XCII
ęternā incurrūt. Cōſequēter dicit Augꝰ.Nō accōmodes aures tuas ad ꝑcipiēdaꝟha detrahētis. ne ꝯcipies morteꝫ in aīa.Detrahēti enī ⁊ audienti vtriuſqꝫ eſca eſtmors aīę. Et vt breuiꝰ ꝯcludā detractor⁊ libēs auditor diabolum portāt ī lingua.Un̄ qͥlibet inqͣtū pōt dꝫ cōpeſcere linguāa detractione. Un̄ legit̉ d̓ quodā ep̄o quifuerat ī purgatorio ⁊ vehemēter affligebatur ī fetore clerici ſui exiſtentis ī inferno. etaſcendētis ad ipſum. qꝛ detractiones eiusqn̄qꝫ audierat ⁊ eū ꝓpterea nō ſatis acrit̉corripuerat. qͣꝫuis alias ep̄us ſatis ī ſe bonus fuerat. Itē qͣꝫ infęlix ſit lingua detractoris ptꝫ ꝑ hͦ exēplū. Erat qͥdā maximꝰdetractor religioſoꝝ clericoꝝ et alioꝝ bonoꝝ hoīuꝫ. q̇ tandeꝫ deceſſit ⁊ obijt. ⁊ poſtmultos annos cū aꝑiebat̉ eiꝰ ſepulcrū. totū corpus eiꝰ īueniebat̉ putridū. p̨̄ter linguā eiꝰ. ſꝫ ranę linguā int̓ ſe voluentes rodere nō valebāt. in ſignū ꝙ lingua illa nōfuerat digna ī terrā redigi. ex eo ꝙ ml̓toshoīes lęſerat ⁊ miſer ille hō cuiꝰ illa linguaerat iam ī aīa ⁊ poſt iudiciū in corꝑe ⁊ aīaī ęt̓nū torquebitur. nec tn̄ ꝯſumet̉. UndeApocꝭ. ix. Mors fugiet ab eis.¶ Dn̄ica quinta poſt feſtū trinitatis. Sermo xcij. de operibꝰ quefiunt in peccato mortali.Receptor pertotā noctē laborantes nihil cepimus. Lucꝭ. v. Sciendū ꝙ iſti laborant innocte. qui bona oꝑa ſua faciūt ī pctō mortali. cū qͥbus nō merent̉ vitā ęt̓nā. Un̄ inp̨̄ſenti ẜmone tria ſunt dicenda. Primoquō nihil meremur ī vitā ęternā cū bonisoꝑbꝰ q̨̄ ī pctō mortali fiūt. Secūdo qͥ fructus tꝑales ſequūtur ex bonis oꝑbꝰ quę īpctō mortali fiūt. Tertio exēplū. Quatum ad pͥmū ſciendū ꝙ in bonis oꝑbꝰ q̨̄facit qͥs exn̄s ī pctīs mortalibꝰ. ſcꝫ īuidia.ſuꝑbia. gula. ⁊ ſic d̓ alijs. nihil meret̉ qͣꝫtūad vitā et̓nā. Un̄ Deut̓. xv. Si maculāhabuerit. nō erit acceptū dn̄o. Un̄ Eſa.pͦ. Nō accipiā a vobis ſacrificiū qꝛ manꝰveſtrę ſanguine plenę ſūt. Nā ſicut mors
corꝑis pͥuat hoīem ab vſu mēbroꝝ. ſcꝫ ꝙnon pōt ambulare nec ſtare nec audire. etſic d̓ alijs. Sic ⁊ pctm̄ mortale pͥuat hoīeꝫvſu mēbroꝝ qͦ ad oꝑa meritoria eo ꝙ nihil meret̉ cū oībꝰ oꝑbꝰ ſuis qḋ ſit meritoriū vitę ęt̓nę. ſic̄ nec aīal brutū. vt patet īpͣs. Hō cum ī honore eſſet nō intellexit etcōꝑatus eſt iumētis īſipiētibꝰ ⁊ ſimilis factus ē in illis. Ergo ſic̄ iumētū qd̓ ꝯtinuelaborat nihil meret̉ niſi pabulū ſuū tꝑale.ſic ⁊ hō exiſtens ī peccato mortali. ſolū meret̉ temꝑalē remunerationeꝫ cū ſuis bonisoꝑbꝰ. gͦ ſic̄ iumētū eſt talis hō. Ut gͦ oꝑanr̄a ſint deo accepta ⁊ nob̓ meritoria. tuncea debemꝰ facere in charitate ⁊ gr̄a. ſine qͣnullū opus valet qͣntumcūqꝫ etiā ſit d̓ genere bonoꝝ. Un̄ Bern̄. Charitas eſt bonū cū qͣ nec opus minimū deſpicit̉. ſine qͣnec maximū acceptat̉. hͦ ꝓbat̉. qͣꝫuis p̨̄dicatio ſit opus de genere bonoꝝ. ⁊ qn̄ fit ſine charitate. nō ē meritoria. Un̄ apl̓s. jͣ.Corꝭ. xiij. Si linguis hoīuꝫ loquor ⁊ angeloꝝ. charitatē aūt nō ha. fa. ſum. ſicut ęsſo. ⁊ cī. tīniēs. Itē nec elemoſyna valet ſine charitate. Un̄ apl̓s ibidē. Et ſi diſtribuero oēs fa. me in ci. pau. charita. n̄ ha.ni. m. ꝓd. Itē nec martyriū valet ſine charitate Ibidē. Si tradidero corpus meuꝫita vt ar. ⁊cͣ. Ardere aūt eſt maxima afflictio. Si enī maior afflictio nō ē meritoria.niſi ī charitate fiat. nec minor ſcꝫ ieiuniūvigilię. orōnes ⁊cͣ. oꝑa enī bona ⁊ meritoria erunt ex operantis bonitate. Lucę. vi.Bonꝰ homo de theſauro ſui cordis ꝓfertbonum. Matth̓. vij. Arbor bona fructusbonos facit. Mala aūt arbor fructus malos facit. Augꝰ. Nihil eſt bonuꝫ niſi ex tebono. Un̄ Gregꝭ. Inqͣntuꝫ enī boni ſumcoram deo. intantū erūt bona oꝑa noſtraapud deum. Quantum ad ſecundūē ſciēdū. ꝙ ſex bona ꝓueniūt ex bonis oꝑibus q̨̄ fiūt ī pctō mortali. Primo vaiētilla oꝑa bona ad tꝑaliū bonoꝝ multiplicationē. Eſa. i. Si audieritꝭ me bona terręcomedetꝭ. Et hͨ ē rō vna pͥncipal̓ qͣre maliꝓſperāt̉ ī diuitijs ⁊ honoribꝰ. ſanitate corporis. gaudijs mūdi. ⁊ ſic d̓ alijs. quia hic
R
L