XLII

Quantum ad pͥmū ſciendū ꝙ ſanctusMartinꝰ habet nouē pͥuilegia. Primūqꝛ ī iuuētute incepit dn̄o ſeruire. ⁊ ſuā baptiſmalem innocentiaꝫ omnibꝰ diebꝰ vitęſuę ſeruauit. ⁊ nunqͣꝫ mortaliter peccauit.Un̄ legit̉ ꝙ cū eſſet decem annoꝝ inuitisparentibꝰ gentilibꝰ ad eccleſiā ꝯfugit. et ſefieri cathecuminū poſtulauit. Etiam cumeſſet duodecim annoꝝ heremū cōcupiuit.feciſſetqꝫ votū ſi carnis infirmitas non obſtitiſſet. Etiaꝫ ob amorem ieſu chriſti a iuuentute ſua ꝑentes deſeruit. ſęculū ꝯtēpſit⁊ miliciā reſignauit. Matth̓. x. Qui amatpatrē aūt matrē ſuꝑ me. nō eſt me dignusSecundū priuilegium qꝛ pauperibusmultū miſericors fuit. qꝛ d̓ eo legit̉ ꝙ nihilde ſtipendijs pręter quotidianū victū reſeruās. de craſtino nō cogitabat. i. Timoth̓. vi. Habētes alimēta ⁊ qͥbus tegamurhis cōtenti ſimus. Et illa miſericordia adꝓximos habet tres gradus. Primus gradus eſt dare ꝑtem de ſuꝑfluis ⁊ ꝑtem retinere. Lucꝭ. xi. Qd̓ ſuꝑ eſt date elemoſynāSecūdus eſt dare oīa ſuꝑflua. ⁊ retinereneceſſaria. Tertius ē dare neceſſaria. ſic̄ illa vidua de qͣ habetur Lucꝭ. xxi. q̨̄ in gacōphylatio totū victū poſuit. et h̓ ē ſūmꝰgradus. Beatus aūt Martinus non tantū habuit pͥmū ⁊ ſecūdū gradū liberalitatis. ſed ⁊ tertiū. qꝛ ea q̨̄ ſibi erāt neceſſarialargitꝰ eſt. ſicut qn̄ ꝑteꝫ chlamydis pauꝑitribuit ⁊ diuiſit. et hͦ tantū placuit chriſtoꝙ ipſum in pn̄tia angelorū ⁊ ſanctoꝝ cōmēdauit dicens: Martinus adhuc cathecuminus hac me veſte cōtexit. Un̄ de eolegit̉. ꝙ in vna feſtiuitate magna qn̄ eratepiſcopus. volens ire ad eccleſiam et ſacrūofficiū ꝑagere. quidam pauper nudus ſecutus eſt eū. tūc beatus Martinus p̨̄cepitarchidiacono ſuo vt veſtiret illū pauꝑeꝫSed cū ille diſtuliſſet. btūs Martinus īgreſſus eſt locū ſecretū. ⁊ tunicā pauꝑi tribuit ⁊ ꝯtinuo eū abire iuſſit. Archidiaconus ꝟo iuſſit ⁊ monuit beatū Martinuꝫvt ad ſolēnia miſſaꝝ ꝓcederet. ⁊ cernēs ꝙtunicā pauꝑi dediſſet. Cōpulſus ad forūcucurrit ⁊ vilē veſtē ꝓ ſex denarijs emit. ⁊an pedes ſancti Martini piecit. Ita bea-

tus Martinus illaꝫ induit. cuius manicęad cubitum. lōgitudo ad genua extendit.Cū aūt miſſam celebraret et manibꝰ corpꝰchriſti leuaret. tunc ambę manicę de brachijs ceciderunt. ⁊ nuda brachia apparuerūt. ſtatim cūctis cernētibꝰ angeli brachiacooperuerūt. Tertiū pͥuilegiū. qꝛ ꝟginitatem ſuā ſeruauit. Un̄ de eo canit̉: Corpore quidē ꝟgineo. Etiā patuit poſt mortē ſuā. qꝛ caro ſua vt nix lucebat. Quarto qꝛ magnā humilitatē ẜuauit. Nā cū eſſet tribuni filiꝰ qͥ p̨̄eſt multis. vno ẜuo eratꝯtentꝰ. qͥ vna ſecū cibū capiebat. ſibi ſępemīſtrabat. ſibi ſępe calciam̄ta detergebatatqꝫ d̓tra hebat. ſequēs veſtigia chriſti qͥdixit Matth̓. xx. Filiꝰ hoīs non venit miniſtrari ſꝫ miniſtrare. Un̄ dr̄ ꝙ ex humilitate nulla vnqͣꝫ cathedra vſus eſt. ſꝫ ſedebat in ſede ruſticana quā tripedē vocant.Itē fuit multę humilitatis. Nam leproſūquēdā cūctis horribilē pariſius obuiā habens ipſum oſculatꝰ eſt atqꝫ bn̄dixit. ⁊ ſtatim mūdatus ē. Quintum qꝛ artam etſctām vitā duxit ī cibo potu veſtitu ⁊ lecto. In cibo qꝛ in monaſterio ſuo cū fratribus ſuis radices herbarū ⁊ aquā bibebatnec vllus vinū guſtabat niſi in infirmitate⁊ quaſi quotidie ieiunabāt. groſſuꝫ panēhora nona comedebāt In veſtitu qꝛ dieac nocte ciliciū deferebat. In lecto. qꝛ ſuꝑlectū cinere ſparſum dormiebat. Un̄ cuꝫęgrotaſſet vſqꝫ ad mortem. et diſcipuli ſuilectū ſibi p̨̄parauerūt. ille iuſſit eū deijcereet ſe ſuꝑ terraꝫ iuſſit deponi. Etiā habuitmagnā deuotionē in or̄one. Un̄ de eo dr̄Oculis ac manibꝰ in cęlum ſemꝑ intentusinuictū ab orōne ſpiritum non relaxabat.Sertum quia magnam miſericordiaꝫhabuit ſuper peccatores. qꝛ nullū peccatorem quantūcunqꝫ magnuꝫ reſpuit. Vn̄cū diabolus beatū Martinuꝫ reprehēderet. ꝙ ſic frequēter peccatores ⁊ indifferenter ad miſericordiam et pęnitentiam reciperet. Rn̄dit btūs Martinꝰ diabolo: Situipſe o miſerabilis ab hominū īfeſtatiōedeſiſteres. ⁊ factoꝝ tuoꝝ pęniteres. ego tibi confiſus in domino. chriſti miẜicordiaꝫpollicerer. Etiā nemo vidit vnqͣꝫ beatum