Sermo

qꝛ te multipliciter honoraui. ⁊ plus te honorabo ſi ad me veracit̓ ꝯu̓ſus fuerꝭ. Etiāſciendū ꝙ qͥlibet gaudere dꝫ de ꝯuerſionepeccatoris ꝓpt̓ duo. Primo ꝓpt̓ honoreꝫdei. qꝛ maximū dedeỉ deo exhibitū eſt etexhibet̉. qn̄ qͥs peccat mortaliter. Sicut ſirex terrenꝰ inhonoraret̉ magnū eſtimaret̉⁊ cū hͦ ſibi fieret ab hoīe deſpecto cui multa bona feciſſet. Scd̓o gaudere debemusd̓ bonis oꝑbꝰ ꝓximoꝝ. qꝛ ī cęlo oīa merita ꝓximoꝝ erūt nr̄a. ⁊ hͦ ex fraterna charitate. qꝛ vt dicit. Anſel̓. Quilibet ī cęlo ꝓximum ſuū diligit ſicut ſeipſū. ⁊ ex charitatevnuſquiſqꝫ intantū gaudet d̓ alteriꝰ merito qͣꝫtum d̓ ſuo ꝓprio merito. Unde etiaꝫmagiſter li. iiij. ſenten. diſ. xlix. Per charitatē q̨̄ ſcꝫ ī ſingulis erit ꝑfecta. tm̄ quiſqꝫgaudebit d̓ alteriꝰ bono. quātū gauderetd̓ ſeipſo. ſi ī ſe haberet. Etiā ſciēdū ꝙ ſāctiin cęlo nō ſolū cognoſcūt ꝓpinqͦs quos h̓nouerūt. ſꝫ etiā qͦs nunqͣꝫ viderūt. vel etiāq̄ ante centū ānos vel mille vixerunt. Un̄Gregꝰ. ī dialo. Sācti nō ſolū cognoſcūtqͦs h̓ nouerūt. ſꝫ etiā recognoſcūt illos qͦsnunqͣꝫ viderūt. Ergo cū angelis gauderedebemꝰ de conuerſione vnius peccatorisUn̄ Lucꝭ. xv. Gaudiū ē angelis dei ſuꝑvno peccatore pęnitētiā agēte. Quatuad tertiā ꝑtem huiꝰ ſermonis ſcienduꝫ. ꝙ̄oēs chriſti fideles debēt hodie feſtū ſanctiPauli ſolēniter celebrare. ⁊ ipſū tāqͣꝫ ſingularē patronū inuocare. Primo illi quipatiunt̉ dolorē oculoꝝ. Un̄ d̓eo legiturꝙ cū quodaꝫ tꝑe p̨̄dicaſſet dionyſius quierat magnꝰ ph̓us ⁊ gentilis non credebathis q̨̄ iam a paulo dicebant̉: Tandem ꝓceſſit vnꝰ cęcus coram eo. Tunc dixit dionyſius ad paulū. ſi illū cęcū illuminaueriscredā in ieſū chriſtū. Tūc paulus dixit adcęcū: In noīe ieſu chriſti reſpice in me. ſtatim cęcꝰ vidit. ⁊ ſtatim dionyſiꝰ credidit. ⁊baptięatus ē. Et ſic ambo illuminati ſuntvnꝰ in corꝑe. alter ī aīa. Etiā infirmi ⁊ debiles. Un̄ Actꝭ. xix. legit̉ ꝙ offerebant ſudaria ⁊ veſtes paulo ⁊ ſuꝑ infirmos ponebāt ⁊ ſanabāt̉. Si gͦ tm̄ valebāt veſtes eiꝰī hoc ſęculo. quātū nūc valēt eius deuoteor̄ones ī cęlo. Et qͥ dānabiliter tēptant̉ d̓

occiſione ſuijpſiꝰ. inuocēt ſanctū paulumUn̄ legit̉ ꝙ q̄dā deſperās laqueū ſibi parabat. nomē ſancti pauli inuocās ſemperdicebat: ſācte paule adiuua me. tūc affuitq̨̄dā ſqualida vmbra hortās eū ⁊ dicens:Eia bone vir age qd̓ intēdis. ne moramfeceris; At ille ſemꝑ parans laqueū dicebat: Beatiſſime paule adiuua me. Expedito iam laqueo affuit alia vmbra clara ⁊multū mirabilis tanqͣꝫ hoīs dicēs illi quihoīeꝫ hortabat̉ ad ſuſpēdiū. fuge miſerrime. qꝛ paulus aduocatꝰ venit. Tūc ſqualida vmbra euanuit. et hō ad ſe redigenslaqueū ꝓijciēs pęnitentiā ꝯgruam ⁊ ꝯdignā recepit. Etiā q̄ a ſerpētibꝰ qn̄qꝫ lędūt̉Un̄ legit̉ de eo ꝙ cū eſſet in qͣdam inſulavipera manū eiꝰ inuaſit. ſꝫ nihil euꝫ lęſit. qͥpoſt in ignē eā excuſſit. Legit̉ enī ꝙ hoīesde ꝓgenie illiꝰ hoīs qͥ paulū hoſpitio accepit. a venenoſis nullatenꝰ lędunt̉. Un̄cū pueri nati ſūt. in cunis eoꝝ ſerpētes ponunt. ⁊ ſic ſi filię eorum ſint ꝓbant. Etiaꝫpōt ſubuenire ī morte. Un̄ legit̉ ꝙ qͥdamiuuenis feneſtrā aſcendit vt paulū p̨̄dicātem audiret. ⁊ ſic dormitando cecidit. quēpaulus reſuſcitauit. ⁊ multa alia miracula fecit poſt ꝯuerſionē ſuaꝫ. Refert Haymo. ꝙ paulus a pullorū cantu laboribusmanuum inſiſtebat vſqꝫ ad quintaꝫ horam. deinde prędicatione vacabat. ita vtplerūqꝫ vſqꝫ ad noctē ſermonē ꝓtrahebatReſiduum vero tp̄s comeſtioni ſomno ⁊orationibus neceſſariū erat.¶ De purificatione marie virginis. Sermo. XI.Oſtquaꝫ impleti ſūt dies purgatiōis marię ẜm legem moyſi. Ita ſcribit̉ Lucꝭ. ij. Hiero. De beatiſſima ac glorioſiſſima virgine maria loqͥ me indignuꝫfateor. ſed ⁊ puto qd̓ nemo ſit qͥ pręſumataliqͥd loqͥ. niſi qͥ quāta ſint q̨̄ p̨̄ſumit ignorat. Tamē ſi ad hoc nemo idoneus inueniat̉. votis omnibꝰ ceſſare non debet. qͥlibet etiā peccator a laudibꝰ ꝟginis glorioſe. Un̄ etiā beatꝰ. Augꝰ. Quid ego dicā