eFM O
poſiti ſumus. vt oꝑari et meritū cumularedebeamꝰ. ꝑ oꝑationē quā facimus ⁊ tribulationē quā patimur. Vt aūt oīa oꝑanob̓ fiāt leuia. ſcꝫ de mane ſurgere. vigilare. ieiunare. orare. genu flectere. ſil̓r ⁊ tribulationes pati .ſ. infirmitates corꝑis vel ꝑſecutiones maloruꝫ. ⁊ tribulationes quaſcūqꝫ ſuſtinere. oportet vt iſte nob̓ dulcesfiāt. ⁊ vt in eiſdē patientiā ſeruemus. ſicutiſti ſancti martyres. N. quoꝝ hodie feſtūcelebramus. Tunc nob̓ qͣttuor ſūt attēdenda q̨̄ nos debēt inducere ad laborandū. ⁊ aduerſitates ſuſtinendū libenter ꝓp̓deū. Primum ē breuitas pn̄tis vitę. qꝛoīa cito finiunt̉ cū morte. Iacō. iiij. Quęē vita nr̄a niſi vapor ad modicū parens⁊Un̄ etiam cōꝑat̉ vēto. Iob. vij. Memēto mei qꝛ vetus ē vita mea. Ergo ſi ſollicite cōſideras hoc. tūc nihil graue erit qͥcqͥdagere vel qͥcquid pati te oporteat. qꝛ totūin morte finit̉. et mors cito appropinquar.Bern̄. Quid ī rebus humanis certiꝰ morte. et quid hora mortis incertiꝰ inueniturꝫGregꝰ. ſuꝑ Ezech̓. Etenī nob̓ ꝯditor noſter die mortꝭ incognitū eſſe voluit. vt dūſemꝑ ignorat̉. ſemꝑ ꝓximus eſſe credatur.Et tāto qͥs feruētior ſit ī oꝑatiōe. quantoincertior ē d̓ euocatiōe. Et ꝯſideratio breuitatis vitę noſtrę nō ſolū inducit ad bonum oꝑandū. ſed etiā reducit a malo perpetrando. Augꝰ. Nihil ſic reuocat a pctōſicut frequens mortis meditatio. Gregꝰ.Memēto diem mortis tuę ⁊ nō peccabis.Qui ſe quotidie recordat̉ eſſe morituꝝ cōtēnit p̨̄ntia ⁊ ad futura feſtinat. Cōſideraergo qn̄ ī morte iacebis. qͥd tunc ꝓderit ſihabuiſſes fortunam. Alexandri. potētiamAuguſti. pulcritudineꝫ Abſalonis. lōgitudinē Adę. ſapiētiā Salomonis. cuꝫ exhis om̄ibꝰ nihil tecū feras niſi tātūmodobona et mala q̨̄ feciſti. Apocꝭ. xiiij. Operaenī illoꝝ ſequunt̉ illos. Augꝰ in ſer. Adaꝫſi adhuc viueret et hodīe moreret̉. qͥd illivitę longitudo ꝓfuiſſet? Cōſidera etiā ſiiam mori deberes qͥd tibi noceret ꝙ adeoinfortunatꝰ fuiſſes ſicut Iob qͥ multa infortunia ſuſtinuit/ ī rebus. ī filijs. et ꝓpriocorꝑe. Si infirmus ⁊ pauper vt Lazarꝰ
qͦ iacebat ante ianuam diuitis plenus vlceribus cupiens ſaturari de micis q̨̄ cadebant de mēſa ipſius diuitis. Patiens etmitis vt Moyſes. caſtus vt Ioſeph. tribulatꝰ in omnibꝰ vt chriſtus et maria. Etſi tot bona feciſſes vt beatus Nicolaus ⁊Martinus qͥd tibi noceret. ſi angeli aīamtuā reuerenter ſuſciꝑent. gaudenter deducerent. ⁊ dn̄s ꝓ om̄ibꝰ actionibꝰ ⁊ tribulationibꝰ ęternaꝫ vitā redderet. Ideo dumtp̄s hic habemꝰ oꝑemur bonū. et ſuſtineamus libēter et patiēter tribulationes. infirmitates. pauꝑtates. ⁊ ꝓ eiſdē operibus⁊ tribulationibꝰ p̨̄mium noſtꝝ augmētet̉in cęlo. Nā corpꝰ ad hͦ nobis a deo datuꝫē. vt ei ſeruiamꝰ operādo bona ⁊ ſuſtinendo mala ⁊ aduerſa patiēter. vt ſic ꝯſūmamus corpꝰ ⁊ vires corꝑis in ſeruitio chriſtiqꝛ oportet corpꝰ noſtꝝ cōſumi ⁊ a vermibꝰcorrodi. Nam vitꝝ vnū (quod ē vas fragile diutius ſeruaret qͥs qͣꝫ ſuuꝫ corpꝰ. Etin morte perdit homo oēs delitias corporis. diuitias et honores. Un̄ Augꝰ. Sicętas noſtra. ſic actus noſtri. et ſic miſerianoſtra. ⁊ ſic fęlicitas noſtra. ſic honores. ſictotuꝫ tranſit: verbū aūt dn̄i in ęternū permanet. Un̄ etiaꝫ dicit Salomon. Om̄iaſunt vanitas. Secunduꝫ eſt ꝯſideratio laboris et paſſionis chriſti. qͥ ꝓ te priꝰlaborauit in terra. Gregꝰ. Si paſſio chriſti ad me. redu. ⁊cͣ. Si rex magnam trabēꝓ me portaret. nō mihi graue eſſe deberetſi ꝓ eo feſtucam portarem: Ecce rex cęli etterrę ꝓ me portauit magnam trabem. ſcꝫcrucem. īmo ⁊ ſpineam coronā. ⁊ quō egoparuū laborē vel paſſionem ꝓ eo nō ſuſtinebo? VUnde ſi graue ē tibi mane ſurgere⁊ vigilare. cogita quō chriſtꝰ ſępiꝰ ꝓ te pernoctauit ī orationibꝰ. Si gͣue eſt tibi ieiunare. cogita quō chriſtꝰ ieiunauit in cruceī die ꝑaſceues. De qͦ ieiunio dic̄ psͣ. Dederūt ī eſcā meā feſ. ⁊ ī ſiti mea potauerūtme aceto ⁊cͣ. Si gͣue ē tibi dure iacere velveſtē aſperā induere. cogita lectū crucis inquo chriſtꝰ expāſus fuit. ī quo nō habuit̉vbi caput ſuum reclinaret. Sil̓r ſi ꝯtingitte pati aliqͥd. cogita qꝛ chriſtꝰ multa ꝓ tepaſſus eſt. Nā ſi ſeruꝰ videret dn̄m ſuum
A
B