CXIII
vendere ⁊ emere. ⁊ ſe ab iniuſtis rebꝰ cauere. ꝯtra quos dicit pͣs. Nunqͣꝫ vidi iuſtūderelictū. Augꝰ. Paſcet ⁊ potabit ꝯtemnentes ſe. ⁊ deſeret diligētes ſe. q. d. nullomodo. Talis diffidens d̓ deo attēdere dꝫquō deꝰ pauit filios iſrael in deſerto cummanna. ⁊ quō pauit Heliam ꝑ coruū. vthabet̉. iij. Regū. xvij. ⁊ ſanctū Paulū pͥmū heremitā. ⁊ plures alios ſanctos ī heremo exiſtētes. Tales nō hn̄t verā fidemd̓ potētia dei. ꝙ poſſit eis ꝓuidere d̓ neceſſarijs. nec d̓ bonitate. ſcꝫ ꝙ velit eis ꝓuidere ex ſua miſericordia. Sed plus ꝯfiduntī diabolo cui adqͥrendo res iniuſtas ſeruiunt vt poſſit ⁊ velit eos cū iniuſtis rebꝰ nutrire. Un̄ dr̄ in euāgelio p̨̄ſenti: Primuꝫquęrite regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ ⁊cͣ. Un̄ qͥlibet dꝫ deo ꝯfidere ꝙ velit eū in charitate ⁊ iuſticia nutrire. ⁊ ſic ſe ab iniuſtis rebꝰcauere. Un̄ etiā dicit ī p̨̄ſenti euāge. Nolite ſolliciti eſſe. dicētes: qͥd manducabimꝰaut qͥd bibemus. aut qͦ oꝑiemur. ſcit enī pr̄veſter cęleſtis ꝙ his oībꝰ indigetis. Ꝙ enīdeꝰ velit ꝓuidere ſuis d̓ neceſſarijs. patꝫ ꝑtale exēplū. Legit̉ in vitaſpatrū. ꝙ qͥdamantiquꝰ pater ī ſolitudine iacuit. xxx. diebus infirmꝰ. ⁊ nō fuit viſitatꝰ a fratribꝰ.tūc chriſtus miſit ei angelū qͥ ei ſeruiuit. etei miniſtrauit neceſſaria ¶ Quinto aliqͥdeo ſeruire nolūt. ⁊ illi dicunt. ꝙ ſeruitiuꝫdei ſit nimis gͣue. ⁊ eſtimāt ſe poſtea nunqͣꝫaliqd̓ gaudiū habituros. cuꝫ deo veracit̉ſeruire incipiant. Cōtra quos dicit chriſtꝰMatth̓. xi. Iugū enī meū ſuaue eſt ⁊ onusmeū leue. Eccꝭ. xxiiij. Spūs meus ſuꝑ meldulcis. Nā charitas facit ſeruitiū dei leue⁊ dulce. Un̄ Bern̄. Charitas omne onꝰgͣue facit leue. Sꝫ ſeruitiū mūdi eſt gͣue ⁊triſte. qꝛ ſindęreſis ſemꝑ remordet ⁊ reprehēdit malos ⁊ amatores mūdi. Sextoaliqͥ deo ſeruire nolūt ꝓpt̓ erubeſcentiā. qꝛerubeſcūt d̓ humilibꝰ ſeruitijs dei. ſcꝫ confiteri peccata. audire ſermones. viſitare infirmos. ducere claudos. ⁊ ſic de alijs. ⁊ dehis chriſtꝰ dicit ī euāgelio Lucę. ix. Quime erubuerit ⁊ ſermones meos. hūc filiushoīs erubeſcet cū venerit in maieſtate ſua.
Nam qui d̓ deo erubuerit in terris. huncdeꝰ erubeſcet in cęlis. Sed mundo ⁊ diabolo ſeruire iam cōmuniter eſt quaſi honorificū ⁊ laudabile. vt chorizare. ſaltare. ſuperbe incede̓. crapuloſe viuere. ⁊ ſic d̓ alijsTalia iā reputant̓ corā ſęcularibus ſeruitia honorifica. ⁊ ſerui diaboli ⁊ mūdi iamcōmendant̉ in ſuis factis. pͣs. Laudaturpeccator ī deſiderijs aīę ſuę. ⁊ iniquꝰ benedicitur. Sꝫ boni ſerui chriſti deridentur ⁊vilipendunt̉. ⁊ in hͦ chriſtꝰ gͣuiter offendit̉.qꝛ tales cōſpuūt ī faciē chriſti qͥ bonos derident. ⁊ ſic̄ ipſi hic bonos deriſerūt. ſic ipſi derident̓a tota cęleſti curia. Vnde pͣs.Qui habitat in cęlis irridebit eos. ⁊ dn̄sſubſannabit eos. Et iſti boni qͥ ſuſtinenthic̄ patiēter deriſiones maloꝝ. honorabūtur in cęlo a ſanctis ⁊ angel̓ ⁊ ab ipſo deoExemplū tale legit̉ d̓ amatoribus mundiq̨̄ ſcꝫ ſint oꝑa eoꝝ in vitaſpatrum. Eratquidā pater d̓ ſenioribꝰ in cella ſua ſedēs.⁊ ſubito venit ad eū vox dicens: Egredere foras ⁊ oſtendā tibi oꝑa hominū. ⁊ ſurrexit. ⁊ egreſſus eſt foras. duxit aūt eū angelus ⁊ oſtendit ei ęthiopem nigrū cuꝫ ſecuri ſecantem ligna ⁊ facientē grandē ſarcinam. ⁊ ſubleuare tēptabat ſarcinā illaꝫ.⁊ p̨̄ magnitudine nō poterat portare. ſꝫ redibat ⁊ ſecabat iteꝝ alia ligna ⁊ addebatſuꝑ ſarcinā illā. Iterū oſtēdit ei alterū hominē ſtantē ſuꝑ lacū ⁊ haurientē aquā deſacu ⁊ mittentē eā ī collectaculū. ī quo abalia ꝑte fuit foramē ꝑ qd̓ effluebat aquaquā ipſe infudit. Iterū dicit ei ſequere me⁊ oſtēdā tibi aliud. ⁊ vidit qͣſi qd̓dā ędificiū tēpli. ⁊ duos ſedentes ī equis portantes ſuꝑ ſcapulas lignū longū volētes ꝑiter ingredi ꝑ portā templi huiꝰ. ⁊ nō ꝑmittebat eos lignū qd̓ ex adu̓ſo portabant ingredi ꝑ illā portā. Non enī humiliabat ſealter alteri. ſed ꝯtēdebāt ꝑiter vtrimqꝫ ingredi ⁊ nō pręualebant. Expoſuit ergo eihas viſiones dicēs: Qui lignū portabāthi ſunt qui habēt iugū ſanctoꝝ monachorum. ſed iuſtificantes ſemetipſos in cordeſuo cū exaltatione ſuꝑbię non humiliantur inuicem. ideo ꝓpter ſuꝑbiaꝫ cordis ſui
S
T