Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

vt poſſet euadere inferni ignē pęnā purg.torij. Hoc ideꝫ Augꝰ. orabat dicens:Dn̄e vr̄e ſeca vt ī ęternū parcas. Tertiū qd̓ īducit ad patiētiā ē. tribulationes infirmitates augmētat̉ bonū meriti ęternę gl̓ię. Matth̓. v. Gaudete in illadie qm̄ ⁊cͣ. Et iſta gl̓ia tāta ē ſi vnꝰſolꝰ ſuſtineret oēs infirmitates tribulationes oīuꝫ hoīuꝫ ī toto mūdo exiſtentiū.adhuc nihil eſſet reſpectu cęleſtis gl̓ię.Apl̓s. ſūt ꝯdigne paſſiones ⁊cͣ. hacgl̓ia dicit pͣsͣ. Quoniaꝫ mille anni an ⁊cͣ.Tertium qd̓ deꝰ ꝯtulit mereri poſſumꝰ debemꝰ ē aīa. Pro quo ſcienduꝫ nos mereri debemꝰ tribꝰ potētijs aīęq̨̄ ſūt memoria ītellectus volūtas Primo mereri debemꝰ cuꝫ memoria .ſ. memorari bn̄ficiā dei de eiſdē regrātiādo. Un̄Augꝰ. in li. ciui. dei ſic dicit. Quiſquisbn̄ficia dei videt cęcus ē. nec laudat īgratꝰ eſt. qͥſquis ī laudādo reluctat̉. inſanus eſt. Chryſo. ſuꝑ Matth̓. dicit. Gratiaꝝ actio ē inuitatio ad plꝰ dandū. Sedde his ſunt ingrati de beneficijs dei dicit Bern̄. Ad accipiendū indignꝰ ē fuerit de acceptis ingratꝰ. Itē ſępiꝰ memoraridebemꝰ ipſū deū nob̓ eſſe pn̄teꝫ in om̄ibꝰcogitationibꝰ nr̄is verbis et factis. Sedheu multi ſępiꝰ obliuiſcunt̉ deū raro cogitāt de eo. Et ē ſignū deum diligunt ſꝫ ipſū paruipendūt. Ariſto. ij. Rhetor. Obliuio ē ſignū paruipēſionis. Etſic obliuiſcūtur deū ī vita eoꝝ. illoꝝ obliuiſcet̉ deus ī morte. Un̄ Augꝰ. Ita fit vtin fine obliuiſcat̉ ſui. viueret oblituseſt dei. Scd̓a potētia aīę eſt intellectus quē diligere debemꝰ deū. Primo tāqͣꝫnoſtrū creatoreꝫ. ſic tenemur ſibi ſemperobedire tanqͣꝫ creatura obedit ſuo creatori. Scd̓o cognoſcere debemus eſſe eum redemptorem noſtrū. nos ſua amariſſima paſſione mortē redemit. ꝓpterea tenemur eum diligere. Ioh̓. xv. Maioremcharitateꝫ nemo hꝫ ⁊cͣ. Tertio debemuscognoſcere eſſe noſtꝝ futuꝝ iudiciē. etꝓpterea debemꝰ timere ī omnibꝰ cogitationibus verbis factis. Eccꝭ.. Timentideum bene erit ī extremis Un̄ Chryſo. in

ſermo. dicit de Iohanne baptiſta: Sollꝰdei timor ē. mentes corrigit. fugit crimina. innocētiā ſeruat. Tertia potentiaaīe ē volūtas. meremur qn̄ volūtatēnoſtrā volūtati diuinę cōformamꝰ. ita vtqͥcquid velit nobiſcū facere. etiam illudidē nos velimꝰ. ſiue ſit dulce vel amarum.Ergo quilibet noſtꝝ ſic ſe dꝫ habere. ſideꝰ vult euꝫ eſſe pauperē. etiā velit ipſevel ſi ipſū velit eſſe diuitē vel ſanū vel infirmū. in ꝯformet ſe voluntati dei. ſic poſſit dicere chriſto illa verba quę inmōte oliuēti dixit: Pater non voluntasmea. ſꝫ tua fiat. Itē meremur volūtate.qn̄ habemꝰ bonā volūtatē nos emēdādi deo ſeruiēdi. Chryſo. ſuꝑ Matth̓. Volūtates bonę ſic ſuaues ſunt apud deū. ſicut odoriferi flores. Un̄ Bern̄. bonam volūtatē incipimꝰ eſſe dei. deſinimꝰeſſe diaboli. ſic ecōuerſo malamvolūtatē incipit eſſe diaboli. deſinit deiEt deꝰ vult hoīeꝫ iudicare ẜm volūtatēin inuenerit. Exemplū. Quidā latromultū dolēs peccatꝭ ſuis habēs volūtatē bonā ſe emēdandi. rogauit quendaꝫheremitā vt in ſuam ſocietatem acciperet. ꝓpoſuit ſuam vitā emendare. deoſemꝑ ſeruire. Et heremita noluit et deſpexit in corde ſuo. dimiſit īconſolatūab eo recedere. Sed latro ſibijpſi heremitoriū facere voluit. arbor p̄ciſa ſtatimcoruit latronē oppreſſit. ſic in vehemētiꝯtritione cordis obijt. tunc ille heremitavidit ſancti angeli venerunt aīaꝫ illiꝰlatronis ad cęlū deferebāt. Heremitamotus dixit. quid hic in heremo morā traho. ille malus latro fuit. ꝓpter bonaꝫſuam voluntatem iam ad cęlos aſcēdit.ego tamdiu vixi in heremo. nunqͣꝫ tamenin cęlum intrare potui. Et in illa cōmotion dixit. vadam etiam latro efficiar. etpoſtmodum in fine bn̄ ſaluabor ſicut iſtelatro ſaluatus ē. Et ita dum exponeret ſead latrociniū perpetrādū. inſecutus eſt aſtipendarijs ciuitatis. fugiēs vehemētececidit expirauit. diaboli aīam ſuā adinfernū deduxerunt.

M

O

N