CLPI
dānatoꝝ. Qui enī iſta mala inferni cupiteffuge̓. deuꝫ ex toto corde. ex tota aīa. ⁊ extota mēte dꝫ diligere. ¶ Unde orit̉ q̨̄ſtiovtrū charitas vię poſſit eſſe ꝑfecta. Scienduꝫ ꝙ ẜm Augꝭ. licet cętera mandata deipn̄t impleri ī via. ſic̄ nō męchaberis. n̄ furtū facies. ⁊ ſic d̓ alijs. mādatū tn̄ dilectionis ī qͦ deus p̨̄cipit̉ diligi ex toto corde. extota aīa. ⁊ ex totis viribꝰ. ſolū implebiturī patria. vbi oīa ceſſabūt īpedimenta. ꝓpt̓qd̓ etiā ſolū ibi erit charitas ꝑfecta. Notandū ẜm Tho. ꝙ ꝑfectio charitatis pōtduplicit̓ intelligi. Uno mō ex ꝑte diligibilis. Alio mō ex ꝑte diligētis. Igitur exꝑte diligibilis ꝑfecta eſt charitas. vt diligat̉ aliqd̓ īqͣntū diligibile ē. Deꝰ aūt ītantū diligibilis ē inqͣntū bonꝰ eſt. Bonitasaūt eiꝰ infinita ē. vn̄ infinite ē diligendusSꝫ nulla creatura pōt deū diligere īfinite. cū q̨̄libet virtus creata ſit finita. ꝑ huncmodū nulliꝰ creaturę charitas pōt eſſe ꝑfecta. ſꝫ ſolū charitas dei qͣ ſeipſū diligit.Ex ꝑte ꝟo diligētis charitas ē ꝑfecta. qn̄aliqͥs ẜm ſuū poſſe deū diligit. Hoc p̄t eētribꝰ modis. Primo mō ſic ꝙ totū corhoīs ẜm ſuū poſſe ſemꝑ actualit̓ ferat̉ ī deum. ⁊ ſic charitas pōt eſſe ꝑfecta. Vel dr̄ꝑfecta qͣ beati ī patria diligūt deū. Nambeati ī patria ẜm totū eoꝝ noſſe ⁊ poſſe diligūt deū. Sꝫ iſta ꝑfectio hic ī vita ē impoſſibilis homini. qꝛ ꝓpt̓ humanę vitę īfirmitatē impoſſibile ē homini ꝙ ſemꝑ actualiter d̓ deo cogitet. vel eū ſemꝑ actualit̓ diliget. vel habeat dilectionē ad ipſū. Secudo mō ꝙ hō habitualit̓ totuꝫ cor ſuūponat ī deū. ꝙ nihil videat. cogitet vel appetat qd̓ ſit diuinę dilectioni ꝯtrariū. ⁊ hͨꝑfectio reꝑit̉ in oībꝰ charitatē hn̄tibus.Tertio mō ꝙ hō actualit̓ ⁊ deliberare totam vitā ſuā ⁊ totū ſtudium ſuū deputetad vacandū deo ⁊ rebꝰ diuinis. oībꝰ alijsp̨̄termiſſis. niſi inqͣntū requirat neceſſitasp̨̄ſentis vitę. Et iſta ꝑfectio charitatis eſtpoſſibilis homini in hac vita. nō tn̄ cōmunis eſt oībus charitatē habentibꝰ. ſꝫ ſoluꝫꝯuenit viris ꝑfectis mūdo totalit̓ renunRciantibꝰ ¶ Queritur vtrū deꝰ nos plusdiligat qͣꝫ nos ipſum. Rn̄det̉ ꝙ plus deꝰ
diligit hoīes. Et hͦ ꝓpt̓ tria. Primo ꝓpt̓certitudinē cognitionis. Un̄ ph̓us dicitꝙ matres plus diligūt filios ꝓpter certitudinē qͣꝫ patres. ſic plenariā cognitionē hꝫdeus d̓ nobis. ſꝫ nos ſolū cognoſcimꝰ ipſūꝑ fidem. ⁊ ideo qͣnta ꝑfectior eſt ſua cognitio. qua nos cognoſcit. tanta maior eſtſua dilectio ad nos. qꝛ nihil amat̉ niſi cognitum. Secūdo ꝓpter magnitudinē ꝑfectionis. qͣntū enī qͣs habet d̓ charitate tantum habet d̓ ꝑfectione. ſꝫ deus eſt ipſametcharitas. j. Ioh̓. iiij. Deꝰ charitas ē. gͦ ſūmum bonū. Tertio ꝓpter multitudinē bn̄ficioꝝ. qꝛ bn̄ficia ſua ſunt innumerabilia ⁊inenarrabilia q̨̄ nob̓ exhibuit. gͦ plus nosdiligit qͣꝫ ecōuerſo nos ipſū. Un̄ ph̓s dicit: ꝙ benefici plus his diligūt qͥbus bn̄faciūt ¶ Item quęrit̉. quare ī p̨̄ſenti ẜmōecharitas noīat̉ maximū mandatū. Rn̄detur ꝙ ꝓpt̓ qͣttuor rōnes. Prima rō. quiadeꝰ ex maximo affectu ſe diligi mādauit.Oīa enī quę in veteri et ī nouo teſtamētismādata ſūt. oīa ad habendū charitateminducta ſunt. Un̄ Bern̄. Quicqͥd diuina lege īdicit̉ in charitatē ordinat̉. Ideoex maximo affectu ſe deꝰ diligi mandauitqꝛ ad hͦ mandatū oīa alia ordinant̉. Secunda rō ideo dilectio maximuꝫ mandatum dr̄. qꝛ vtilitatē maximā nob̓ confert.qͥcqͥd enī agimꝰ ex charitate. totū meritoriū dr̄ atqꝫ ſctm̄. vn̄ ſic̄ auꝝ ſuꝑductū nobilitat metalluꝫ. ſic oīa oꝑa nr̄a charitasPropt̓ qd̓ dr̄ Apocꝭ. iij. Suadeo tibi ame emere aurū ignitū ⁊ ꝓbatū vt locuplesfias. qd̓ de charitate vtiqꝫ dictū ē. Nā vtdic̄ Augꝰ. Charitas ſi deſit fruſtra habet̉cętera. ſi aſſit oīa habent̉. Tertio mandatum maximū ideo dicit̉. qꝛ oēs virtutes īſe ꝑfectiſſime habet. Quarto qꝛ ꝓ charitate maxima nobis in cęlo p̨̄mia ꝓmittūturqꝛ ẜm eam in cęlo p̨̄miamur ⁊ inter angelos ſub ⁊ ſupra collocamur. ergo charitasmaxime nos remunerat in cęlo ⁊ ſanctificat. Et ex his qͣttuor cauſis charitas mādatū maximuꝫ nominat̉ ¶ Quantumad ſcd̓m ſciēdū ꝙ quinqꝫ ſūt diligēda ẜmordinē charitatis. Primū deꝰ ſuꝑ oīa eſtdiligēdꝰ. Un̄ dr̄ ī p̨̄miſſis verbis: Dilige
Q
R
S
T