XIII

cōtra charitatē qͣ homo tenet̉ ſe ⁊ deū diligere. ⁊ vires ſuas p̨̄ſeruare vt deo diutiꝰpoſſit ſeruire. psͣ. Fortitudinē meaꝫ ad tecuſtodiā. Quarto qn̄ qͥs excedit ī ſuꝑfluitate cibi ⁊ potꝰ ſic ꝙ ꝑdit rationeꝫ velnauſeā hꝫ vl̓ vomitū facit ꝓpter ſuꝑfluaꝫcrapulā vel ebrietatē. talis etiā gͣuiter peccat. Nā ẜm Hēricū d̓ vrimaria. Quicūqꝫinebriat̉ vel qͥ excedit mēſurā ī comedēdo⁊ bibēdo. ſi hoc cum ꝓpoſito facit. peccatmortaliter totiēs qͦtiens facit. Et qͥ in taliebrietate moritur ęternaliter damnabiturQuinto peccat qͥs comedēdo ⁊ bibēdoqn̄ principaliter q̨̄rit delectationē. ⁊ taleꝫdelectationē p̨̄ponit deo. qͥ dꝫ eſſe principalis cauſa et finalis ī om̄ibꝰ oꝑbus nr̄isUn̄ Apocꝭ. pͦ. Ego ſum alpha ⁊ o. principium ⁊ finis oīuꝫ. Et talē delectationemhoīes voluptuoſi q̨̄runt. qͥ ſolū ẜm carnēviuunt. Un̄ apl̓s Ro. viij. Fratres ſi ẜmcarnē vixeritꝭ moriemini. Vn̄ etiā Hiero.Impoſſibile ē h̓ implere ventrē. et ibi mētem. Quantuꝫ ad tertiā ꝑtem huiꝰ ſermonis ſciēdū. ꝙ oēs chriſtiani debēt hodie iſtud feſtū deuote ⁊ ſolēniter celebrare⁊ ſanctū Matthiā ī omnibꝰ neceſſitatibꝰinuocare tanqͣꝫ ſingularē patronū. Primo qͥ a ſerpētibꝰ venenoſis lędunt̉. Vn̄legit̉ ꝙ dum beatus Matthias p̨̄dicaretquādā potionē intoxicatā dederunt ei bibere. quā ipſe in noīe dei bibit. ⁊ nullā ſenſit lęſionē. Etiā infirmi. Un̄ de eo legiturꝙ cum ꝑ iudęaꝫ p̨̄dicaret. cęcos illuminabat. leproſos mundabat. dęmones expellebat. claudis greſſum. ſurdis auditum. etmortuis vitam reſtituebat. Etiam ī extremis laborātes. Vnde legit̉ ꝙ dum qͥdaꝫmiles vt moris ē ex deuotione aliquē apoſtoloꝝ eligeret in patronum ſemel. bis arripuit chartam ꝯtinentē nomē MatthieTunc indignatus ait: Si nulluꝫ magnorum apoſtolorum eligere potui. nec huncꝓ patrono habere volo. Poſt aliqͦt tp̄sp̄dictꝰ miles cauſa ſalutis loca paſſionischriſti viſitare diſpoſuit. Cū iam in marialiquātulum cū ſocijs ꝓfectus eſſet. tantistempeſtatibus nauis ſubito impellitur. utomēs q̇ in ea erant de vitā deſperarēt. Et

cum ſors reum militem ꝓderet. ꝓiectus denaui marinis fluctibꝰ ſuper nudā tabulāexponit̉. qͥ cuꝫ ꝓximꝰ eſſet morti. ecce viditvirum ſplendidū p̄cioſa veſte iudutum.Cūqꝫ interrogaret cur marinis fluctibuseſſet immerſus. Qui cū ꝓpt̓ culpā ſuā hocfactuꝫ eſſe dixiſſet. Ille adiecit: Velles neilli honorē ⁊ obſequiū impedere qͥ de iſtispericulis te liberaret. Miles ille reſpōdit.qͣꝫdiu vixero ſibi tāqͣꝫ dn̄o fideliter ſeruireꝓmitto. Vir auteꝫ ille ait. ego ſum ſanctꝰMatthias apl̓s quē patronū hr̄e ꝯtēpſiſti. nūc aūt tibi bonū ꝓ malo reddo. ⁊ manū extēſa ipſū de periculo mortis liberauit⁊ ī ciuitatē hieruſalē trāſportauit p̨̄cipiēsei vt ibidem ſocios ſuos expectaret. Quipoſt multos dies illuc veniētes ipſum recognouerūt ⁊ deū laudauerūt. Ille auteꝫſanctū Matthiā deinceps ī magna reuerētia p̨̄ oībꝰ ſāctis ſꝑ habuit ⁊ ei deuotiſſime vſqꝫ ad fine vitę ſeruiuit. Etiā tꝑe famis. Un̄ legit̉ ꝙ anno dn̄i. M. cxxvi. intreueri corpus ſancti Matthię īuētū fuittꝑe famis. q̨̄ mox miraculoſe ceſſauit.¶ De annūciatione beate marievirginis. Sermo. XIII.Agreſſus anigelus ad eam dixit: Aue gra¶ plena dominus tecū. Verbahęc originaliter ſcribūtur Lucꝭ. pͦ. Recitatiue autē ī inſtātꝭ ſolēnitatꝭ euāgelio. Sciendum ꝙ nemo poteſt digne laudare beatam virginē. niſi ipſū dignū faciat ille. qͥhodie ꝯceptꝰ ē in vtero eiꝰ. Un̄ Damaſ.Licet mille ora mille linguę vociferarent.nec ſufficeret. nec ſi omnes linguę hominūconuenirent. eam mirificis poſſent efferrep̨̄conijs. Un̄ etiam Bern̄. Utinaꝫ mihitot eſſent linguę quot cęli ſtellę. vt omnesillas poſſem conuertere ad laudeꝫ genitricis dei nec ſic ſaciaret̉. Et ſi nullus humanus ſermo ī laudeꝫ eius īuenitur idoneusnō tn̄ ꝓpter hͦ ab eiꝰ laude ceſſare debemꝰſed qd̓ poſſumꝰ faciamus. Nam ipſa hodie facta ē mater chriſti et poteſt nob̓ gratiam impetrare. Ex quo ergo hodie feſtū