LXXXII

LXXXII

annum. cum tn̄ bn̄ ſoluere poſſēt ſi vellentQuarti diuites qui cum diuitijs damnantur. ſunt illi qui auare retinent ⁊ poſſident ſua iuſta bona. cum nimia tenacitateet cum inſaciabili cupiditate. ſic ꝙ de ſuꝑfluo pauꝑibꝰ non ſubuenerūt ẜm iuſſumchriſti qͥ dicit in euāgelio. vt habet̉ Lucꝭ.xj. Qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynā et ecce oīamūda ſunt vobis. Sciendū aūt ꝙ magiſter dicit in cōpendio theol̓. veri. Ꝙ qn̄quis retinet ſuꝑflua ex inſaciabili cupiditate. ſic eſt mortale pctm̄. et p̨̄cipue talis effectus eſt cuꝫ quis res potius putreſcere ſinit apud ſe qͣꝫ vtiliter alijs expendat. Verbi gr̄a. Sicut iſte qui panē vel carnes frumentū vel hmōi comeſtibilia ꝑire ꝑmittit.anteqͣꝫ pauꝑibꝰ erogare velit. ⁊ hͦ ex nimiaparcitate qꝛ timet ſemper ſibi deficere. Etqn̄qꝫ tales vix audent ad neceſſitatē uamcomedere. Et in hͦ ſimiles ſunt bufoni. dequa legit̉. ꝙ terrā comedit. et qn̄qꝫ caputſuum ſuꝑ terrā erigit. tunc timet ſibi terrāadhuc deficere. et nō audet plus comedere de terra niſi inquātū poteſt cum vno pede tegere ſiue tollere. Ex his patere poteſtqͣꝫ periculoſe ſtāt tales diuites tenaces. qꝛin hoc deum grauiter offendūt. et ꝯͣ charitatem ꝓximi faciūt. et cōtra animas ꝓprias grauiter peccant. qꝛ tales quodāmodocomꝑantur raptoribꝰ vel furibus. UndeAmb̓. in ẜmone. Nō minoris eſt criminishn̄ti tollere. qͣꝫ cum poteſt indigentibꝰ denegare. Unde etiā Baſiliꝰ. Nonne inqͥtſpoliator es. q̨̄ diſpenſanda ſuſcepiſti reputando ꝓpria? Eſt enī panis famelici queꝫtu tenes. nudi tunica quā in cōclaui ẜuasdiſcalciati calcei qͥ penes te marceſcūt. īdigentis argentū qd̓ poſſides humatū. Un̄etiā chriſtus dicit in euangelio vt habeturLuc. xviij. qͣꝫ difficile qui pecuniā habentregnū dei intrabūt. Itē de diuitibꝰ tenacibus legit̉ tale exemplū. Ꝙ quidam diuestꝑe chariſtię vel famis ne audiret voces q̄ruloſas paupeꝝ. ad quādam ſuam hęreditatem iuxta quādam aquam ſituatam ſetranſtulit. vbi prę nimia fame pauꝑ populus clamās. eū ſequebat̉ ꝓpt̓ ſuſtentationē

Quorum voces audiens reſpondit. nondurabo cum iſtis canibꝰ. et fecit menſā ſuālocari retro in aliam camerā vbi tales voces pauperū audire non poſſet. Et ſtatimquidam armatꝰ pulſauit ad portā dicensNuncius dei ſum et volo loqͥ cum domīotuo. Sed cum ẜuitor eius de mādato ſuidn̄i eum aſſereret ibi nō eſſe. Rn̄dit mentiris. Nam ad illam camerā ideo ſe trāſtulit ne pauperum clamorē audiret. et nūc exparte dei cito eum vt cōpareat coraꝫ deoreddere rationē de omnibꝰ temꝑalibꝰ ſibicōmiſſis. Qui diues mox ad mortē eſt infirmatꝰ. a charis ⁊ amicis et cognatis ſuisad pęnitentiā et ꝯfeſſione̓ exhortabat̉. qͦsiſte audire renuit. Sed dixit: ego ad iudicium dei citatꝰ cōparui. et iam ad ęternaꝫmortē iudicatus ſum ſine omni ſpe ſalutisqꝛ ſicut non exercui miſericordiā ⁊ cōpaſſionem ad pauꝑes chriſti. ſic eadē diſtrictione ſine miſericordia ſentētiatus ſuꝫ. ⁊ ſicinfęlicem animā expirauit. et res corpus ⁊animā et vitā ꝑdidit. Iaco. ij. Iudiciumſine miſericordia fiet ei. qui hic non facitmiſericordiā. Quintum genꝰ diuitū qͥſaluantur ſunt illi qui ſunt miſericordes ⁊humiles. et habent cōpaſſionē cum pauperibus Math̓. v Beati miſericordes. Vn̄Hiero. in epl̓a. Nō memini me legiſſe mala morte mortuuꝫ. qui libenter oꝑa pietatꝭexercuit. qꝛ ille habet multos interceſſoreset impoſſibile eſt p̄ces multoꝝ nō exaudiriquare merito debemꝰ eſſe miſericordes adꝓximos et ad vicinos nr̄os. et nullū ſpernere debemꝰ. etiā qͣꝫtumcunqꝫ pauper veldefectuoſus ſit qꝛ quilibet noſtrū debet cogitare ꝙ talis etiā poſſet fieri ſi deus ꝑmiſerit .ſ. leproſus. cęcꝰ. claudus. et ſic d̓ alijsEt ſicut tunc ſibi comꝑati vellet et miſereri. ſic debet proximis defectuoſis facereMath̓. vij. Quę vultis vt faciant vobishomines. eadem facietis eis. Sextumgenus diuitum qui etiam ſaluantur ſunt.qui abſtinentiam et parcitatem in vbertate ſeruant. et hoc eis quaſi pro martyrioſpirituali reputatur. Vnde Bern̄. in ſermone martyrū. Nullū martyrium grauiꝰ

E