Sermo
Secūdo remunerabit̉ ſpūaliter. et illaſpūalis remuneratio eſt pctōꝝ īdulgentiaEccꝭ. iij. Elemoſyna pauꝑis ⁊cͣ. Et ſic̄ ī ſole glacies. ſic ex elemoſyna ſoluūt̓ pctā tuaUn̄ Eccꝭ. iij. Ignē ardētē extinguit aqͣ ⁊cͣItē remunerabit̉ cū infuſione grę. UndeApl̓s. Qui ſeminat ⁊cͣ. ſupple. gr̄am in p̨̄ſenti. et gl̓iam in futuro. gͦ etiā chriſtꝰ dicitCentuplū accipiet .ſ. h̓ in p̨̄ſenti gr̄am. et īfuturo vitā ęternā poſſidebit. Tertio remunerabit̉ ęternaliter. qꝛ menſurā bonaꝫet ꝯfertā cogitatā. et ſuꝑeffluenteꝫ dabūtī ſinū vr̄m. Mēſura bona ē. ꝙ angeli dn̄tvenire ad ſuū obitū. et ꝑducere aīaꝫ ſuaꝫcū magno gaudio ad cęlū. Mēſura ꝯferta ē. ꝙ chriſtꝰ et Maria et oēs ſctī ⁊ angeli qͥ in cęlo ſūt oīa merita et gaudia cuꝫ eodiuidēt. Mēſura ſuꝑeffluēs ē. ꝙ chriſtꝰ ⁊gl̓ioſa ꝟgo Maria prīarchę ⁊ ꝓphetę oēsapl̓i et euāgeliſtę. oēs martyres. ꝯfeſſoreſ.ꝟgines. oēs angeli et electi dei ſibi in ꝑpetuū regratient̉. ꝙ mīam exhibuit hoī īdigenti. Sed diceres pauꝑ ſū. gͦ pauꝑibꝰſubuenire non poſſū. Rn̄det̉. ꝙ ẜuare debes dictū Thobię qͥ dicit: Si multuꝫ tibifuerit abūdāter tribue. nullus enī pōt ſe excuſare. qꝛ dn̄s plus reſpicit intētionē qͣꝫ ſb̓ſtantiam. Un̄ Iſid̓. de ſū. bo. Quali ītētione ab vnoquoqꝫ largit̉. tali ⁊ apud deum recipit̉. Hoc etiā ptꝫ Lucꝭ. xxj. de vidua q̨̄ obtulit duo ęra. de qua dixit chriſtus. ꝙ plus oībus alijs dediſſet. qꝛ totaꝫſubſtantiā tribuit. et libēter plus feciſſet ſipotuiſſet. Un̄ qͥlibet pauꝑ ſic debet dareelemoſynā. ꝙ ſꝑ habeat ꝓpoſitū ⁊ ītētiōeꝫplus faciēdi ſi facultatem hr̄et. tūc deꝰ remunerat ſibi illā bonā intētionē. Et ideovnꝰ pauꝑ pōt dare vnū denariū ꝓpt̓ deūtali intentiōe. ꝙ maius p̨̄mium inde cōſequat̉. qͣꝫ diues q̇ daret integꝝ florenū. ⁊ ſinō poteris plꝰ dare. debes tn̄ dare hauſtūaquę. et deꝰ dabit tibi econu̓ſo ꝓ illo vitaꝫ ęternā. Mat. x. Qui vni dederit cali.⁊cͣ. Et ſi hͦ nō potes. da tn̄ bonā volūtatēſic ꝙ libēt̓ velles facere ſi poſſes. Augꝭ. ſuꝑpͣs. Coronat deꝰ intus volūtatē vbi noninuenerit facultateꝫ. Vnde legit̉ in vi-
taſpatrum. Ꝙ quidā ſenex cū alio iuuenefratre habebat cōmunē vitā. Erat aūt ſenex ille miſericors. ⁊ ꝯtigit ꝙ venit magnachariſtia. et ceperūt qͥdā venire ad domuꝫeiꝰ ꝓ elemoſynis. Senex ꝟo oībus veniētibus diſtribuit panem. vidēs aūt frateriuuenis. Quid fecit. Dixit ſeni. Da mihiꝑtem meā de panibꝰ. et qͥcquid vis cū ꝑtetua fac. Senex aūt diuiſit panes. et faciebat more ſolito de ꝑte ſua elemoſynas. etmulti cōcurrebāt ad ſenē audiētes qꝛ omnibꝰ daret. Vidēs aūt dn̄s volūtate eiusmultiplicauit panes. frater aūt iuuenis qͥacceꝑat ꝑtem ſuā et nulli dabat cōſūpſitpanes ſuos et dixit ſeni. qm̄ modicum habeo adhuc d̓ panibꝰ meis. habeamꝰ ſimulpanes. dixit ei ſenex. quō vis facito. et ceperūt iteꝝ ſimul eſſe et cōiter viuere. factaigit̉ abundātia victualiū a deo iteꝝ venerunt īdigētes accipiēdo elemoſynas. Cōtigit aūt vna dieꝝ ꝙ fr̄ ille iuuenis intraret ad videndū qͣꝫtū adhuc haberēt de panibus. et videbat ꝙ defecerāt panes. Venit aūt vnus pauꝑ poſtulās ꝓ deo elemoſynā. Senex dixit fratri ſuo: Da ei panē.Alter rn̄dit. iam nō habemꝰ pater. Et dixit ei ſenex. Intra et q̨̄re. Et ingreſſus frater et vidit repoſitoria in quibꝰ panes hr̄eſolebant repleta panibꝰ. et cum vidiſſet timuit. ⁊ tollens dedit pauꝑi. atqꝫ ita agnoſcens fidē et ꝟtutē ſenis gl̓ificauit deum.Secudo meremur cū tꝑalibꝰ cū ſumuſpātiētes in his q̨̄ mali hoīes nob̓ auferuntꝑ furtū vel ꝑ exactiones vel alio quocūqꝫviolenti modo. Un̄ qͥs poſſet eſſe ea de retam patiēs. et in tali patiētia et charitatedeo offerre ꝙ intantū eſſet ī oculis dei. qͣſipauꝑibꝰ dediſſet. Heb̓. x. Rapinā bonorum veſtrorum cum gaudio ſuſ. ⁊cͣ. Et inſignū huius chriſtus ꝑmiſit illis vilibus etmalis ẜuitoribꝰ pilati vt euꝫ pͥuarent ſuisveſtibꝰ. et inter ſe diuiderēt. qͣꝫuis hͦ an̄ bn̄cognouit. tamē ea nō dedit pauꝑibuſ. vtnobis exemplum daret. vt ea bona q̨̄ mali hoīes a nobis recipiūt. ſi cum patientiahoc ſuſtinemus deo valde acceptum eritet nobis meritorium. Sil̓r intelligendum
S
T
A