CIII
¶ Dn̄ica nona poſt octauas trinitatis Sermo. CIII. de elemoſyna danda.Acite vobisamicos de māmona iniqͥtatꝭ.vt cū defeceritis recipiāt vosIn ęt̓na tabernacula. Lucꝭ. xvi. ẜm dictumphiloſophi vnuis quilibet deberet haberet vnū amicū ⁊ vnū īimicū vt amicꝰ veritatē ſibi diceret. ⁊ īimicus eiꝰ vias obẜuaret. etiā vt amicus eū corrigat. ⁊ īimicꝰ eūꝑſecutionibꝰ exerceat. Sic etiaꝫ qͥlibet hōhꝫ angelū vnū bonū qͥ ad bonū ipſū ꝓuocat. ⁊ malū qͥ eū tēptatiōibꝰ exerceat. Sꝫnomē īimici ē odioſū. ⁊ nullꝰ vult hr̄e inimicos. videamꝰ ſaltē vt habeamꝰ et qͣlit̓poſſimꝰ hr̄e amicos. Iſtud docet nos dn̄sdicēs: Facite vobis amicos d̓ māmonainiqͥtatis. Un̄ in p̨̄ſenti ẜmone tria ſūt dicenda. Primo q̨̄ incitāt ad elemoſynamdandā. Secūdo qͣliter ſit danda. Tertiofructꝰ quos cōfert elemoſyna ¶ Circa pͥmū ſciēdū ꝙ elemoſyna libent eſt danda.Et ad hͦ debēt nos inducere tria. Primodebes ꝯſiderare qͥs ſit qͥ a te petit elemoſynā. ⁊ eſt dn̄s Ieſus chriſtus Matth̓. xxv.Qd̓ vni ex minimis meis feceritis. mihi feciſtis. Itē alibi. Qua meſura mēſi fueritꝭeadē remetiet̉ ⁊ vob̓. Ergo claudentibꝰ ianuas a pauꝑibꝰ. ipſe chriſtꝰ claudet cęlū.Secūdo ꝯſiderare debes qͥd petat. qꝛ ſuū⁊ nō tuū. Apl̓s. Quid habes qd̓ nō accepiſti? Prius enī habuiſti eū largitorē. etpoſt facis eū tuū debitorem. Si enī dn̄sterrenꝰ cōmiſiſſet tibi bona ſua. ⁊ cū poſtularet ꝑtem d̓ illis. tu denegares ſibi. nōnemerito indignaret̉? Sic ſimilit̓ ⁊ deꝰ Un̄Augꝰ d̓ ver. do. ſer. xlij. De meo vtiqꝫ q̨̄roait dn̄s: Da mihi. ⁊ reddā tibi. habuiſtime largitorē. fac me debitorē. pauca mihidas. cęleſtia vtiqꝫ reddā. tꝑalia das. ęterna reſtituā. memetipſū etiā reſtituā tibi.Tertio debes cōſiderare ꝓpt̓ qͥd petat. qꝛꝓpt̓ vtilitatē tuā ⁊ nō ſuā. pͣs. Bonorummeoꝝ nō eges. ¶ Quantū ad ſecūdumſciendū ꝙ elemoſyma ſeptē modis ē danda. Primo abūdāt̉̓. Tob̓. iiij. Quō po-
teris ita eſto miſericors Et tales dare dn̄tcū affectu magno ſcꝫ ꝙ libent̓ plꝰ darēt ſihaberēt. qꝛ deꝰ intuet̉ cor. ⁊ volūtatē eoꝝUn̄ Iſid̓. de ſum. bo. Quali enī intētiōeab vnoquoqꝫ largit̉. talit̓ ⁊ apud deū recipiet̉. qꝛ deꝰ nō remunerat ẜm qͣntitatemelemoſynę. ſꝫ ẜm affectū hoīs. Un̄ Hiero.Quę offerunt̉ nō ſuo pondere. ſꝫ offerentis volūtate pēſent̓. Ergo nullꝰ d̓ pauꝑtate dꝫ ſe excuſare. qꝛ ſi pauꝑ es. ⁊ intantuꝫdaret̉ tibi ꝓ vno denario d̓ his q̨̄ vendūtur hic ī mudo ſic̄ diuiti ꝓ floreno. libenteremeres. nec ab emēdo pauꝑtas te retraheret. Sic ē d̓ chriſto ⁊ d̓ elemoſyna VndeLucꝭ. xxi. Vidua q̨̄ duo ęra obtulit. dixitchriſtus: ꝙ plꝰ oībꝰ alijs dediſſet. qꝛ totuꝫqd̓ habuit dedit. Sꝫ diuites dederūt deſuꝑfluo. Si nō habueris dare denariuꝫ.da tn̄ fruſtum panis. ⁊ ſi hͦ non habes dahauſtū aquę frigidę. Un̄ Matth̓. x. Quidederit calicē aquę frigidę non ꝑdet mercedē ſuā. imo ſi libent̓ plus faceres ⁊ nō potes. dn̄s dabit tibi vitā ęt̓nā ꝓ hauſto aq̨̄frigide. ⁊ ſi hͦ nō potes. da tm̄ bonā voluntatē. Un̄ Augꝰ ſuꝑ pͣs. Coronat dn̄s intus volūtatē. vbi nō inuenit facultatem.Secudo danda ē elemoſyna ordinateſcꝫ vt hō pͥmo miſereat̉ ſuiipſiꝰ. Eccꝭ. xxx.Miſerere aīę tuę places deo. Un̄ Augꝰ.Qui vult elemoſynā dare dꝫ a ſeipſo inciꝑe Eccꝭ. xiiij. Qui ſibi neqͣꝫ cui bonꝰ erit?Sic̄ enī nō eſſet miſericors qͥ matris indigētis nō miſeret̉. ſꝫ alioꝝ miſeret̉. ita nō eſtmiſericors qͥ aīę ſuę īfirmāti vſqꝫ ad mortē nō miſeret̉. cū plꝰ eā diligere dꝫ qͣꝫ matrē. Sapiēs. Semꝑ tu tibi ꝓximus eſto.Un̄ etiaꝫ Cato. Cū fueris fęlix ſemꝑ tibiꝓximꝰ eſto. Itē ad ordinē rectę rōnis ꝑtinet. vt potiꝰ miſereat̉ aīę qͣꝫ corꝑis. Sꝫ oppoſitū ꝯtingit multotiēs. Nā ſępius cū īfirmat̉ corpꝰ. tūc medicus. quęrit̉. ſꝫ cū aīainfirmat̉. tūc nihil curat̉ d̓ illa. Qualiteraūt qͥs debeat miſereri aīę ſuę. hͦ quęre ſupra ſer. lxxiij. B. Tertio dāda ē elemoſyna cū hilaritate ⁊ ẜmonis dulcedine. ij.Corꝭ. ix. Hilarē datorē diligit deꝰ. qꝛ perhilaritatē ſaginat̉ elemoſyna. ⁊ eodē vultu deus reſtituet tibi ſicut dediſti alijs.
y 4
ꝯ