CXL
Ꝙ āt ꝑſeuerātia ⁊ ꝯſuetudo faciūt ardualeuia. patet per Ariſto. qui dicit. multa naturalit̓ nō ſūt delectabilia. cum aſſuefactafuerint delectabilia erūt. Un̄ etiā Boetiꝰin de cōſol̓. ph̓ię. Duricia cuiuſlibet operis aſſiduitate ꝑmollit̓. UUn̄ patet ꝙ debemus deo ſeruire ī arduiſ ⁊ ꝑſeuerare in eiſdem. vt ex his cognoſcat̉ ſerioſa intentionr̄a ad deū. Nā oēs ſctī qͥ deo pſacere voluerūt exercitia ardua elegerūt. qꝛ ſciuerūtchriſtū ſic p̨̄cepiſſe. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Cantꝭ.Chriſtꝰ qͥ nō fallit̓. elegit qd̓ carni moleſtius ē. qd̓ gͦ vtiliꝰ. iſtud etiā magꝭ eligēdū ē.⁊ quiſquis aliud docet vel ſuadet. ab eotanqͣꝫ ſeductore cauēdū eſt. Un̄ chriſtꝰ deſe dic̄ in euāgelio. vt habet̉ Lucꝭ. xxij. Egodiſpono vob̓. ſicut diſpoſuit mͥ ⁊cͣ. qͣſi diceret: Sicut pr̄ diſpōſuit mͥ. ꝙ niſi ꝑ aſꝑa incęlū redirē vn̄ exiui. ſic ⁊ ego diſpono vob̓vt ſeqͣmi veſtigia mea. j. Petri. ij. Chriſtꝰpaſſus ē ꝓ nob̓. nob̓ relinquēs exēpluꝫ vtſeqͣm veſtigia eiꝰ. Apl̓s. Qui chriſti ſūt. carnem ſuā crucifixerūt cū vitijs ⁊ concupiſcētijs. Item Actꝭ. xiiij. Per multas tribulationes oportet nos intrare regnuꝫ cęleſte.Pro quo ſciendū. ꝙ ſi teipſū nō caſtigas. tūc deuſ oīpotēs te caſtigabit. ſi es denumero electoꝝ. ij. Paralipo. x. Ego maius pōdꝰ apponā. Nulli enī electoꝝ parcitur. Heb̓. xij. Flagellat omnē filium quērecipit. Orige. ſuꝑ Oſee. iiij. Qui diligit̉a deo corripit̉. qui nō diligit̉ in pctīs ſuisdimittit̉. Gregꝰ. in moral̓. Si exceptꝰ fuerꝭa paſſione flagelloꝝ. eris ⁊ exceptꝰ a nūeroelectoꝝ filioꝝ. Itē Apocꝭ. Ego quos amoar. ⁊ ca. Un̄ ꝑſeuerare debemus non ſolūin leuibus ſed etiā in arduis factis .ſ. vigilando. caſtigando. ieiunando ⁊cͣ. Bern̄.Bonā vitā puto mala pati ⁊ bona facere⁊ ſic vſqꝫ ad mortē ꝑſeuerare. Iſido. d̓ ſū.bo. Salus incipiētibꝰ ꝓmittitur. pręmiuꝫꝑſeuerātibꝰ datur. Chryſoſto. ſuꝑ Mat.Nō incepiſſe ſed ꝑfeciſſe ꝟtutis eſt. Vnde chriſtꝰ Matth̓. x. Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē h̓ ſaluꝰ erit. Ex iam dictispatet. quō hō cū bonis oꝑbꝰ dānari pōt. ⁊quō quis opera ſua facit vel facere debetvt deo ſint accepta ⁊ ſibi meritoria vitę et̓.
nę. Exemplū habemꝰ. ꝙ nō ſufficit bonaꝫvitā inciꝑe. niſi qͥs velit in ea perſeuerare.Un̄ legit̉ in vitaſpatrū. ꝙ quidā adoleſcens ſęcularis hn̄s pr̄em deſiderabat fierimonachuſ. Et dū multū ſupplicaret patriſuo. vix acqͥeuit. Et ingreſſus monaſteriūfactꝰ monachꝰ. cepit deo feruent̓ ſeruire inieiunijs ⁊ or̄onibꝰ. Cōtigit aūt ꝑ aliqd̓ tꝑseūdē frēꝫ ſupplicare abbati ſuo dicēs: rogo te abbas vt dimittas me ire ī heremuꝫ.Dixitqꝫ ei abbas. fili noli hͦ cogitare. Ignoras enī tēptatiōes diaboli ⁊ ꝟſutias ei⁊ ſi cōtigerit te tēptari nō inuenies ibi qͥ tecōſolet̉. Ille aūt cepit ampliꝰ eum rogarevt eū dimitteret abire. Et abbas tādē conſenſit. poſtmodū aūt dixit abbati ſuo: Rogo te abbas vt cōcedas qͥ oſtēdāt iͥ heremū. ⁊ miſit cū eo duos frēs qͥ irent cuꝫ eo.Ambulantibꝰ aūt frībꝰ cuꝫ eo ꝑ heremumvna die. ⁊ altera. defecerūt p̨̄ ęſtu. ⁊ ꝓijciētes ſe in t̓rā dormierūt ⁊ ecce aqͥla venit percutiēs eos alis ſuis. ⁊ euigilātes videruritaquilā. Et dixerūt frēs illi: Ecce angelusdn̄i. ſurge ⁊ ſequere eū. Surgēſ valedicēsfratribꝰ ſequebat̉ eā. vt venit vſqꝫ dū ſtaret aquila. quę mox ſurgēſ volauit ad vnūſtadium ⁊ iterū reſedit. ſimiliter ſequebateam frater ille. ⁊ iterum volauit ⁊ ſedit nōlonge. ⁊ factū eſt hoc per tres horaſ. Poſtmodū aūt diuertit ſe aquila ad dexterampartē ⁊ frat̓ ille ſequebat̉ cā. ⁊ reſpiciens vidit tres arbores palmarū. ⁊ fontem aquę ⁊ſpeluncam modicam. Et dixit: Ecce locꝰquē pręꝑauit mihi deꝰ. Et ingreſſus cepitin ea ſedere ſumens cibum dactilorū ⁊ defonte aquam bibēs. ⁊ fuit ibidem ſex anniꝙ neminem vidit. Et vna dierū venit diabolus ad eum in ſpecie abbatis cuiuſdamſenioris. habens vultum terribilē. Uidēsaūt frater eum timuit ⁊ ꝓcidens in or̄oneꝫſurrexit ⁊ dixit: Oremus iterū frater. ⁊ ſurgentes dixit diabolus: qͣꝫtuꝫ temporis habes hic frater? Et reſpondit habeo annosſex. Et dixit ei dęmon: ecce vicinū meū neſciebam. ⁊ nō potui cognoſcere niſi an̄ dieſquattuor ꝙ hic habitares ⁊ cogitaui mecum dicens: Uadam ad hominē dei iſtū⁊ cōferā cū eo ſuꝑ illo qd̓ pōt eē ſaluti aīs