Sermo
remunerāt̉ ꝓ bonis oꝑbꝰ ſuis. et nullus ētam malus qͥn qn̄qꝫ aliqͥd boni faciat .ſ.orando aliqn̄ vnū pater noſter. vel audiendo miſſaꝫ. vel dādo elemoſynā. vel ieiunādo. ⁊ ſic d̓ alijs. Modo nullū bonummanet irremuneratū Ex quo in cęlo taliabona nō remunerant̉. tūc oportet ꝙ hic īterra ꝑ iſta tꝑalia bona illa oꝑa remunerent̓. Un̄ Gregꝭ. Quicūqꝫ bene ī hͦ ſęcl̓ohabetis cū bona egiſſe vos recolitꝭ. valded̓ ipſis ꝑtimeſcite. ne ꝯceſſa vob̓ ꝓſperitaseorūdē ſit remuneratio bonoꝝ. Un̄ etiaꝫdr̄ in decre. Mali ꝓpt̓ bona q̨̄ faciūt p̨̄ſentē ꝓſperitatē ꝓ retributiōe accipiūt. de pę.diſ. iij. c. Quāqͣꝫ. Ergo malū ſignū eſt ꝓſperitas tꝑalis ꝯtinua. Vn̄ Gregꝰ. Magnus affluxus reꝝ tꝑaliū ęt̓nę dānatiōisē indiciū. Un̄. Augꝰ ī li. de doctrina chriſtiana. Nihil infęliciꝰ fęlicitate peccantiū.Sic ecōuerſo bonū ſignū ē adu̓ſitas cumpatiētia. Un̄ Gregꝭ. ī moral̓. Attēde ſcripturā dicētē tibi. flagellat omnē filiū quērecipit. Tu dicis forte exceptꝰ ſū. ſi exceptus fueris a flagelloꝝ paſſione. eris ⁊ exceptus a numero filioꝝ. gͦ patient̓ īfirmitates ⁊ tribulationes ſuſtinere debemꝰ. Un̄Hiero. ī ep̄i. Libēs nūc tormēta patior vtfutura mihi gloria ẜuet̉. Iteꝫ qn̄qꝫ ideo.qꝛ ī ꝓſperitate multotiēs obliuiſcunt̉ dei:ꝓut ipſe cōquerit̉ ꝑ ꝓphetā dicentē: Saturati ſūt ⁊ obliti ſūt mei. Sꝫ ne boni obliuiſcant̉ deū. tūc punit eos in p̨̄ſenti. Un̄Gregꝭ. Dilectis ſuis deꝰ iter aſperū fecit.ne dū delectent̉ in via. obliuiſcant̉ eoꝝ q̨̄ſūt in patria. Et qn̄ deꝰ punit eos hͦ facitex charitate. Apocꝭ. iij. Ego quos amo arguo ⁊ caſtigo. Origenes ſuꝑ Oſee dicit:Qui diligit̉ a dn̄o corripit̉. qͥ nō diligit̉ īpeccatis dimittit̉. Ex iā dictis patet ꝙ cōtinua ꝓſperitas tꝑalis ē ſignum irę dei. etremuneratio bonoꝝ oꝑum q̨̄ ī pctō mortali fiūt. Secūdo valēt illa bona oꝑaad tꝑalis pęnę dilationē vl̓ diminutionēPeccator enī qn̄qꝫ demeruit ꝙ etiā hic īp̨̄ſenti puniri debuit. ſꝫ tn̄ ꝓpt̓ talia bonaoꝑa q̨̄ ī mortali pctō fiūt. differt̓ talis pęna ⁊ plaga dei. In ſignū huiꝰ qn̄qꝫ duo
peccāt. ⁊ vnꝰ hic punit̓. ⁊ alius nō. qꝛ fortebona oꝑa fecit ī peccato mortali. ꝓpt̓ q̨̄ bona oꝑa deꝰ diſtulit plagā. ⁊ ꝓlongat ſibivitā ꝓpt̓ emendā cū alius qͥ ſimile peccatūfecit. ſubitanea mortē interijt vel alias h̓ adeo grauit̓ plagat̉. ita ꝙ ſua pęna hic incipit ⁊ ī futuro nunqͣꝫ finiet̉. Sic̄ legit̉ ſecūdo libro Machabeoꝝ d̓ Antiocho rege cuiꝰ pęna hic incepit. ⁊ ī ꝑpetuū in īferno durabit. Un̄ Ioſue. vi. legit̉. ꝙ Raab meretricē fecit Ioſue viuere. ⁊ domuꝫeius atqꝫ oīa q̨̄ habuit. qꝛ nūcios recepitad hoſpitiū qͦs Ioſue miſit ad explorādūterrā ꝓmiſſionis. Exēplum legit̉ ꝙ qͥdaꝫmercatores fuerūt in mari ī vna naui. ⁊ cūremigarēt ad portū ⁊ ad litus maris ⁊ exierūt d̓ naui. ⁊ tūc vnꝰ mercator qͥ fuit paganus vidit hoīem mortuū iacere nō tumulatū. ⁊ ipſe paganꝰ miſericordia motꝰſepeliuit illū. Et in eadē nocte apparuit eiangelus dn̄i in ſomno dicēs ſibi. ꝙ craſtinō die nullo mō deberet nauigare ſꝫ ꝑ illūdiē ibi manere ⁊ qͥeſcere. Et d̓ mane dixithͦ ſocijs ſuis rogās eos vt ibi manerent. qͥnoluerūt ei acqͣeſce̓. ſꝫ nauim cū mercimonijs intrauerūt ⁊ oēs ſubmerſi ſunt. Et hͦꝑiculū mortis euaſit paganꝰ ille cum ſuismercimonijs. Et legit̉ de eodē pagano ꝙſemel fuit in vna taberna vbi multi hoīesfuerūt inebriati ⁊ deum blaſphemauerūt.tūc venit etiā angelus ī forma nūcij ⁊ iuſſit ſibi vocare mercatorē illū. ⁊ cū exiuiſſetd̓ domo ⁊ nūciū quęreret. immediate domus corruit ⁊ oēs ī ea exn̄tes oppreſſit. Etſic iteꝝ ille paganꝰ euaſit mortē ꝓpt̓ illammiſericordiā quā exhibuit in illo mortuoquē ſepeliuit. Tertio talia oꝑa faciuntad gratię habilitationē. ſcꝫ ꝙ pctōr citiꝰcōuertit̉. qꝛ qͥ corpus ſuū virgis ⁊ ieiunijsaffligit. magis habilitat̉ ad gr̄aꝫ recipiendā qͣꝫ aliꝰ pctōr qͥ talia oꝑa nō facit. ⁊ etiācū elemoſynas dat pauꝑibꝰ. ⁊ illi ꝓ eo intercedūt. ⁊ qn̄qꝫ gr̄aꝫ ſibi impetrāt a deoEt ſic citiꝰ ꝯuertit̉ qͣꝫ ſi nulla bona operain peccatis mortalibꝰ feciſſet. hoc patet qꝛqn̄qꝫ duo peccāt in eodē peccato. ⁊ vnusꝯuertit̉ ⁊ alius obduratur ⁊ damnabitur
M