CLV I

dei. marię. ⁊ oīuꝫ ſanctoꝝ. Vnde Hier̓o.Quia illic rapit̉ intētio mētꝭ vbi ē vis doloris. Un̄ multōtiens hō p̨̄ nimio dolorecorꝑis ꝑdit vſū rōnis. Et qͥd ſentiēdū ſitd̓ illis q̄ ꝑdūt vſum rationis in agone. q̨̄rean̄ ſermōe. lxxix. O. Tertium qd̓ debetnos admonere ꝙ nō differamꝰ pęnitētiaꝫnr̄am vſqꝫ ad mortē ē ꝙ ſi qͥs ī agone pęnitētiā agat. tūc incertū ē vtꝝ ex timore vl̓amore ſeruili pęniteat. Unde Alber. ma.Raro ē ꝙ aliquis ex amore ī fine vitę ſuępęniteat. Rn̄ etiā Petrꝰ d̓ palude dicitRaro inquit ē ꝙ aliqͥs ex amore in morteincipiat hr̄e verā pęnitētiā. Augꝰ Pęnitētia ī morte ſatꝭ ꝑiculoſa ē. qꝛ nō inuenitī ſacra ſcriptura niſi vnus .ſ. latro qͣ in finevere pęnituit. Ille vt nullus deſperet. ſolus vt nullꝰ p̨̄ſumat. qꝛ in ſano homīe pęnitētia ē ſana. ī infirmo infirma. ī mortuomortua. Idē Augꝰ. Si qͥs poſitus ī vltima volūtate voluerit acciꝑe pęnitētiam.fateor. illi non negamꝰ qd̓ petit. Sed nonpoſſumꝰ ſecuritatē dare ꝙ bene hinc exeatpęnitētiā dare poſſumꝰ. ſecuritatē aūt dare non poſſumꝰ. nunqͣd dico dānabit̉. necdico ꝙ ſaluabit̉. Vis gͦ a dubio liberari.vis qͥdem incertū euadere. age pęnitētiaꝫdū ſanꝰ es: Si ſic agis dico tibi ꝙ ſecuruses. Nā ſi deꝰ videt illā intētionē in cordepeccatoris ī morte. ꝙ ſi ſperaret d̓ infirmitate euadere. vellet viuere ſicut priꝰ ī peccatis. ⁊ ſi videt̉ ꝯteri vel ꝯfiteri ⁊ diſponere teſtamētuꝫ. elemoſynas elargiri. ſatiſfacere lęſis. inungi. cōmunicare. et inuocareſanctos. ſi inquā hęc oīa facit tm̄ qꝛ timetcito mori ⁊ ęternaliter dānari. ⁊ nulla dilectio dei. vel odiū peccati mouet eū. quinſi diutiꝰ daret̉ ei viuere. vellet in delitijs⁊ voluptatibꝰ manere et diutius peccare.ille ęternaliter damnabitur. qꝛ ſola charitas eſt quę ſaluat hoīem ⁊ nō timor ſeruilis. Exemplum legit̉ ꝙ qͥdam delicatāvitam duxit. ⁊ ī illa multa peccata perpetrauit. tandē per infirmitatē tactꝰ timoremortis ꝯfeſſionem fecit. peccata defleuit.emendationē vitę ꝓmiſit. viaticū accepit.⁊ inunctus ē. ⁊ mortuus. Cuiꝰ corpꝰ vtpote nobilis ⁊ diuitis viri. cuꝫ magna pōpa

ſęcularis gl̓ię tumulatū ē. et erat eadē dietāta ſerenitas vt ipſe aer videret̉ famulari exequijs. Dixerunt adinuicē hoīes. dominus multa bona p̨̄ſtitit illi homini. qꝛnihil eorū defuit ei q̨̄ hō chriſtianꝰ hr̄e deberet. qꝛ diuinis munitꝰ ē ſacramētis. aerin eiꝰ morte ē ſerenatꝰ. ⁊ cū magna gloriaeſt ſepultꝰ. Poſt paucos dies ille defūctꝰapparuit cuidam ſocio dicens ſe eſſe damnatu. qd̓ cū ille ſociꝰ miraret̉ ⁊ inde expaueſceret penitentiā ⁊ ꝯfeſſionē atqꝫ cōmunionem ſacram cōmemorās ꝙ ita deuoto⁊ ꝙ cōpuncto corde et cum lachrymis eētꝯfeſſus. ⁊ ſacramētū cuꝫ magna deuotione ꝑcepiſſet vt ſibi videbatur. Reſponditdecfūtus. vnū bonū mihi defuit ſine quonullum bonum valet ⁊ ꝓdeſſe pōt. Quodē et illud inquit. Rn̄dit. Charitas. quiaom̄ia quę feci. feci ex timore mortis ⁊ pęnęinferni et extremi iudicij. ⁊ non ex charitate. et ergo omnia illa nihil mihi ꝓſunt adſalutem. Sed ſi ex charitate illa feciſſemſaluꝰ factꝰ fuiſſem. ſꝫ qꝛ illa ex ſolo timorefeci. ideo mihi nihil profuerunt. quia ſolacharitas liberat hominē a morte. Quartum eſt ꝙ ſi etiam verā pęnitētiaꝫ ī agone egerit. ſic ꝙ deus indulgeat ſibi culpā.tamen adhuc pęna ⁊ ſatiſfactio remanet.et ꝓpterea tamdiu purgatur ī purgatorioꝓ eo. quod in breui tempore ſoluiſſet ſi hicin tempore pęnitētiā egiſſet. Et ẜm Augꝭ.Ignis purgatorius miro modo calidus ⁊grauis ē. qͣꝫuis ęternus nō eſt. ſuperat tn̄omnē pęnā quā hō vnqͣꝫ paſſus eſt in hacvita vel pati pōt. Et de hoc q̨̄re vnum exemplū ſupra ſermōe. clx. B. Hoc diligēt̓qͥlibet pēſare deberet. ⁊ h̓ tēpeſtiue pęnitere ⁊ ſe a peccatis cauere. qꝛ non ſolū ꝓ magnis peccatis qͥs gͣuiter puniet̉. ſꝫ etiam ꝓvenialibꝰ. Ergo qͥlibet debet ſeipſū h̓ punire ī eodē corꝑe et in eiſdē mēbris ī qͥbuspeccauit. Quia ẜm Augꝭ. Nullū bonumirremuneratū. et nullū malū impunitū remanebit. Et Salo. dicit. Per q̨̄ qͥs peccat. ꝑ hęc ⁊ punietur. Ergo ſi ī crapula etebrietatibꝰ vixiſti. tunc hic per ieiunium etabſtinentiā debes corpus tuū caſtigare. etſic h̓ ſatiſfacere. Si in luxuria. tunc debes

A

B

E