Sermo

mors intrat per feneſtras nr̄as. ⁊ nihil hꝫdeus in hoīe ſi oculos nō hꝫ. Sic̄ enī dn̄scaſtri nō hꝫ ingreſſū niſi ꝑ portā. ſic nec deus. Tertia cautela ē fuga ocij. ergo ſemper aliqͥd boni facito. vt te diabolus inueniat occupatū. Hiero. Nō enī facile capitur. qͥ bono vacat exercitio. Un̄ legit̉ in vitaſpatrū. ꝙ qui ē occupatus in aliqͦ exercitio bono hꝫ vnū dęmonē eū temptantē. lqͥ eſt ocioſus hꝫ mille dęmōes eū temptātes. ¶ Sed qͣꝫtū ad qͥntū ſciendum. qmalę cogitatiōes ꝑ qͥnqꝫ expellunt̉ quę intelligunt̉ per qͥnqꝫ digitos ī manu. ꝑ quārepellit homo a ſe inimicū volentem eumlędere in corpore. Primuꝫ eſt memoriamortis. Unde Augꝰ. Nihil ſic reuocat apeccato. ſicut frequens mortis meditatio.Secundū eſt memoria paſſionis chriſti. Augꝰ. Totus nob̓ fixus ſit ī corde quipro nobis fixus eſt in cruce. Tertium ēmemoria extremi iudicij vbi reddituri ſumus rationem de cogitatiōibꝰ nr̄is. Sap̄.pͦ. De cogitationibꝰ impij int̓rogatio eritQuartū eſt pęna damnatoꝝ. Un̄ Iſido. in ſi. Intende anima quaſcunqꝫ ſęculipęnas. quoſcūqꝫ tormentoꝝ doloreſ. ⁊ cōpara hoc totum gehennę. ⁊ leue erit tibi oēquod pateris. Hiero. in epl̓a. Tanta ī inferno vis doloris eſt ꝙ mens ad aliud dirigi non poterit. niſi ad qd̓ vis doloris impellit. Quintū eſt gloriā beatoꝝ. d̓ quadicit pͣs. Qm̄ mille āni an̄ ocl̓os tuoſ tāqͣꝫdies heſterna q̄ p̨̄terijt. Unde pro cōcluſione iſtius ſermōis cauere noſ debema malis cogitatiōibꝰ. ⁊ qn̄ incidunt tūc immediate eas expellere debemꝰ. Unde Ceſarius. Incipiamꝰ bonas cogitatiōes diligere. ⁊ ſtatim ab illis quę male ſūt noſ dominꝰ dignabit̉ liberare. Hiero. Quicqͥdpudet dicere. pudeat ⁊ cogitare. Ꝙ diabolus delectat̉ in malis cogitatiōibꝰ. patet ꝑtale exemplū. Legitur ꝙ quidam habuitmalas cogitatiōes ⁊ diabolus ſe ei aſſocians in ſpecie curſoris ſecū ambulauit. ⁊ cūſimul ambularentꝭ iſte homo expaueſcerecepit. ⁊ cum peruenirēt ad quandam eccleſiam ille homo intrauit. ⁊ compunctus adſacerdotem iuit eo ꝙ in qͣdrageſima eēt. ⁊

confeſſus eſt. Qn̄ exiuit de eccleſia diabolus ſtetit foris ⁊ viciſſim inſpexit hominesexeuntes de eccleſia interrogans vbi ſociꝰſuus maneret. Et cum ille dixit. ego ſumqui huc etiam tecum veni. eamus vlteriusAt ille: tu non es ſocius meus qui antea fuiſti. quia tunc non cognouit eum. eoꝙ confeſſus eſſet. ⁊ deus ei peccata ſua indulſiſſet.¶ Item alium ſermonē de cogitationibus quō continue hoī ſex ſūt cogitanda quę pręſeruant eū a malo ⁊ cuſtodiunt euꝫ in gratia. Quęre ante ſermoneliij. N.¶ Sermo. CXXXIX. de locutiōe.E omni verbbo ocioſo quod locuti fuerint.OMatth̓. xij. Sciendum ꝙ qͣttuor ſunt obſeruanda ne offendamꝰ in lingua ⁊ in verbis. Nam homo qui loquiturdebet attēdere quid dicat. qn̄ dicat. ⁊ quōdicat. ¶ Primo qͥd homo debeat loqͥ.docetur. jͣ. Petri. iiij. Si quis loquit̉ qͣſiſermones dei loquat̉. Eph̓. iiij. Oīs ſermomalus ex ore veſtro non ꝓcedat. ſed ſiquisbonus eſt ad ędificationē. Contra hoc faciunt qui loquunt̉ verba ſcurrilia ⁊ nociua. ⁊ talia verba turpia oſtendunt hoīemeſſe peruerſum ab intra. quia ſicut porcuscognoſcitur in lingua. vtrū mūdus ſit velīmundus. ſic homo in ꝓlatione verborum.Hiero. In verboꝝ pondere ꝓbatio conſiſtit vitę hūane. Matth̓. xij. Ex abundantia cordis os loquit̉. Unde ſi hō hꝫ bonūcor ⁊ caſtum. tunc loquit̉ verba bona ⁊ caſta. ſicut patet in bonis ⁊ deuotis hominibus qui ſępius nomināt Ieſum ⁊ Mariā⁊ alia verba ſalutifera. Sed īmundi ⁊ luxurioſi delectant̉ loqui verba impudica.⁊ in hoc oſtendūt ſe habere corda impudica. ſiue ſint viri ſiue mulieres ſiue ꝟgines.Unde Chryſoſto. ſuꝑ Vatth̓. Qualecor habet vnuſquiſqꝫ. talia verba loquit̉⁊ opera facit. Unde Iſid̓. Qualis ſermodirigitur ⁊ oſtenditur talis ⁊ animus comprobatur. Vnde aliquę mulieres quę voſunt eſſe multū honeſte cū talia ꝟba ꝓferūt

H

I

R