatus Martinus omnemvenenoſitatem virtute orationis fugauitEtiam qui incurrit ꝑiculum canum. Un̄cum quidam diſcipulus ſancti Martinivalde infeſtaretur a cane latrante. conuerſus ille ad canem ait: In nomine Martini iubeo te obmuteſcere. canis cōtinuo obmutuit. Etiam in ꝑiculo maris. Vnde legitur ꝙ cuꝫ quędam nauis periclitareturquidam negociator nondum chriſtianusexclamauit: Deus Martini libera nos. ⁊ſtatiꝫ tranquillitas magna ſucceſſit. ⁊ illepaganus fidē recepit. Etiā ꝑentes cū pueris. Un̄ cū quidā iuuenis defunctꝰ fuiſſet⁊ mater eiꝰ cū lachrymis ꝓ reſu ſcitationefilij beatum Martinū exoraret. ille in medio campi vbi magna multitudo gentiliūerat genua flexit. et pro puero orauit. Etpuer ſtatim ſurrexit. qua ꝓpter omnes illigētiles ad fidem conuerſi ſunt. Etiā in ꝑiculo ignis Un̄ cū in quodaꝫ phano ignēmiſiſſet beatus Martinus. ſtatim ī domoꝓxima hęrente ei ab agēte vento flamma