DeTMO
exemplū. Quantuꝫ ad primū ſcienduꝫꝙ merito debemꝰ deo ſeruire. qꝛ ꝓpt̓ hocnos creauit vt ei ſeruiamus. psͣ. Ipſe fecitnos. ⁊ nō ipſi nos. Nā ad ſeruiēdum ſibiꝯceſſit nob̓ corpꝰ cū mēbris. ſcꝫ pedes adambulandū. manꝰ ad palpādū ⁊ bn̄ operandū. oculos ad videndū. os ad loquēdū. ⁊ ſic de alijs. ⁊ iſta om̄ia mēbra ⁊ virescorꝑis ⁊ aīę exercendę ſunt in ſeruitio dei.Et qͥ aliter vtit̉ mēbris ſuis qͣꝫ ad qḋ̓ deꝰſibi ꝯceſſit. fur ē corā deo. Hoc illi aduertere deberēt. qͥ exhibent mēbra ſua ad ſeruiendū mūdo potius qͣꝫ deo. Secūdotenemur ſeruire deo ꝓpter emptionem. qꝛp̄cioſo ſanguine ſuo emit nos ad ſeruiēdūſibi. i. Corꝭ. vi. Empti enī eſtis p̄cio magno: glorificate ⁊ portate deū ī corꝑe vroOportet gͦ vt dn̄o ſeruiamꝰ ⁊ ei ſanguinēſuū quem ꝓ nob̓ fudit perſoluamus. alioquin ſanguīs aget ꝯtra nos in die iudicij.Tertio tenemur ſeruire deo ꝓpt̓ impenſiſeruitij et beneficij recōpenſationē. Nā recōpenſare debemus deo et ſeruire. cū ipſenob̓ prius ſeruiuit. Eſa. xliij. Seruire mefeciſti ī peccatis tuis. p̨̄buiſti mihi laboreꝫī iniqͥtatibꝰ tuis. Omnia enī q̨̄ chriſtꝰ fecitin carne. qͣſi q̨̄dam ſeruitꝰ fuerūt. videlicetꝙ fleuit. p̨̄dicauit. orauit. ieiunauit. ⁊ dorſum ſuū ꝑcutiētibus exhibuit. faciē ſuamꝯſpui ꝑmiſit. ⁊ ꝙ patibulū ſuū ipſe portauit. ⁊ amarā mortē ī patibulo crucis ſuſtinuit. Inſuꝑ ſeruiuit nob̓ cum corꝑe ⁊ ſanguine ſuo in pn̄ti vita. ⁊ ī agone nos cibādo. quare merito ſibi econuerſo ſeruire tenemur. ex quo nob̓ h̓ .xxxiij. annis ſeruiuitQuarto tenemur deo ſeruire ꝓpt̓ promiſſionis obligationē. ꝓmiſimus enim inbaptiſmo ꝙ ei ſcruire vellemꝰ. Unde pͣsRedde altiſſimo vota tua. Multo meliꝰenī ē nō vouere qͣꝫ poſt votū ꝓmiſſa nonreddere. Quinto tenemur deo ſeruireꝓpt̓ quotidianā bn̄ficioꝝ erogationem q̨̄omīa nemo explicare valet. pͣs. Quid retribuā dn̄o. pͦ om̄i ⁊cͣ. Nā chriſtꝰ bn̄facitnob̓ quotidie dādo nob̓ ſanitatē corꝑis.diuitias reꝝ. ⁊ ꝙ tolerat nos ī peccatis adpęnitētiā. Inſuꝑ bn̄ facit nob̓ cū creaturis. Nā terra benefacit nob̓ ſuſtinendo et
paſcēdo nos dū viuimꝰ. hoſpitando nosvſqꝫ ad iudiciū poſt mortē. Aqua nobisſeruit lauādo ⁊ potādo. Aer flatū dādo.Ignis calefaciēdo. illuminādo. et nociuacōburendo. cibaria cōquendo. Seruiuntetiā nob̓ celeſtia. Sol in die. luna et ſtellęin nocte. Etiam ſuꝑceleſtia ſeruiūt nobis.Un̄ ad Heb̓. p̄. Nōne oēs adminiſtratorij ſūt ſpūs? Hoc totū fecit nob̓ vt ei ſeruiremus. ¶ Sexto tenemur ſeruire deoꝓpt̓ ęternę mercedis expectationem. Vn̄Matth̓. v. Gaudete et exultate qm̄ merces vr̄a multa ē in cęlis. Nā chriſtꝰ exaltaturꝰ ē ſibi ſeruiētes. Hoc ptꝫ ī exaltatione ſāctę crucis q̨̄ ſeruiuit chriſto breui tēpore ⁊ duro ſeruitio. ⁊ ita exaltata ē a deoAugꝰ. Crux trāſit de pęnis latronum adfrontes imꝑatoꝝ. qͥd faciet ſuis fidelibꝰ ſitantum honorē ꝯtulit pęnis ſuis .ſ. clauiscoronę. lanceę. ⁊ cruci. Scd̓o patet ꝙ chriſtus exaltaturus ē ſibi ſeruiētes. qꝛ ſeruosſuos reputat ſuos fr̄es ⁊ ſorores. Matth̓.xij. Quicunqꝫ fecerit volūtatē patris meiqͥ in cęlis eſt. ipſe meus frater. ſoror. ⁊ mater eſt. In quo chriſtus multū diſſimilis ēdiuitibꝰ mundi huius. qͥ ſibi ſeruiētes pronihilo quaſi reputāt. imo minꝰ charos videntur habere eos qͣꝫ iumēta ſua. Tertiopatet ꝑ dictū euangelij qd̓ ē dulce verbūIoh̓. xij. Vbi ego ſum. illic et mīſter meꝰerit: Non ſic faciūt diuites huius ſęculi. qͥmagnum dedecus ſibi reputāt. ſi miniſtereorum ſedeat cum ipſis ad menſam eoꝝ.Quarto qꝛ ipſe redditurus ē vicē ſibi ſeruiētibus. Cū enim quieuerit a miniſterioipſe eis miniſtrabit: Iuxta illud Lucꝭ. xij.Et trāſiens miniſtrabit illis. Un̄ ſciēduꝫꝙ ſi aliqͥs mille annis miniſtraret ſibi. nōeſſet hoc nimis. ſi viceuerſa ꝓ vna horulachriſtꝰ ſibi ī cęlo mīſtraret. ⁊ tn̄ ꝓ ſingulishoris quibus ei mīſtrauimꝰ ſi in bono perſeueremꝰ miniſtrabit ipſe nob̓ plꝰ qͣꝫ centūmilia ānoꝝ. ⁊ hͨ mīſtratio ē faciei eiꝰ oſtenſio. De qua pͣs. Satiabor cum apparuerit gl̓ia tua. Nulli etiā vtiliꝰ ſeruit̉. qꝛ ſibifideliter ſeruiētibus dabit regnum ęternūEucꝭ. pͦ. Et regni eius non erit finis. Ludꝭ.xij. Nolite timere puſillus grex. cōplacuit
S