Sermo
⁊ tu potes ei ſubuenire. ⁊ qͣre nō ſubueniseis? Audi qͥd animę clamāt: Miſereminimei. miſere mini mei. Et ſūt duę cauſę qͣrebis dr̄ Miſeremini miſeremini. Prima ēqͣſi dicerēt. qꝛ eſtis in mūdo vbi eſt miſericordia. ps. cxviij. Miẜicordia dn̄i plenaeſt terra. Secūda qꝛ nos animę ī purgatorio ſumus ī miſeria ⁊ pauꝑtate. ⁊ ita pauperes ſumus ſi totus mūdus daret̉ nobisꝓ vno obolo nō haberemꝰ. nec habemusamplius corꝑa nr̄a. vt poſſemus ieiunaremeritorie. nec habemus res tꝑales. vt poſſemꝰ elemoſynas dare. nec aliquo modopoſſumꝰ nobiſipſis ſubuenire. gͦ miſeremini nr̄i vos amici noſtri. quaſi dicerēt: Alieni nolunt nobis miſereri: vn̄ tu vxor meatu fili mi. tu filia mea. tu qͥ es cōſanguinemeus. vos qͥ poſſidetis hęreditateꝫ nr̄am⁊ ꝓpter vos in purgatoriū poſiti ſumꝰ et ꝓpter pctā veſtra. Et ſi qͥs quereret: Quę ēcauſa qͣre tui debeo miſereri. Tunc animailla rn̄det. qꝛ manus dn̄i tetigit me. et qͣreme ꝑſequimini ſicut deus. qͣſi dicat. deuspunit cū ſua iuſticia pęnā mihi infligēdo⁊ vos amici punitis in pęna me relinquendo. ⁊ carnibꝰ meis ſaturamini .i. meis tꝑalibus diuitijs. qͣſi diceret. iniuſtū ē ꝙ vosamici ī pęnis me relinqͥtis. qꝛ vobis omnecōmodū tꝑale pręparaui. ⁊ aīam meaꝫ ſępe neglexi. Et iſta iā dicta iſti pueri ⁊ conſanguinei nō attendūt. qͥ de bonis ꝑentū⁊ ꝯſanguineorum pulcras veſtes ⁊ equospulcros emūt. ⁊ domos magnas ędificāt.⁊ in gula. ⁊ in ſuꝑbia. ⁊ in luxuria. ⁊ ī ludotaxilloꝝ oīa illa bona cōſumūt. Sil̓r vxorq̨̄ aliū maritū duxit. Et breuit̓ oēs hoīesq̇ hęreditāt bona defūctoꝝ. tenent̉ ſubuenire ipſis a qͥbus habent illa bona. Qd̓ ſinō fecerīt. tūc ipſę animę cōquerunt̉ de ipſis. Tertio ꝯquerunt̉ de teſtatoribꝰ qͥ nonexpediūt teſtamēta ipſis cōmiſſa ſꝫ prolongāt ⁊ ꝓtrahūt de die in diem. Et hͦ ē ꝯtracharitateꝫ ⁊ fidelitatē. qꝛ ẜm beatū Tho.de aquino: Animę carēt interim ſubleuamine qd̓ eis deberet fieri de illo teſtamētoſi debito tꝑe expeditum fuiſſet. Vnde indecre. dr̄. Multuꝫ delinquūt qui differūiexequi mortuis teſtamentū. xiij. q. ij. qͥ ob-
lationes. De talibꝰ qͥ defraudāt animasdicit̉ ī decre. Debita ſuffragia ꝓ mortuisnō reddētes. fures ſunt ⁊ ſacrilegi ⁊ excōmunicādi. xiij. q. ij. qͥ oblationes. Quartoꝯqueruntur de ſacerdotibus et religioſis⁊ pauꝑibus qͥ elemoſynas defunctoꝝ recipiūt. ⁊ ꝓ ipſis n̄ fideliter orāt. Sil̓r ſacerdotes q̇ hn̄t p̨̄bendas ⁊ altaria. Sil̓r religioſi qͥ poſſidēt monaſteria cum bonis appropriatis ipſis monaſterijs. ⁊ nō fideliterorāt ꝓ illis aīabus a quibus talia habēt.Nā oēs homines qͥ de elemoſynis viuūtmagis debēt eſſe deuoti ⁊ in oronibus alſidui. Quia non ſolū debent orare pro ſeipſis ſꝫ etiā pro viuis ⁊ defunctis quorumelemoſynis ſuſtentant̉. Un̄ in decre. dicit̉Receptores elemoſynaꝝ plus debēt orare. x. q. i. qꝛ ſacerdotes. Nec aliquis qui d̓labore poſſet ſe nutrire. debet elemoſynasreciꝑe. ſꝫ debiles ⁊ īfirmi pauꝑes et claudiUn̄ Impotentibꝰ ad laborādū tātūmodo dāda ē eſemoſyna. Ultimo ſciēdū ꝙhodierna die multę aīę defunctoꝝ ꝑ ſuffragia omniū chriſtifideliū liberate ſunt apurgatorio. Et hͦ oſtenſū eſt ꝙ in vna diequindecim milia animarū ſunt liberatę apurgatorio. quere hͦ in promptuario. P.xciiij. Etiā vxor liberauit animam maritiſui a purgatorio ibidem. P. c. Etiaꝫ mater q̨̄ incōſolabiliter fleuit ſuꝑ filiū ſuū defunctum. ibidem. P. xcvij. Etiā mater q̨̄in quinqꝫ annis liberauit animaꝫ filij ſui.ibidem. P. xcviij. Etiā pueri debent parentibꝰ ſubuenire. ibidem. P. xcix.¶ De ſancto Martino epiſcopoSermo. xlij.Cce ſacerdosLe magnus qui in diebꝰ ſuis placuit deo ⁊ inuentꝰ eſt iuſtꝰ. Eccꝭ. xliiij. Iſteſacerdos magnus fuit ſanctus Martinꝰqui nō ſolum placuit deo. ſed etiam omnibus ſanctis et angelis in cęlo. et omnibusbonis hominibꝰ in mūdo. Un̄ in pręſenti ſermone ad honoreꝫ ſācti Martini triaſunt dicēda. Primo puilegia ſācti Martini. Secūdo aliqͣ ꝓ informatione noſtraTertio aliqͣ miracula ꝓ noſtra ꝯſolatiōe