Sermo

viſitaret̉ eū ī domo ſua. ⁊ cū ingreſſus eſtcamerā eius. ipſe timēs ꝙ vellet ei p̨̄dicare ait. frater ad qͥd veniſtis? Si vultꝭ mihi loqui d̓ deo nihil curo. ſi ꝟo d̓ negocijsalijs bene veniatis. At ille: Magiſter habeo vobis loqui d̓ quibuſdaꝫ alijs negocijs ex quo nō vultis audire d̓ deo. nō ꝓpono vobis loqui d̓ deo niſi cum licentiaveſtra. Tūc ille recepit eū ad loquendumd̓ negocijs terrenis. Cū enī ille collocutioneseſſent finitę. frater volēs recedere dixit illi: Magiſter date mihi licentiā vnuꝫverbū loqui d̓ deo. Ille licet cū difficultate ꝯceſſit. Et frater: Magiſter obſecro vthac nocte qn̄ intraueritis lectū veſtrū. recordamin d̓ lecto quē habituri ſūt ī infernō illi qͥ hic nō agūt verā pęnitentiaꝫ. Etille. Quis lectus erit. Et frater. Eſa. dic̄:Subter te ſternet̉ tinea. ⁊ oꝑimentū tuūerunt vermes. Poſt iſta ꝟba receſſit frater. Et ille magiſter nocte illa recordatusverbi illiꝰ cū eſſet in lecto nō potuit dormire. cogitans d̓ illo lecto infernali. ⁊ intantū p̨̄ualuit illa cogitatio in eo. ꝙ poſt modicū tempus eſt ordinem ingreſſus.De eadem dn̄ica Sermo. Cij.ꝙ volūtas dei cōſiſtit in ſeptemUi facit voluntatē patris mei qui in cęlis ē. ipſe intrabit ī regnū cęlorum. Matth̓. vij. Sciendum ꝙ in p̨̄ſentiẜmone tria ſūt dicenda. Primo qͣre merito debemꝰ facere volūtatē dei. Secūdoin qͥbus volūtas dei ꝯſiſtit. Tertio exemplū. Circa primū ſciendū ꝙ voluntatēdei facere debemꝰ qꝛ ipſe fecit voluntatemnoſtrā. ſcꝫ ī p̨̄terito tꝑe. Secundo qꝛ facitſcꝫ in p̨̄ſenti. Tertio qꝛ faciet ī futuro. Fecit volūtatē noſtrā ꝓ nobis. ſcꝫ ſuſtinēdomortē amariſſimā. Eſa. liij. Nos deſiderauimꝰ eū deſpectū ⁊ nouiſſimū viroꝝ. virū doloꝝ. ⁊ ſciētē infirmitatē. Igit̉ qualēdeſideramꝰ eū. talis ē factus. Eſt enī factus deſpectus ꝓpt̓ pauꝑtatem. qꝛ diuitesdeſpiciūt pauꝑes. ſꝫ chriſtꝰ factus ē ꝓ nobis pauperrimꝰ. Un̄ Berū̄. Pauꝑ natꝰ.

pauꝑ obijt. pauꝑ vixit. Un̄ apl̓s. Propi̓nos egenus factus ē cū eſſet diues. vt nosilliꝰ inopia diuites eſſemꝰ. Et etiā factusnouiſſimꝰ ꝑ humilitatē ſuā. qꝛ humiliauitſe intantū ꝙ nō potuit ſe vltra humiliare.vt nos doceret humilitatē. ⁊ vt nos ī futuro exaltaret. Un̄. Augꝰ d̓ ꝟbis dn̄i. ſer.xi. Diſcite a me ait dn̄s: nō mūdū creare.nō viſibilia et inuiſibilia cūcta ordinare.non ī iſto mūdo miracula facere. vel mortuos ſuſcitare. ſꝫ qꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde. Idē Erubeſcere hō eſſe ſuꝑbꝰ. vbi humilis factꝰ ē deꝰ. Inſuꝑ factꝰ ē vir doloꝝſciēs infirmitatē. ⁊ hͦ ꝓpt̓ paſſionis amaritudinē. Thren̄. i. O vos oēs qͥ trāſitis perviā attēdite ⁊ videte ⁊cͣ. Nā chriſtꝰ factꝰeſt plenꝰ doloribꝰ. qꝛ a planta pedis vſqꝫad verticē nō fuit in eo ſanitas. Un̄ Eſa.liij. Ipſe enī vulneratꝰ ē ꝓpt̓ iniqͥtates noſtras. attritus ē ꝓpt̓ ſcelera nr̄a. Secundofacit volūtatē nr̄aꝫ ī p̨̄ſenti ſcꝫ p̄ces nr̄asexaudiēdo. Lucꝭ. xi. Ego dico vobis petite ⁊ accipictis ⁊cͣ. Tertio faciet volūtatēnr̄aꝫ. ęternā beatitudinē nobis cōferēdopͣs. Volūtatē timētiū ſe faciet ⁊ dep̄cationē eoꝝ exaudiet ⁊ ſaluos faciet eos. Circa ſecundū ſciēdū ꝙ volūtas dei ꝯſiſtitīſeptē q̨̄ dn̄s a nobis reqͥrit. Primo volūtas dei ē ꝯuerſio a peccatis ſcꝫ vt ꝑ veramꝯtritionē. ꝯfeſſionē. ⁊ pnīaꝫ a peccatis noſtris ꝯuertamur. Egech̓. xviij. Nolo mortē pctōris. Ibidē. Nunqͥd volūtatis meꝫē mors impij. ⁊ nō magis vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat. In ſignū huiꝰ deꝰ ꝓlōgat nobis dies noſtros. vt a peccatis ꝯuertamur. Eſa.xxx. Propterea expectat nos deꝰ vt miſereat̉ noſtri. Ergo volūtas dei ē. vt ſuꝑbꝰauertat ſe a ſuꝑbia ſua ad humilitatē. qꝛſuꝑbia odibilis ē deo ⁊ hoībꝰ. Nec mirūqꝛ ẜm Iſido. d̓ ſum. bo. Suꝑbia eſt origooīuꝫ criminū. Et veraciter ſi reꝑis te ſuꝑbū. tūc ſcias te indubitant̓ eſſe filiū diaboli. Un̄. Augꝰ ī ep̄i. Quē ſuꝑbū videris filiuꝫ eſſe diaboli nō dubites. Ergo ſi filiusdei eſſe vel fieri volueris. tūc au̓taris a ſuperbia. Et hͨ ē voluntas dei. Si luxurioſus es. tūc volūtas dei ē vt efficiaris caſtꝰ.

R