Sermo

Secūdo ſic orandū ē vt petas ea q̨̄ ſūt ſalutis q̨̄ expediūt tibi reciꝑe ⁊ licēt deo dare. nā ſpūalia ⁊ ęt̓na ſine cōditione ſūt petēda. quia ſūt ſimplicit̓ bona ⁊ ſalutifera.Sꝫ tꝑalia ſūt cū ꝯditiōe petēda. qꝛ deusnouit vtrū expediāt tibi vel nō ad ſaluteꝫtuā. Ergo cū petimꝰ liberari a triſticia velab infirmitatibꝰ ſemꝑ debemꝰ deo cōmittere ⁊ ſub cōditiōe petere. vt dicēdo: ſi expedit ſaluti meę. Tertio hō dꝫ orare ⁊ petere cōfident̓ vt dicendo cū pͣs. Miſereremei dn̄e qm̄ ī te ꝯfidit aīa mea. Qui enimpetit cū heſitatiōe nihil petit nec īpetrat adeo. gͦ firmā ꝯfidētiā debemꝰ hr̄e ad deū.ꝙ velit nos exaudire in orōnibꝰ noſtris.¶ Quarta ꝯfidētia ē ꝙ deꝰ velit nob̓ dare poſt hāc vitā regnum cęleſte. Lucę. xij.Nolite timere puſillꝰ grex. placuit enī patri vr̄o dare vobis regnū. Heb̓. x. Noliteamittere fiduciā vr̄aꝫ q̨̄ magnā hꝫ remunerationē. Hāc fiduciā nō habemꝰ ex nr̄ismeritis. ſꝫ ex meritis Ieſu chriſti qͥ ē redēptor noſter. quē pr̄ nobis dedit vt nos redimeret ꝑ ſuā amarā paſſionē. In ſignuꝫhuiꝰ habuit latꝰ aꝑtū ī cruce. qꝛ ꝑ eū ⁊ eimeritū intrabimꝰ regnū cęlorū. nā ꝑ ſuaꝫpaſſionē aperuit nobis ianuam paradiſi.Cōtra hāc fiduciā faciūt iſti qͥ cū aliqͥd d̓diuina iuſticia audiūt. dicūt ego nūqͣꝫ ſaluabor. ⁊ ſic diffidere d̓ ſalutē ē diabolicū.qͥ ē oī ſpe ſalutis pͥuatꝰ. Sꝫ firmit̓ ſperareet credere debes. ꝙ ipſe ē qͥ vult oēs hoīesſaluos fieri. Qd̓ oſtēdit ī vita. in morte. ⁊poſt mortē. In vita xp̄s on̄dit ꝙ vult oēshoīes ſaluos fieri. cū dixit vt habet̉ Lucęxix. Venit filiꝰ hoīs q̨̄rere ⁊ ſaluum facereqd̓ ꝑierat. In ſignū huiꝰ tūc pctōres recepit ⁊ cū illis māducauit Un̄ ipſi phariſęiſcādalicati ſūt dicentes: Hic pctōres recipit ⁊ māducat cū illis. Et vlteriꝰ addider̄tDeuorator ē ⁊ amicꝰ publicanoꝝ. Etiaꝫdixerūt ad diſcipulos. Quare cū publicanis ⁊ pctōribꝰ manducat magiſter veſter?Et chriſtꝰ. Nō ē opus valētibꝰ medicꝰ ſꝫmale hn̄tibꝰ. Nō veni vocare iuſtos ſꝫ peccatores ad pnīaꝫ. Itē on̄dit hͦ ī morte. qn̄ī cruce pēdēs ꝓ crucifixoribꝰ orauit dicēs:Pater ignoſce illis. ⁊cͣ. Si īimicos volu

it ſaluari. ex eo ꝙ ꝓ eis orauit. imo tunc etcęteros hoīes etiā ſaluos fieri vult. Et poſtea plures ſūt ꝯuerſi ex iudęis ꝓpt̓ orōnemchriſti. vt habet̉ in actibꝰ apl̓oꝝ. ꝙ Petrqͣſi tria milia hoīuꝫ ī vno ẜmone ꝯuertit.Itē oſtēdit hͦ poſt mortē. qꝛ iam oībꝰ ſuabn̄ficia impēdit tā bonis qͣꝫ mal̓ Matth̓.v. Solem ſuū oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊cͣ. Chriſtꝰ emī nō ſolū bn̄ficia ſua ſuisamicis impēdit. ſꝫ etiā malis ⁊ ꝑuerſis hominibꝰ bn̄facit. In qͦ on̄dit ꝙ qͣntū ī eo eſtvult oēs hoīes ſaluos fieri. Inſuꝑ dat p̨̄mia cōmunia pęnitentibꝰ ſcꝫ qͥ male vixerūt ⁊ poſtmodū ad pnīaꝫ redierūt cū īnocentibꝰ. qͥ ſemꝑ bn̄ vixerūt ⁊ deū nunqͣꝫ cūaliqͦ peccato mortali offenderūt. Matth̓.xx. Acceperūt ſingulos denarios. glo. id ēęternitatē. licet differāt in accidētali gaudio. tn̄ oēs hn̄t eandē ęt̓nitatē ī cęlo. Un̄Foh̓. xiiij. In domo patris mei ⁊cͣ. qꝛ ẜmapl̓m. Reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua.¶ Un̄ ꝙ deꝰ dat pęnitētibꝰ regnū cęloꝝ.patet ꝑ tale exēplū. Legit̉ in dialogo cęſarij. ꝙ qͥdā vir magnꝰ potēs ⁊ diues. vitijs ⁊ peccatis plenꝰ. qͥ ſemel ī vno ẜmonecōpūctus malicioſaꝫ vitā poſtpoſuit. ⁊ habitū religiōis ſuſcepit. vbi adeo in ſanctareligione ꝓfecit ꝙ aīa illiꝰ deo erat placita. Un̄ chriſtꝰ qui vocauerat eū ad ẜuitiū ſuū. nō ſolū dedit ei veniā delictoꝝ. ſꝫ⁊ ei fecit p̨̄cognitū finē ſuū. Expletis enimiā tribꝰ annis ī ſancta ꝯuerſatiōe febre correptus ē viſitatuſqꝫ ab amicis dixit ſe tertia die moriturū. qd̓ ⁊ factū ē Eo tꝑe q̨̄dāerat ibi mulier obſeſſa. q̨̄ ī hora mortis eiꝰliberata ē. ⁊ venit ad ſacerdotē ſuū dicēsdęmonē ab ea exiuiſſe. Poſt paululū ꝟorediēs diabolꝰ gͣuiꝰ miſeram vexare cepit.Adducta ē igit̉ ad ſacerdotē. qͥ qͣſi ratiocinādo cū diabolo cepit eū int̓rogare ⁊ dicere: miſer exieras ne. ita inqͥt. ⁊ vbi ait fuiſti infidelis? Rn̄dit ꝙ ī quodā clauſtro.Hemmēroed. Et quid ibi feciſti? Rn̄dit.vir q̄dam iacebat ibi agonigās. ad cuiustrāſitū pene qͥndecim milia ſocioꝝ mēorūcū maximo tripudio illuc veniebant. ⁊ videbat̉ mihi nūqͣꝫ gaudiū me aliqd̓ habiturū niſi ego fuiſſeꝫ cū eis. Sciēs aūt vas

X