CXXI II

iſtud mihi traditū me amittere non poſſe.reliqͥ illud ad tēpus ⁊ exiui cū eis. dixitqꝫſacerdos. qͥd actū ē ibi. dixit diabolꝰ. ſuꝑuenerūt ibi maledicti tōſurati ⁊ circūſtantes cadauer. ita valide fabulare ceperuntvt nullꝰ nr̄m ꝓpius accedere auſus fuit. dixit iteruꝫ ſacerdos. qͦ aduenit aīa. Rn̄ditad pedes altiſſimi. Et dixit diabolꝰ: Uidete qͣnta nobis īiuria ſit ibi illata. hō ille ẜuiebat nobis pluſqͣꝫ. xl. annis. ad oēmvolūtatē nr̄aꝫ nocte ⁊ die ꝑatiſſimꝰ nob̓.⁊ modo tribꝰ annis tm̄ ẜuiuit alteri dn̄o.⁊ ꝓpt̓ hͦ ille nobis abſtulit eū. Cū igit̉ aīaeiꝰ nobis auferebat̉. furore cōmoti inuicētota debachatiōe graſſati ſumꝰ. ⁊ ego nōhabeo vbi me vindicem. niſi in hͦ vaſculoqd̓ eſt mihi traditum.¶ De eodem euāgelio. SermoCXXIII. de blaſphemia.Ic blaſphehmat Matth̓. ix. Sciēdum ꝙblaſphemia cōmittit̉ qn̄ ali-qͥs aliqͥd attribuit deo qd̓ n̄ ē ei att̓buēdūvel qn̄ aliqͥs deo abſtrahit qd̓ ſibi ꝯuenitvel qn̄ aliquis ſibijpſi attribuit ſiue vſurpat qd̓ dei ē. Ergo ſcribę ⁊ phariſęi dixerūt ītra ſe ꝙ chriſtꝰ blaſphemaret. ī hͦ ꝙ dixit ꝑalitico. Cōfide fili remittūt̉ tibi pctātua. Ex qͦ ſolus deꝰ hꝫ pctā dimittere. etipſi tenuerūt chriſtū eſſe purū hoīeꝫ ⁊ nōdeū. gͦ nō poſſet pct̄ā dimittere. qͣre dixer̄tꝟba p̨̄miſſa. hic blaſphemat. Un̄ ī p̨̄ſentiẜmone tria ſūt dicēda. Primo qͦt modisfit blaſphemia. Secūdo oſtēdit blaſphemos eſſe hoīes peſſimos. Tertio dr̄ de pęna blaſphemātiū ¶ Circa pͥmū ſciēdumꝙ blaſphemia ē ꝟbū ī ꝯtumeliā dei ꝓlatūvt cū aliqͥs iratꝰ vindicare ſe deſiderat dedeo. ⁊ aliqͣ dicit ſibi ī ꝯtumeliaꝫ. Qd̓ triplicit̓ ꝯtingit. Primo irreuerent̉ iurando .ſ. ꝑ caput. vel ꝑ cor. vel ꝑ aliqd̓ aliudmēbrū chriſti. vel etiam qͥ iurat ꝑ īteſtinadei. ꝑ pulmonē. iecur. ⁊ ſic de alijs. Et tal̓ſic iurās ſi clericꝰ ē. dꝫ deponi. ſi laicꝰ anathematicat̉. xxij. q. i. Si qͥs ꝑ capillū. Un̄legit̉ d̓ apl̓o Paulo. ꝙ quoſdā blaſphemos excoīcauit ⁊ ſathanę tradidit. vt hēt̓

j. Timoth̓. i. De qͥbꝰ ē himeneꝰ ⁊ Alexander quos tradidit ſathanę. vt diſcāt ⁊ cęteri n̄ blaſphemare. Secundo ꝯtingitqn̄ fit abomīabil̓ execratio ⁊ iuratio. ſic̄ ꝑlutū ⁊ pudibūda vel aliqd̓ ſil̓e. Tertioqn̄ qͥs iurat ꝑ vulnera chriſti. ꝑ mortē velꝑ ſanguinē eiꝰ. Hec enī iuramenta aboībꝰ diligent̓ ſūt cauēda. qꝛ ꝓbant̉ mala.⁊ ſonāt ī blaſphemiā ⁊ irreuerētiā chriſti.ſic ſpecioſa ſua vulnera inuanuꝫ aſſumerevn̄ nobis tota ſalus effluxit. Chryſo. ſuꝑMatth̓. Oīs ſalꝰ hoīuꝫ ī chriſti morte poſita ē. nulla enī res ē q̨̄ magis ad ſalutē hominū ꝑtineat qͣꝫ mors chriſti. Un̄ ſi taliaiuramēta ex deliberatiōe fiāt. ſūt mortaliapctā totiēs quotiēs qͥs ſic iurat. Etiā ſi cēties vna die ſic iuraret. centū pctā mortalia face̓t. ꝓpt̓ qd̓ ī aliqͥbꝰ territorijs ciuitatibꝰ ⁊ villis talia iuramēta ſic ſūt reſtrictaꝙ qͥcūqꝫ talit̓ iurat. aurē vel linguā vl̓ digitū ꝑdet. Et legit̉ ꝙ ſanctꝰ Ludouicusrex francię quendā ciuē qͥ blaſphemauit īpęnā ſui peccati ⁊ ī terrorē alioꝝ ferro candenti ī labijs ſuis cauterizari pręcepit. Etcū aliqͥ milites ⁊ nobiles indignati ex hocſanctū Ludouicū arguerēt. Rn̄dit eis dicēs: Uellē ego talē pęnā ⁊ indecētiā ſuſtinere libent̓ in labijs meis qͣꝫdiu vixero. vthͦ vitiū d̓ regno meo tolleret̉. vt ampliusdn̄s oīpotēs ꝑ nullū hoīeꝫ ſic ꝑ blaſphemiā offenderet̉ ¶ Hic quęrit̉. an̄ blaſphemia abſqꝫ deliberatiōe ſit pctm̄ mortale.Rn̄det̉ ẜm ſctm̄ Tho. ij. ij. q. xiij. Blaſphemia abſqꝫ deliberatiōe pōt ꝯtingi duplicit̓. Uno mō ꝙ aliqͥs n̄ adu̓tit hͦ ꝙ dixit eſſe blaſphemiā. vt cum aliqͥs ſubito exaliqͣ motiōe ⁊ paſſiōe in ꝟba imaginariaꝓrupit. quoꝝ ſignificationē non ꝯſideratnec adu̓tit. tūc ē pctm̄ veīale. Alio mō qn̄ꝯſiderat ⁊ adu̓tit eſſe blaſphemiaꝫ. ꝯſiderās ſignificata ꝟboꝝ. tūc n̄ excuſat̉ a pctōmortali. ſic̄ nec ille q̄ ſubito motu occiditaliquē iuxta ſe poſitū. Ex iſto poſſumꝰ elicere. qͣꝫ ꝑiculoſe iurāt ⁊ blaſphemāt iſti. qͥex mala ꝯſuetudīe ſic iurāt. n̄ hn̄tes intētionē ſe emēdādi ⁊ illud dimittēdi. qꝛ tales blaſphematores totiēs peccāt mortaliter quotiēs ſic iurāt ⁊ blaſphemant. Sed

D 4

A

B

C