Sermo
patet ꝑ tale exēplū. Erat qͥdā ruſticus cūſua vxore qͥ morabat̉ ī vna villa ⁊ in vnamagna curia ſolitarie. ⁊ habuit d̓ ꝯſuetudine ꝙ ſingulis ſextis ferijs ſolebat īuitare vnū pauꝑem hoīeꝫ ī memoriā ⁊ reuerētiā paſſionis chriſti. ⁊ qn̄ pauꝑem nō habebat diſtulit prādiuꝫ donec vnꝰ pauperveniret. Accidit aūt vna ſexta feria ꝙ cuꝫnullū pauꝑem̄ hr̄e poterat. dixit vxori ſuępreꝑa cibū. ego exibo ⁊ videbo an̄ aliqueꝫpauꝑem inueniā. Et exiēs vidit in plateapublica quę nō remote a domo ſua diſtabat quendā pauꝑem ī via lutoſa īcedere.qͥ occurrens ei inuitauit eū. ⁊ qn̄ veniebatad domū ſuā. vxor ipſiꝰ dixit: ego lauaboſibi pedes qꝛ lutoſi ſūt. qd̓ ē ſibi multū neceſſariū ⁊ poſtmodū tūc comedemꝰ Et accipiēs vrnā cū aqua lauit pedes eiꝰ ⁊ īuenit eū habētē duo magna foramina ī pedibꝰ ipſiꝰ. ⁊ dixit ad maritū eiꝰ: Iſte pauper ad modū dn̄i nr̄i ieſa chriſti hꝫ ꝑforatos pedes. Tūc dn̄s ieſus chriſtus dixit:Vos alijs diebꝰ recepiſtis me ⁊ hoſpitaſtis me ī mēbris meis. ſꝫ hodie meipſuꝫ adhoſpitiū veſtrū ſuſcepiſtis. ⁊ ego ꝓmittovobis ī p̨̄ſenti neceſſaria vitę. ⁊ poſt hancvitā volo vos reciꝑe ad vitā ęternam. ⁊hoc dicto eū anuit.In eadem dn̄ica. Sermo. xc.De iudicio et ſuſpitione.Olite iudicare ⁊ nō iudicabimī Lucę. vi. Notandū ꝙ nō iudicare ꝓximū ē diſcretiōis.vt hō ita cōpatiat̉ ꝓximo ſuo in defectibſuis. ꝙ nō de facili malū iudicet de eo. Etad hāc diſcretionē habendā nititur dn̄snos īducere ī ꝟbis p̨̄miſſis. vbi dicit: Nolite iudicare. Un̄ ī p̨̄ſenti ẜmone tria ſūtdicenda. Primo qͦt modis iudiciū temerariū ꝯmittit̉. ⁊ qn̄ eſt pctm̄ mortale. et qn̄veniale. Secūdo vnde orit̉ iudiciū temerariū. ⁊ quō qͥlibet tenet̉ alios hoīes meliores ſe reputare. Tertio exēplū. ¶ Quatum ad pͥmū ſciēdū. ꝙ iudiciuꝫ pōt fierivij. modis. Primū dr̄ timor ne ſequaturmalū. ⁊ hͦ ꝓprie nō dr̄ iudiciū. Verbi gr̄a.Sic̄ includūt̉ moniales nō ꝙ male ſint vl̓
ꝙ male velint facere ſꝫ timet̉ ꝓpt̓ fragilitatē ſexus. ne libertas exeūdi vel patefactioclauſtri fiat eis occaſio peccādi. Sic ſil̓it̓obſeras ciſtā tuā vel camerā tuā. nō ꝙ aliquē iudices furē. ſꝫ qꝛ times dare occaſionē furti. Et ſic de ſil̓ibꝰ hō pōt timere malū. tn̄ cū qͣdā ſpe boni. vt non fiat malum.Ideo ꝓpt̓ ſecuritatē p̨̄uenire pōt ne hͦ malū eueniat qd̓ timet. Un̄ Augꝰ: Certū tene. incertū dimitte. Secundū iudiciū dr̄ īcidēs ſuſpitio mali. nō tn̄ cū ꝯſenſu rōnis.⁊ illud debet hō cauere inqͣntū pōt ⁊ expellere. ⁊ ī meliꝰ interp̄tari. Augꝰ ī ẜmo. dn̄i īmonte. Si ſuſpitiones vitare nō poſſumꝰqꝛ homīes ſumꝰ. iudicia tn̄ .i. diffinitiuasfirmaſqꝫ ſententias ꝯtinere debemꝰ. Si gͦſuſpicam q̨̄ ē humana temptatio. ſaltē nōiudicemꝰ. hͦ enī ad humanā tēptationē ꝑtinet. ſine qͣ vita p̨̄ſens nō ducit̉. gͦ qn̄cūqꝫincidūt nobis malę cogitatiōes ⁊ ſuſpiciones d̓ ꝓximo. ⁊ qͣꝫcito illas adu̓timꝰ. tūcīmediate expellere debemꝰ ⁊ ī bonū interp̄tari. ſic talis ſuſpicio nō nocet nec ē peccatū ī ſe. Tertiū iudiciū eſt qd̓ cōtingit exleuibꝰ ſignis. Et in hͦ iudicio triplex ē gradus. Primꝰ gͣdus ē qn̄ qͥs ex ſignis leuibus incipit dubitare d̓ bonitate ꝓximi. ethͦ ē pctm̄ veniale. ⁊ hͦ nō vocat̉ ꝓprie iudiciū ſͦꝫ ſuſpicio. Secūdus gradꝰ ē qn̄ ex talibus leuibꝰ ſignis firmit̓ tenet ī aīo ꝙ ꝓximus ſit malus. ⁊ hͦ ꝓprie dr̄ iudiciū. qꝛ iudiciū importat firmā ſentētiā. ⁊ hͦ ē pctm̄mortale. ſi malū qd̓ iudicat d̓ ꝓximo ex leuibꝰ ſignis ſit de genere peccati mortalis.Peccatū enī mortale ē qd̓ ꝯtrariat̉ charitati ꝓximi. Ꝙ aūt aliqͥs p̨̄dicto mō iudicet ꝓximū pōt eſſe ꝯtra fraternā charitatēigit̉ ⁊cͣ. Verbigra. Si qͥs rideret vel aliquā diſſolutionē faceret. ⁊ ꝓpterea ſperneres eū. ⁊ diffinitiue teneres eū eſſe malumex talibꝰ leuibꝰ ſignis. grauiter peccares.Similit̓ ſi qͥs aliqͥd ꝑderet. ⁊ ex leuibꝰ ſignis ꝓximū iudicaret eſſe furē. grauit̓ peccaret. ⁊ ſic d̓ alijs. Tertius gradꝰ qn̄ ex leuibus ſignis non ſolū p̨̄dicto modo iudicatꝓximū. ſꝫ etiā ꝓcedit ad punitionē vel advindictā. ac ſi factū veraciter cōmiſiſſet. ethͦ ē grauiꝰ. qꝛ nō ē ſolū ꝯtra charitatē ſed
N