CXXXII
amplius cauere te ne iteꝝ ꝯtra deum taliacōmittas. Un̄. Augꝭ. in li. de pęnitentia.Ad agendū pęnitentiā nō ſufficit mores īmeliꝰ cōmutare. et a malis factꝭ recedere.niſi etiā de his q̨̄ facta ſunt ſatiſfacias domino ꝑ pęnitētię dolorē. ꝑ humilitatis gemitū. ꝑ cōtriti cordis ſacrificiū ¶ Septimi qͥ adhuc grauiꝰ peccāt et puniunt̉. ſūtilli qͥ alios docent peccare ꝟbo et exemplo.Nā qͥ ſic inſtruit aliquē reus erit oīuꝫ peccatoꝝ q̨̄ ille facit ex ſua informatione ꝟboet exemplo. et illiꝰ pęna augmētabit̉ vſqꝫad nouiſſimū diē. qͥ malā doctrinā vel malum exemplū poſt ſe relinqͥt. Un̄ Gregꝭ. inmoral̓. Tot mortibꝰ qͥs dignꝰ ē. qͦt exēplapͣuitatis in poſteros relinqͥt. Hoc illi adu̓tere deberēt. qͥ nouas adinuētiones inuenerūt in ſuꝑbia veſtiū .ſ. longas caudas.caputia magna. ſciſſuras magnas ī tunicꝭet caputijs. Sil̓r qͥ choreas. ⁊ ſortilegia iuramēta. blaſphemias inuener̄t. Sil̓r qͥ nōua telonea inuenerūt. vel antiqua augmētant. vel qͥ cenſus et redditus aggrauant.Sil̓r et qͥ nundinas in diebꝰ feſtiuis inſtituerūt: Omnes iſti iaꝫ p̨̄dicti ſunt rei oīuꝫpctōꝝ iſtoꝝ q̨̄ iſti ſequētes faciūt. Et tl̓esgͣuiter deū offēdūt. qͥ ꝑ ſuā malā doctrināet malū exemplū aīas a deo retrahunt qͣspprio ſanguīe redemit. Un̄ Bern̄ ī ẜmōeNōne tibi videt̉ gͣuiorē ab eo chriſtū ſuſtinere ꝑſecutionē. qͥ ſuggeſtiōe maligna. exēplo ꝑnitioſo. ſcādali occaſione ab eo ꝑuertit aīas qͣs redemit. qͣꝫ a iudeo qͥ ſanguinēſuū fudit. Un̄ chriſtꝰ maledixit talibꝰ qͥ p̨̄bent malū exemplū. Math̓. xviij. ſic dicēsVę homini ꝑ quē fit ſcandalū ¶ Octaui q̇ adhuc gͣuius peccāt ſunt iſti qͥ ex pręſumptione .i. ſcienter et ꝑtinaciter peccantqͥ oīno intendūt dei iuſticiā euacuare. ⁊ tales ꝓprie peccant in ſpm̄ſanctū. Nā peccatum mortale tripl̓r cōmittit̉. Primo aliqͥpeccāt ex infirmitate. vt beatꝰ Petrꝰ quiex infirmitate humana chriſtū negauit. etiſti peccant ꝯͣ patrē. Secūdo aliqͥ peccantex ignorātia vt beatꝰ Paulꝰ qͥ ex ignorātia peccauit. Un̄ dixit de ſeipſo: Ignorāsfeci. ideo miſeri cordiā cōſecutus ſum. Ter
tio aliqui peccāt ex certa malicia et non exignorātia. qꝛ bene ſciunt et intelligūt hͦ eſſepeccatū. Et non ex infirmitate. qꝛ poſſuntbene dimittere. ſꝫ peccāt ex ꝓpoſito et certaſcientia. et hͦ eſt peccare in ſpm̄ſanctū. et tales gͣuiſſime punient̓. Un̄ Lucꝭ. xij. Seruus ſciens volūtatē dn̄i. ⁊cͣ ¶ Noni ſūtqui adhuc grauiꝰ peccant. et ideo gͣuiuspuniūtur .ſ. qui peccāt ꝑ deſperationē. ⁊ hͦeſt grauiſſimū et peſſimū pctm̄ ⁊ ꝑiculoſiſſimum. qꝛ impedit hominē a pęnitētia et adei mīa. Gregꝭ. Deſperatio poſt lapſū nōꝑmittit exurgere. Vn̄ Iſid̓. de ſū. bo. Deſperatio peior eſt omni pctō. Idem Iſid̓.de ſum. bo. li. ij. Perpetrare flagitium aliquod mors eſt aīę. ſꝫ deſꝑare eſt ad īfernūdeſcendere. Ꝙ aūt deſperās grauiter deūoffēdit. ptꝫ ꝑ tale exēplū. Fuit quidā magnus peccator qͥ magis dilexit peccatuꝫ qͣꝫdeū. deus enī qͥ dolet de morte peccatorislongo tꝑe eū expectauit vt pęniteret. tādēinfirmabat̉ et cognati acceſſerūt eū vt corrigeret vitā ſuam malā et pęniteret de peccatis ſuis. qͥ nullo modo hͦ facere voluit. ſꝫdixit. impoſſibile eſt ꝙ deꝰ poſſet mihi gratiam facere et peccata mea indulgere ꝓpt̓nimia peccata q̨̄ feci et deſperauit. et poſt illa ꝟba labia eius cohęrebant ꝙ non potuit loqui. et pͥuatus eſt cōmunione euchariſtię et ęternaliter damnatus.¶ In dominica. xxiij. Sermocxxxij. de dignitate anime.Uius eſt heccmago ⁊ ſuꝑſcriptio. Mat. xxij.Mar. xij. Lucꝭ. xx. In ꝟbis p̨̄miſſis docemur vt dei imaginē et ſuꝑſcriptionē in nobis cuſtodiamus. ꝓ eo ꝙ dicit̉:Cuius eſt imago hͨ Un̄ in p̨̄ſenti ẜmonetria ſunt dicēda. Primo quę ſunt dignitates aninę. Secundo quomodo aliquivendunt et aliqui perdunt animas ſuas.aliqui impignorāt. aliqui ꝓ nihilo dant.Tertio exemplū ¶ Quantū ad pͥmumſciendū ꝙ nouem ſunt dignitates animę.Prima dignitas eſt ꝙ aīa hominis ad
O
P
A