Sermo
Septimo ꝑ elemoſynarū largitioneꝫ.Un̄ Danielis. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Un̄ canit̓ in qͣdrageſima.Abſcondite elemoſynā in ſinu pauꝑum.⁊ ipſa orabit ꝓ vobis. quia ſicut aqua extinguit ignē. ita elemoſyna extinguit peccatū. Un̄ Eccꝭ. iij. Sicut ī ſereno glacies.ſic ex elemoſyna ⁊cͣ. Et addūt qͥdā ꝑ īiuriarum dimiſſionē q̨̄ eſt elemoſyna ſpūalis. de qͣ dr̄ Lucę. vi. Dimittite ⁊ dimittemini. Vn̄ etiā Augꝰ. Multa ſūt generaelemoſynarū. qͣs cū facimꝰ adiuuamur. ⁊dimittunt̉ peccata nr̄a. Sꝫ ea nihil ē maius qͣꝫ cuꝫ ex corde dimittimus qd̓ in nosqͥſqꝫ peccauit. Octauo ꝑ dignā euchariſtię cōmunicationē. de ꝯſe. diſ. ij. Cumomne. Et qͥdaꝫ addūt extremā vnctionē.extra d̓ ſacra vnctione. c. viij. De his ſuntverſus. Cōfiteor. tundo. aſpergor. ꝯterororo. Signor. edo. dono. per hęc venialiatollo Et nō ſolū ꝑ illa ſpecialiter enumerata: ſꝫ etiā ꝑ qd̓libet bonū opus delēturvenialia: Sic̄ dicit ſanctꝰ Tho. Pluravel pauciora venialia ꝑ p̨̄dicta remittuntur. ẜm ꝙ ꝑ hͨ maior vel minor feruor charitatis ꝯcitat̉. qͥ de pluribꝰ vel paucioribꝰſaltē implicite ꝯtritionē ꝯtineat. vnde nōoportet ꝙ ꝑ hęc ſemꝑ omīa talia peccatavenialia dimittantur¶ De eodem euangelio.Amaritanus appropinIIIquās alligauit vulnera eiꝰ. Hiceſt dicendū d̓ ſeptē ſacramentiseccleſię. Et iſtū ſermonem quęre infra ſermone. CXLVIII. P.¶ Dominica. xiiij. Sermo. CXI.de ſacerdotibus.Te oſtenditevos ſacerdotibꝰ. Lucę. xvij.IIIn hͦ ꝙ chriſtꝰ leproſos iſtospoſt mūdationeꝫ ad ſacerdotes miſit datnobis exēplū honorādi ſacerdotes. Un̄ īp̨̄ſenti ẜmone tria ſūt dicēda. Primo dedignitate ſacerdotū. Scd̓o qͣꝫ gͣuiter illipeccant qͥ ſacerdotibꝰ detrahūt. Tertio qͣꝫꝑiculoſe ſtāt mali ſacerdotes .ſ. ꝯcubinarij
Circa pͥmū ſciēdū. ꝙ ſic̄ nouē chori angeloꝝ ī cęlo. ſic etiā ſunt nouē dignitatesſacerdotū. Un̄ pͥmo ſacerdotes ſūt ſuperoēs reges ⁊ principes terrę. Hiere. i. Egꝭꝯſtitui te ſuꝑ oēs gentes ⁊ regna. Etiā patet hͦ. quia dignitas ſacerdotalis hꝫ regesꝯſecrare ⁊ facere. ſꝫ oēs reges mūdi n̄ pn̄tvnū ſacerdotē facere. Et in ſignū eius ꝙmaiores ſūt. tunc nō eſt iam pͥnceps adeomagnus. quin tenet̉ ceruicē ſuā ī cōfeſſione humiliare corā ſacerdote loco dei. qui ēvicarius chriſti. Un̄ breuiter deꝰ exaltauit ſacerdotes ſuꝑ oēs hoīes ⁊ ſuꝑ oēs creaturas. Un̄ qͥdam doctor dicit: Si conditiōe eſtis hoīes. dignitate eſtis ſuꝑ oēshoīes. Idē doctor. Sacerdos ē altior regibus. fęlicior angelis. creator ſui creatoris. Secūdo honorauit eos in tꝑalibꝰqꝛ illa q̨̄ ſibi deꝰ reẜuauit. ſcꝫ decimas. oblationes. teſtamēta. pͥmitias ⁊ alia patrimōia chriſti. gͣtis ſacerdotibꝰ ꝯtulit ꝓ ſuſtentatione corꝑis vt illi ſine labore. (cū alios hoīes laborare oportet.) quietiꝰ deo ẜuiant in ſpūalibus. ¶ Tertio honorauiteos eis emunitatē ꝯferēdo vt nullꝰ terrenꝰpͥnceps ſuꝑ eos iuriſdictionē habeat. necrex. nec aliꝰ pͥnceps. nec aliqͥs hoīuꝫ ſęculariū audeat manus ſuas violent̓ ī eos ponere. etiā ī minimū. Oppoſitū faciēs eo facto ē excōmunicatus maiori excōmunicatione tam ī cęlo qͣꝫ ī terra. Sic etiā ꝓtegiteos vt nullꝰ audeat eos ꝑturbare verbisvel factis. qꝛ dn̄s opprobriuꝫ illis illatumreputat quaſi ſibi factuꝫ. Vn̄ dn̄s dicit ꝑꝓphetā Zach̓. ij. Qui tangit vos quaſi qͥtāgit ⁊cͣ. Itē pͣs. Nolite tangere chriſtosmeos. Quare nec ī verbis ſūt moleſtādi.ſꝫ honorandi. Un̄ dicit dn̄s ad Moyſen⁊ Aaron. Bn̄dicā bn̄dicentibꝰ vos. Vn̄etiā ab eccleſia ſacerdotes ſunt pͥuilegiatiintantū ꝙ quicūqꝫ ꝯtra libertatē cleri ⁊ ſacerdotū ſtatuta faciūt. vl̓ talia ſtatuta nōẜuāt. excōmunicationē incurrūt. Undenullꝰ pͥncipū ſęculariū audet exactiōes facere ī clerū. Itē nec aliqͥs dꝫ pedagiū acciꝑe a clero. alias ſentētiā excōmunicatiōisincurrit. nec a p̨̄dicta excōicatione abſolui
l