CIV
diligit ſuū ꝓximū ⁊ ꝓpt̓ illā charitatē tuncgaudet d̓ merito alteriꝰ. Amb̓. Unuſqͥſqꝫintm̄ gaudet d̓ alteriꝰ merito īqͣꝫtuꝫ d̓ ſuoꝓprio. Et illa charitas quā ī cęlo tūc ſiml̓habituri ſumꝰ. dꝫ nos īducere ad diligēdum ꝓximū ī pn̄ti. amicū ī deo. ⁊ inimicuꝓpt̓ deū. Cōtra hͦ faciūt illi qͥ nolūt indulgere ſuis offēſoribꝰ. ſꝫ ſemꝑ cogitāt d̓ vindicta ſuꝑ ꝓximos. ⁊ tales ſtant ī malo ſtatu .ſ. damnationis ęternę. i. Ioh̓. iij. Quinō diligit fratrē manet ī morte. Idē. Qniodit fratrē ſuū homīcida ē. ſupple ſuijpſiEx qͦ ptꝫ. ſi volumꝰ ſaluari. oꝑtet nos indulgere inimicis nr̄is ⁊ hr̄e charitatem adipſos. Scd̓o tenem̄ ꝓximis ſi volumusiuſti īueniri. ꝙ nō debemꝰ eis nocere. neqꝫin rebꝰ neqꝫ ī fama. neqꝫ in verbis. neqꝫ infactis. Nā qͥ infert ꝓximo damnū ī rebusſuis. facit cōtra ſeptimū p̨̄ceptum vbi dr̄:Nō furtū facias. Circa qd̓ q̨̄rit̉ vtꝝ ī repua cōmittat̉ furtū ſicut ī re magna. Deilla materia. q̨̄re ſupra ſer. cxliij. G. Sil̓rnō debes ꝓximo nocumētū in fama inferre ei detrahendo. qꝛ detractio ē maiꝰ peccatū qͣꝫ rerum ablatio. Et hͦ q̨̄re ſupra ſer.xci. F. Tertio qͥlibet tenet̉ dicta et factaꝓximi ī meliorē ꝑteꝫ interp̄tari. Vbi q̨̄rit̓vtꝝ oīa dubia in meliorē ꝑtem ſint interp̄tanda. ⁊ vnde orit̉ iudiciū temerarium. ⁊qͣꝫ gͣuiter peccant qͥ ꝓximos ſuos ſic iudicant. De iſta materia q̨̄re ſermone. xc. DQuantuꝫ ad tertiā ꝑteꝫ iſtiꝰ ſermonisſciendū ꝙ q̄ vult iuſtus inueniri. tenet̉ triaſibijpſi vt cuꝫ iſtis tribꝰ. ſcꝫ bonis tꝑalibꝰcorpore et anima mereat̉ vitam ęternam.Hoc q̨̄re ante ſermone. cl. M.Iteꝝ d̓ vno cōfeſſore. Ser. CLVQuō ſeruire tenemur deo.Erue bone etfidelis ītra in gaudiū dn̄i tuiMatth̓. xxv. Sciendū ꝙ dominus deꝰ creauit cuncta ad ſibi ſeruiēdū.psͣ. Quoniam oīa ſeruiunt tibi. Eccꝭ. xlij.Oia obaudiūt ei. Etiā gaudet ī om̄ībꝰ q̨̄fecit. qm̄ oīa ſibi ſeruiūt. Sap̄. vij. LętatA ſum ī om̄ibꝰ ⁊cͣ. ¶ Plus tn̄ diligit ẜuitiū
duaꝝ creaturaꝝ qͣꝫ oīuꝫ aliaꝝ creaturaꝝvidelicet hoīs ⁊ angeli. qͥbꝰ ſolis ꝓ mercede dat vitaꝫ ęternā. Ratio aūt huiꝰ ē. qꝛẜuiūt iſte ſibi ex libero arbitrio ⁊ ex amoreDe ſeruitio oīum creaturarū dr̄ Iudith.xvi. Adonai dn̄e deus magnꝰ es tu. et tibiſeruit oīs creatura. ⁊ nō ē qͥ reſiſtet tuę volūtati niſi duę creaturę. ſcꝫ angelꝰ malus ⁊hō malꝰ. hę duę libetius ſeruiūt viliſſimoīter oīa. ſcꝫ peccato qͣꝫ deo optimo. omēsalię creaturę ſeruiūt ei. Nā ei ſeruiunt angeli ⁊ archangeli ⁊ oīa ſuperiora. ſcꝫ ſol ⁊luna. aer. terra. ⁊ oīa q̨̄ in eis ſūt et media.Purgatoriū ſeruit purgādo venialia. infernus vindicando ꝓ eo mortalia. ⁊ ſic dealijs. Sꝫ vt dixi. ſolis duabus creaturisdat vitā ęternā ꝓ ſuo ſeruitio. plꝰ tn̄ ꝯtentat̉ et gaudet de ſeruitio hoīs. qͣꝫ angeli qͦad hoc. qꝛ licet angeli ſeruiant ei ab initiomundi vſqꝫ ad finē. Homo vero tꝑe breuiſſimo. ſcꝫ. x. vel. xx. vl̓. xxx. ānis tm̄. tamēremunerat illos tantū pro illo breuiſſimoſeruitio quantū angelos ꝓ illo ſongiſſimoEt ratio eſt. quia ſic placet diuinę beniuolentię. ⁊ quia non ſolum ſeruit ei homo exdilectione ſicut angeli. ſed etiam ex multolabore quod nō facit angelus. plus enimhomo laborat vna hora vel in vnius dieiſeruitio qͣꝫ omnes angeli laborauerunt amundi initio: Ideo ſingulariter delectat̉deus in hominibus et in operibus bonisq̨̄ homines faciūt. Iuxta illud Sap̄. viij.Delitię meę ſunt. eſſe cuꝫ filijs hominumeo ꝙ ſimul cū dolore ⁊ dilectione ſeruiuntſibi. Unde etiam habebūt duplicē ſtolāſcꝫ glorificationem corporis ⁊ animę. Intantuꝫ enī diligit et gaudet deus de hoīsſeruitio vt omnis lęticia patꝝ de filiorumſuoꝝ ꝓfectu. ſiue ſint reges. ſiue papę. ſiueep̄i effecti. ⁊ huiuſmodi. Imo ſi ſint ſuſcitati a mortuis. ſiue curati ab infirmitatibꝰgͣuiſſimis. modicū vl̓ nihil ſit reſpectu gaudij quod habet deus cuꝫ aliquid boni facit iuſtꝰ. Prou̓. xxiij. Exultet gaudio pater iuſti. Vn̄ ꝓ p̨̄ſenti ſermone tria ſūt dicenda. Primo qͣre merito deo ſeruire debemus. Scd̓o q̨̄ deus principaliter ſeruitia requirit a nob̓ ut ei placeamus. Tertio