Sermo
timor gehennę. qꝛ inferiꝰ ē clauꝰ iſte lōgꝰ ⁊validꝰ. Validꝰ qꝛ valida ſūt gehēne tormenta. Lōgus ē qꝛ nimiū diuturna. Vn̄valde vtile ē cū diabolꝰ hoī peccatū ꝯſulit pęnas q̨̄ pctm̄ ꝯſequūt̉ recogitare. Deqͥbꝰ pęnis. q̨̄re an̄ ſer. cxxv. B ¶ Iteꝫ ſciendū ꝙ ſi ꝯtēpſerimꝰ mūdū. hͦ cognoſcerepoſſumus ꝑ tria. Primo ſi mores mundiſint nob̓ moleſti ⁊ diſplicibiles et cōtrarij⁊ ſi ipſū vel ipſiꝰ mores fugimꝰ. Scd̓o ſi ēnob̓ gͣue. ⁊ qͣſi pena eiꝰ gaudium. ⁊ ludosvidere. Tertio ſi inuite audimus rumoresqͥ de eo dicūt̉. ⁊ habemꝰ tediū loqui d̓ mūdanis. niſi inquantum neceſſitas requiritUn̄ facere debemꝰ ſicut ſerpens qͥ qn̄ audit vocē incantantis. ſtatim replet vnamaurē cū cauda. ⁊ aliā cū terra. ſic ⁊ nos cogitando. ſcꝫ de inſtabilitate ⁊ infidelitatemūdi. ⁊ cum cauda eiꝰ .i. cuꝫ morte ꝓpria etremuneratione pęnoſa mundi qͣ rependitſibi ſeruiētibꝰ. Quo ad ſcd̓m ſciēdū ꝙdiligere mūdū multū ꝑiculoſū ē. Primoqꝛ charitatem dei extinguit. i. Ioh̓. ij. Siqͥs diligit mundū nō eſt charitas dei patris ī eo. Scd̓o qꝛ ſicut dei dilectio ē fonsoīuꝫ bonoꝝ ⁊ virtutū. ita dilectio mundioīuꝫ vitioꝝ. Un̄ Gregꝰ. Diſce homo nōdiligere mūdū vt diligas deū. Auerte vtcōuertaris. funde vt implearis. Tertio qꝛinimicꝰ dei cōſtituit̉. Un̄ Iaco. iiij. Amicitia huius mūdi. mimica ē deo. Quartoqꝛ ſeruum diaboli facit Apl̓s. Si adhucmūdo placerem ſeruꝰ chriſti nō eſſem. EtMatth̓. vi. Nemo pōt duobꝰ dn̄is ſeruire. Vnde etiā Chryſo. ſuꝑ Matih̓: O qͣꝫmiſerrimus ē mūdus. et miſeri qui eum ſequunt̉. Semꝑ enī homīes mundi oꝑa excluſerūt a vitā. Itē ſciendū ꝙ ſi amor mūdi intantuꝫ excreſcit in hoīe ꝙ p̨̄ponaturamore dei vel vitę ęternę. vel ſi redūdat īiniuriā q̨̄ tollit charitatē chriſti ⁊ ꝓximi. ēpeccatū mortale. Si tn̄ citra hos limitesſiſtat poteſt eſſe veniale. Scd̓a ꝑs crucis ē brachiū ſiniſtꝝ qd̓ ſignificat patiētiāī aduerſis. qꝛ ſicut ſiniſtra manus fert clypeū ſuꝑ quē iacula vel ictꝰ recipimꝰ ne admortē vulneremur. ita ꝑ patientiā iā aduerſa oīa exciꝑe debemꝰ. ne ꝑ cruciatꝰ tri-
bulationū ex impatiētia ęternaliter moriamur. Quot enī aduerſa nob̓ accidunt īdamnis reꝝ vel tribulationibꝰ corꝑis. totiaculoꝝ ictꝰ veniūt ſuꝑ nos. Sine aduerſis enī eſſe nō poſſumꝰ. iter ſummā pacē ⁊ſummā afflictionē ꝯſtituti ſumꝰ .i. inter cęlum ⁊ infernū. ſꝫ viciniores localiter ſumꝰin inferno. Ideo patiētia neceſſaria ē nob̓vt dicit apl̓s. Oportet nos pati velimusnolumus. ſi patiēter multum meremur. qꝛpatientia auget meritum. ſꝫ ſi impatienteręque bene oportet nos pati. ⁊ nihilominꝰperdimus meritū ⁊ labores noſtros. Sicergo patiētia eſt ſcriniū theſauri noſtri. qꝛſicut in impatientia perdimus animas noſtras. ſic econtrario in patientia noſtra poſſidemus animas noſtras ¶ Unde legit̉ꝙ quędam virgo multum erat deuota. ſꝫimpatientiſſima ī omnibus quę ſibi acciderant. erat valde caſta et mūda. pauꝑesmultum dilexit. libenter multū orauit ⁊ ieiunauit. Quadam vice venit angelus dn̄idicens ei: multum fideliter laboras ⁊ orasꝓ ęternis gaudijs poſſidendis. ſed ea poſſidere non potes propter tam magnā impatientiā ꝑ quā perdes omnia bona oꝑatua. Tunc virgo dixit angelo. ora pro mevt mihi detur a deo patientia. Tandemipſa facta ē tam patiens ꝙ alij quodāmodo admirabant̉ de eius patiētia. ⁊ ſic cumhac meruit gaudia cęli. Unde multumhomo debet ſtudere patientiaꝫ diligere. q̨̄valde neceſſaria ē ad ſalutē. Vt aūt ī illaꝑmaneat. tunc debet apponere vnū clauūferreū. Elauus ē pęna purgatorij. qꝛ nullum malū impunitum. ⁊ qͥ hic non purgabitur ꝑ tribulatiōes. purgabit̉ grauiſſimein purgatorio. Augꝰ. Qui in aliud ſęculūdiſtulerit fructu ꝯuerſionis prius purgabitur igne purgationis. Hic ignis et ſi nōſit ęternus. miro tn̄ mō grauis ⁊ calidus ēſuꝑat enī om̄eꝫ pęnā quā ī hac vita vnqͣꝫhomo paſſus ē. vl̓ ī hac vita pati pōt. Legitur enī ꝙ fuit qͥdaꝫ magiſter ī theologianatione anglicus qͥ dixit ſe vidiſſe quēdaꝫqͥ dicebat̉ fuiſſe in purgatorio beati Patricij. qͥ de nullo quod delectabile erat inmūdo potuit gaudere. ⁊ ſibi omīa mundi
Q
R
T
U