Sermo
gaudiū. ⁊ ſolū. qd̓ non de creatura. ſed decreatore ꝯcipit̉. qd̓ cū poſſides nemo tollit a te. cui comꝑata oīs aliūde iocūditasmęror eſt. omnis ſuauitas dolor eſt. omnedulce amaruꝫ. omne decoꝝ fędum. omnealiud qḋ delectari poſſit moleſtū. Quomodo ibi habebimꝰ gaudia multa p̄cioſa⁊ dulcia. hoc q̨̄re ante ſermone. liij. P.¶ De vno cōfeſſore. Ser. CLIIII.De iuſticia.Uſtu deduxit dn̄s ꝑ vias rectas. Sap̄. xIlSciendū ꝙ ſi volumꝰ ſaluari. oportet nos iuſtos īueniri. pͣs. Hęc porE ta dn̄i ⁊ iuſti ītrabūt ꝑ eū. Sed diceresqͥd ē iuſticia. Rn̄det̉ ẜm Bern̄. in quodāſermone. ꝙ iuſticia ē virtꝰ vnicuiqꝫ tribuens qd̓ ſuū ē. Et iuſticiā tenere eſt honorificū ⁊ multum laudabile. Un̄ Ariſto. v.Ethicoꝝ. Pulcerrima virtutū ē iuſticia.Pro qͦ ſciendum ꝙ qͥlibet chriſtianꝰ deotenetur tria. et proximo tria. ⁊ ſibijpſi tria.Et ſic debet vnicuiqꝫ qd̓ ſuum ē reddereſi vult ſaluari ⁊ iuſtus inueniri. Primūqd̓ quilibet homo tenet̉ deo ē obedientiaNaꝫ ſicut. Adam expulſus ē de paradiſoꝓpter inobedientiā. ſic ⁊ intrare debemꝰ ꝑobedientiaꝫ. Un̄ qͥlibet tenet̉ deo ſeruirein ſuis p̨̄ceptis. q̨̄ ſunt ſcripta in manibus⁊ in pedibus hoīuꝫ. In pedibus ꝓpter decem articulos pedum. In manibus ꝓpterdecem digitos manuū. Ideo ſcripta ſuntin p̨̄dictis ꝑtibus corꝑis. ad deſignandūꝙ p̨̄cepta diuina debēt regulare in nobismanuū oꝑationem. ne ī operibꝰ nr̄is ꝯtradiuina p̨̄cepta faciamꝰ. et dirigere greſſusaffectionis. ne p̨̄cepta diuina tranſgrediamur. Matth̓. xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mandata. Et ſciendū ꝙ nonſolū deo et eiꝰ p̨̄ceptis tenemur obedire. ſꝫetiaꝫ p̨̄latis ⁊ p̨̄ceptis eccl̓ię loco dei. Un̄Bern̄. Obediētia q̨̄ p̨̄betur maioribꝰ deoexhibet̉. Unde ſcienduꝫ ꝙ qn̄ ſacerdos ⁊plebanꝰ tuus p̨̄cipit tibi ieiunare vel feſtiuare. tūc ſic implere debes ac ſi chriſtꝰ ꝑ ſetibi p̨̄cepiſſet. Un̄ Lucꝭ. x. Qui vos audit
me audit. et qͥ vos ſpernit. me ſpernit Hociſti nō aduertūt qͥ ī diebꝰ feſtiuis laborāt.Cōtra qͦs dr̄. Exo. xx. Nō facies ī eo om̄eopꝰ. Ex qͦ ptꝫ ꝙ qͥcunqꝫ ſabbatū violantlaborādo. vl̓ mercantijs ītendendo. vel qͥvecturā in diebꝰ feſtiuis exercēt. ſicut ruſtici qͥ qn̄qꝫ ad quattuor vl̓ quinqꝫ miliariavehunt ī diebꝰ feſtiuis. ſic ꝙ non audiuntmiſſas vel ſermonē illo die. Et ſil̓r qͥ mercimonia vel ꝑ ſe vel ꝑ alios mittūt ī diebꝰfeſtiuis ad nundinas ex mala ꝯſuetudineꝓpter lucrū tēporale. Inſuꝑ qͥ ſabbatinisdiebus ī nocte nimis diu laborat ⁊cͣ. Iſtiomnes grauiter deū offendūt. Et ꝓptereaſępe puniunt̉ a deo. ſcꝫ in rebꝰ tꝑalibus.ꝑ infortunia. ſcꝫ ꝙ captiuant̉ ⁊cͣ. vel a raptoribus ſpoliunt̉ vel equi eoꝝ lędūt̉ velmoriunt̉. vel domꝰ eoꝝ igne cōburūt̉. velꝙ tēpeſtas deuaſtat ſegētes eoꝝ. vel aliainfortunia talibꝰ aliquādo accidunt. ſic ꝙdepauperant̉. Etiā multotiēs puniunt̉ incorꝑe ꝑ infirmitates ⁊ in anima tandē peręternaꝫ damnationē. Quia quotiēs feſtaſoluūt. totiens mortaliter peccāt ⁊ animāꝓpriam occidūt. Exo. xxxi. Qui pollueritſabbatū morte moriat̉. Ꝙ deo multū diſpliceat violatio feſtiuitatum hͦ ptꝫ ſic. qꝛlegit̉ ī veteri teſtamēto. Numeri. xv. ꝙ tēpore Moyſi ⁊ Aaron cū filij iſrael eſſent īſolitudine. ⁊ inueniſſent hoīem colligēteꝫligna in die ſabbati. obtulerūt eū Moyſi ⁊ Aaron ⁊ vniuerſę multitudini. qui recluſerunt eū ī carcerē neſcientes qͥd de eoface̓ deberēt. Dixit dn̄s ad Moyſē: morte moriatur homo iſte. obruat eum lapidibus omnis turba extra caſtra. Cūqꝫ eduxiſſent eū foras obruerunt eū lapidibus. ⁊mortuus ē ſicut p̨̄ceꝑat eis dominꝰ: O ſiomnes illi iam lapidari deberent qui feſtaſoluunt. quot eſſent tunc lapidandi. cummulti ſunt qͥ iam minime feſta curant. Etſcienduꝫ eſt ꝙ hi qui in diebus feſtiuispeccant grauius peccāt qͣꝫ ſi in alijs diebꝰpeccarent. Sicut qͥ chorigant vel ſe inebriant. Augꝰ. Meliꝰ eſt in die dominica arare qͣꝫ chorizare. Idem etiam. Omis motꝰpetulantię ſaltus eſt in ꝓfundum cloacę.Ideo quāto altius in chorea ſaltaueritis.
C