IC
etiā ꝯtra iuſticię eqͥtatē. Hoc ſępiꝰ ꝯtīgitꝙ aliqͥ ꝓpt̓ aliqͣ ſigna qͣꝫuis ꝑua captiuāt⁊ puniūt pauꝑes. ⁊ qn̄qꝫ vſqꝫ ad mutilationē mēbroꝝ affligūt eos ſuſpēdendo etpuniēdo. ſic ꝙ qn̄qꝫ eos oportet eſſe infirmos poſtmodū omni tꝑe vitę ſuę. ⁊ qn̄qꝫinnocētes ſic puniūt̉ ⁊ lędūt̉ in mēbris ſuis. vel ꝓpt̓ furtū ꝯmiſſū ab alijs. cū ipſi nōſunt rei. vel ꝓpt̓ aliquā aliā cauſaꝫ incertā ⁊ dubiā vbi actor rei ignorat̉. Et talesquō volūt pęnitere ⁊ illis ſatiſfacere quosſic innocent̓ lęſerūt ī mēbris ſuis. ꝙ poſtmodū oportet eos mendicare. qͥ ſe cū ꝑueris ⁊ vxoribꝰ nutriuiſſent d̓ ſuis laboribusQuartum iudiciū ē d̓ occultis ⁊ d̓ abſcōditis cordiū. ⁊ ē valde ꝑiculoſuꝫ d̓ ignotis ⁊ occultꝭ cordiū iudicare alios. Tāta enī ꝓfunditas credēda ē eſſe ī homīe ꝙetiā lateat qn̄qꝫ ipſū hoīem ī quo ē. Et patet hͦ. Nā ī beato Petro ꝓfunditas infirmitatis ſuę latebat ipſūmet. cū ſe cū dn̄omoriturū ꝓmittebat: qꝛ ſi īfirmitatē ſuamcogͦuiſſet. nequaqͣꝫ ad dn̄m dixiſſet: Patatus ſū tecū ī carcerē ⁊ ī mortē ire. Similiter alios diſcipulos latuit eoꝝ humanaīfirmitas. qꝛ euāgeliū dicit. ꝙ ſimilit̓ ⁊ oēsdicebāt. Cū gͦ quiſqꝫ d̓ ſe aūt vix aut nonomnino verā ſentētiā poſſit ferre. quō pōttūc d̓ alijs iudicare? Un̄ Baſiliꝰ. Reuera oīuꝫ cauſaꝝ difficiſimū ē ſeipſū cognoſcere. Chryſo. ſuꝑ Matth̓. Non minimaꝑs ph̓ię ē cognitio ſui. Un̄ etiā Ambro.Vulto melior ⁊ laudabilior es ſi te cognoſcis. ⁊ nihil aliud cognoſcas. qͣꝫ ſi te neglecto curſū ſideꝝ. vires herbaꝝ. cōplexiones hoīuꝫ. naturas aīaliū cognoſceres. etſciētiā oīuꝫ cęleſtiū ⁊ terreſtrium haberes.Un̄ Bern̄. Multi multa ſciūt ſꝫ ſeipſosneſciūt. Vnde ſciendū ꝙ ſolus deꝰ veraciter pōt cognoſcere cor hoīs. qꝛ hͦ ē ꝓpriūſoliꝰ dei. ergo ſolꝰ noīat̉ ſcrutator cordiū.j. Regꝭ. xvi. Hoīes vidēt ea q̨̄ parēt. deꝰaūt intuet̉ cor. Un̄ chriſtꝰ adhuc in terraexn̄s. in hͦ oſtēdit ſuā deitateꝫ ꝙ rn̄dit adcogitationes cordiū. Un̄ dixit phariſęis.vt habet̉ Matth̓. ix. Ut qͥd cogitatis mala in cordibꝰ veſtris. gͦ illi peccāt qͥ dicunt.
Ille habet malū cor. ſcꝫ ſuꝑbum. nuidioſum ⁊cͣ ¶ Queritur. Utrum diaboluspoſſit ſcire cogitatiōes cordis. Rn̄det̉ ꝙnō. niſi ex ſignis ⁊ ꝯiecturis. ⁊ in hͦ ē multūſubtilis. qꝛ qͥcquid hō cogitat ī corde. ẜmhͦ ſe habet ī motu ⁊ geſtibus corꝑis. ⁊ ipſediabolus ſubtiliſſime ſcit tales motꝰ ⁊ geſtus cognoſcere. Ergo qn̄ diabolꝰ īmittitmalas cogitatiōes. tūc ꝑ illa ſigna exteriora īteriora cordis ſubtiliſſime cognoſcit.an hō illas ſuggeſtiones acceptauit vel reſpūit. Quintu iudiciū eſt d̓ futuris. vtdicēdo ille efficiet̉ adhuc malꝰ vel talis. vl̓talis. ⁊ ſic ꝯdemnat ꝓximū. qd̓ ē ꝯtra dictū chriſti. vbi dicit: Nolite condēnare ⁊nō ꝯdēnabimini. Futura enī cognoſcereſolius dei ē. Eſa. xli. Annūciate q̨̄ futuraſūt ⁊ dicemꝰ ꝙ dij eſtis. Un̄ Guilhel. Videre futura ⁊ p̨̄ſentia diuinū ē. Notandūꝙ d̓ futuro debemꝰ hr̄e ſpem boni. etiaꝫ ſialiter ſit iam ī p̨̄ſenti. Ergo peccāt illi quiſpernūt ⁊ ꝯtēnūt illos quos vidēt ꝓ nuncaliqͣ malitia infectos. qͣſi non poſſint fieriboni. facile enī ē ī oculis dei ſubito honeſtare ⁊ ditare pauꝑeꝫ. Eccꝭ. xviij. A manevſqꝫ ad veſꝑam īmutabit̉ tēpus. Undeetiā Ariſto. De fururis ꝯtingētibꝰ nō eſtdeterminata veritas. Un̄ Beda ī qͣdamomel̓. Incertū ē qualis ī futuro ſit qͥ nuncbonꝰ vel malus apparet. Sextu iudiciūē in oꝑbꝰ īdifferētibꝰ medijs. q̨̄ indifferēter bono vel malo animo fieri pn̄t. d̓ qͥbusnō debemꝰ dare certā ſentētiā. ſꝫ ea ī meliorē ꝑteꝫ interp̄tari. Et hͦ ē qd̓ dn̄s nobisinſinuat ī ꝟbis p̨̄miſſis vbi dicit: Noliteiudicare ⁊ nō iudicabimiui. Suꝑ illo ꝟbo dic̄ beatꝰ Augꝰ. Hoc loco nihil aliudp̨̄cipi exiſtimo. niſi vt ea facta q̨̄ dubia ſūtqͦ aīo fiant. ī meliorē ꝑtem interp̄temur.Queritur an oīa dubia ī meliorē ꝑtēint̓p̄tanda ſint. Rn̄deo ꝙ ſic. niſi hō cognoſceret ī ſpū ex reuelatiōe diuina hͦ malaintētione eſſe factū. Sic̄ legit̉ d̓ beato Benedicto. ꝙ qͥdā ęmulus obtulit ſibi panēcū veneno mixtū. qd̓ ipſe ſanctus Bn̄dictus in ſpū cognouit. ⁊ iuſſit coruū vt panē iſtū deportaret ad vnū locum vbi nulli
tꝫ
B