CLI

ſolū remunerabit oꝑa ſpūalia ad honorēdei facta. ſꝫ etiam remunerabit labores qͦsqͥs facit ꝓ neceſſitate p̨̄ſentis. vitę. nam qͣslaborat ea intentionē vt velit aliqͥd cū laboribꝰ iuſtis adqͥrere. vn̄ ſe ⁊ vxorē ⁊ pueros poſſit nutrire. vel etiaꝫ laborat. vt cumſuis laboribꝰ poſſit ſubuenire pauꝑibꝰ. etinfirmis. qͥ nō pn̄t laborare. talis ſemꝑ cūquolibet labore qͣꝫtūcunqꝫ ꝑuo meret̉ p̨̄miū ęternū ſi eſt in gr̄a. Un̄ pͣs. Laboresmanuū tuaꝝ ⁊cͣ. Ergo qͣlibet d̓ mane ſurgat ⁊ primo oret. ⁊ eccl̓iaꝫ viſitet. ⁊ ſic deooēs labores ſuos offerat qͦs illa die ītēditfacere. Un̄ Gregꝰ. ī mora. Om̄e bonū qd̓agimꝰ ꝑ intentionē ſemꝑ ad deū leuemꝰ.Ꝙ enī qͥlibet noſtꝝ pͥmo d̓ mane ad eccleſiā debeat ire orare. ⁊ ſe deo cōmēdare. hͦdic̄ chriſtꝰ ī euāgelio Matth̓. vi. Primūq̨̄rite ⁊cͣ .ſ. q̨̄ ſunt vob̓ neceſſaria. quia hōꝑ totā diē habebit maiorē ꝓſperitatem inom̄ibꝰ ſuis factis cū d̓ mane miſſam audiret. ⁊ ſe deo deuote cōmendat. Et ex iamdictis patꝫ ꝙ laboratores illi ſunt beati. qͥfideliter laborāt. ⁊ deū ī ſuis laboribꝰ p̨̄tēdunt. ⁊ merent̉ ſemꝑ ī quolibet oꝑe. Verbi gr̄a. Ruſticꝰ nunqͣꝫ pōt arare foſſaꝫ. ul̓cū alias fideliter laborat. nec piſtor. nec faber. ſil̓r ſeruus ⁊ ancilla. ⁊ qͥlibet etiam quiꝓ denario diurno laborat. quin deꝰ taleslabores ſuos ꝓſperari h̓ faciet. ⁊ poſtea inęternū remunerabit ¶ Ꝙ deus vult remunerare om̄es paſſus et labores noſtrosHoc ptꝫ ꝑ tale exēplū Legit̉ in vitaſpaꝝꝙ qͥdam ſenex lōge habebat aquaꝫ a ſuacella. vbi dum ſemel iret haurire. defecit īvia. ⁊ ait. qͥd neceſſe ē ꝙ hūc laborē patiorſꝫ veniā ⁊ habitabo circa aquā. tūc cōuerſus retro vidit quendaꝫ ſequentē ſe ⁊ numerare veſtigia ſua. ⁊ interrogauit euꝫ qseſſet. dixit aūt ei ille: Angelꝰ dei ſum. ⁊ miſſus ſum veſtigia tua numerare. ⁊ dare tibimercedeꝫ ꝓ labore. qꝛ omnes paſſus tuos⁊ veſtigia tua deus vult tibi remunerareHoc audiēs ille fortior eſt factꝰ ⁊ ꝓnior. ⁊adhuc longius remouit cellam ſuaꝫ vt eoplures paſſus faceret eundo ad aquam etredeūdo ad cellā ſuā. vt ſic ſemꝑ augmentaret̉ pͥmiū ſuū. Ꝙ aūt oꝑa nr̄a bona nō

ſolū debēt fieri principaliter ꝓpter gaudiacęli. vel ad euitandū pęnas inferni. hͦ q̨̄rean̄ ſermone. cxl. E. Terto meremur cuꝫoꝑe ſuſtinēdo infirmitates corꝑis patienter qͣs deus ſuꝑ nos ꝑmittit. qꝛ meliꝰ ē infirmitates patienter ſuſtinere. qͣꝫ tm̄ bonaoꝑa facere. Cōtra hͦ aliqui dicunt. ego negligo hͦ bonū vel hͦ ꝓpt̓ infirmitates measRn̄det̉ ꝙ ſi ſolū ſis patiēs nihil negligis.Un̄ ſciēdum ꝙ qͥlibet libēter dꝫ ſuſtinereinfirmitates ⁊ tribulatiōes. qꝛ eſt ſpecialedonū dei. ⁊ ſignū charitatis quā deus hꝫad ipſū hoīeꝫ. Apocꝭ. iij. Ego qͦs amo arguo ⁊ caſtigo. Orige. ſuꝑ Oſee. iiij. Quidiligit̉ corrigit̉. qͥ nō diligit̉ ī peccatis dimittit̉. Sed diceret aliqͥs quō poſſumeſſe patiēs ī tantis tribulationibꝰ ⁊ infirmitatibꝰ. Rn̄det̉. ꝙ tria principaliter debētinducere hominē ad patiētiā. Primū ēmemoria paſſiōis chriſti. Gregꝰ. Si paſſio chriſti ad memoriā ducit̉. nihil ē quodnō ęquo aīo toleret̉. Bern̄. Quid ē ꝙ tibi ſuaue non videt̉. ſi col. ⁊ memo. omnesama. ſal. Si doles caput tuū cogitare debes dolorē capitꝭ quē chrſtꝰ ſuſtinuit cumcoronatꝰ cuꝫ ſpinea corona fuit. Si dolētmanꝰ vel pedes. cogita clauos īfixos manibꝰ ⁊ pedibꝰ eiꝰ. Si doles ī dorſo vel intoto corꝑe cogitare debes dolorem chriſtiquē ī toto corꝑe ⁊ oībꝰ membris ſuſtinuit.⁊ ſic de alijs tuis mēbris. ⁊ ſic erit tibi leueom̄e qḋ pateris. ¶ Scd̓ꝫ ꝙ iudicit hoīeꝫad patiētiā ē cogitare pęnā purgatorij q̨̄ē extenſiue gͣuis. Augꝰ. Ignis purgatorijmiro mō eſt grauis. qꝛ ignis qͥ ē h̓ in terrahꝫ ſe ad illū ſic̄ ignis qͥ depictꝰ ē ī ꝑiete adveꝝ ignē. Et ī illo purgatorio oꝑtet hoīeꝫvalde diu ardere ⁊ purgari qͥ h̓ nō purgatus ē. vt aūt a peccatꝭ tuis purgeris. tūc lihēter debes h̓ ſuſtinere īfirmitates corꝑisqꝛ tāta ē pęna purgatorij ꝙ potiꝰ qͥs in p̨̄ſenti deberet eligere. xxx. ānis eē infirmꝰ qͣꝫvna die eē ī purgatorio. Un̄ legit̉ d̓ qͦdāſacerdote q̄ reputabat̉ qͣſi ſanctꝰ. qͥ ī vitaſua ſeipſū miro mō afflixit ꝑ pęnitētiam.Cuidā querēti. cur hͦ face̓t. Rn̄dit ꝙ ſi ille lacꝰ magnꝰ. qͥ erat ꝓpe ſe eſſet totꝰ igneꝰlibenter vellet eſſe ī eo vſqꝫ ad diē iudicij.

R

H

I

R

L