LXXXII
rogans vt cōtectionē apud eū impetraretIlle vero expoliauit ſe et dedit ei veſtē. etdixit vt deū ꝓ eo rogaret. Pergēs ꝟo illepauꝑ erubeſcēs ſe īdui tā p̄cioſa veſte. dedit vni venditori vt venūdaret̉. Et cū recederet telonarius vidit veſtē ſuſpēſam advendendū triſtatꝰ eſt ⁊ aſcēdēs domū ſuāſedebat plorās et cogitās qꝛ nō dignꝰ fui.vt haberet memoriā mei egenꝰ. Cū ſic anxiaret̉ obdormiuit. et vidit quēdā pulcerrimū tāqͣꝫ ſolē ferentē crucē ſuꝑ collū ſuuꝫqͥ dixit ſibi. qͥd ploras dn̄e Petre. qꝛ ſicerat vocatꝰ. et on̄dit ei qꝛ dn̄s veſtitꝰ eſſetveſte ſua. et dixit ei: Ecce ego veſtior veſteiſta quā tu egeno dediſti. ⁊ gr̄as ago bonęvolūtati tuę. qm̄ frigore affligebar ⁊ cooperuiſti me. Ad ſe gͦ reu̓ſus admiratꝰ eſt. ⁊incepit btīficare egenos ⁊ dicere: viuit dominus ſi īops chriſtꝰ dn̄s meꝰ fuit. niſi moriar fiā tāqͣꝫ vnꝰ ex eis. ⁊ accerſito notarioeius quē et emerat dixit ei: Duc̄ me ī ſctāꝫciuitatē. et vende me vni chriſtiano et p̄cium da pauꝑibꝰ. Notario aūt recuſāte dicit ei iteꝝ. Si me nō vendideris. ego vendam te barbaris. Obediuit gͦ ei notariꝰ ⁊ꝑduxit eum in hieruſaleꝫ. et vēdidit eumvni argētario ꝓ triginta denarijs. et totūillud p̄ciū dedit pauꝑibꝰ. Et poſtqͣꝫ reuerſus eſt ad domū nulli hͦ manifeſtauit. Illeaut telonarius coqͥnabat dn̄o ſuo ⁊ lauabat ſcūtellas. ⁊ afflixit ſeipſuꝫ magno ieiunio. Cū ꝟo vidiſſet dn̄s ſe bn̄dici et ꝓſꝑitatem hr̄e ꝓpter iſtū ſeruū. dixit illi. volohumilis Petre liberare te vt ſis ampliꝰ fr̄meꝰ. Ille ꝟo recuſauit. viderat aūt eū frequēter cōuitiā ſufferre a cōſeruis ſuis ⁊ ꝑcuti. qꝛ tenebāt eū tāqͣꝫ amētē ita ꝙ nomēei imponerēt amētis. Quotiēſcūqꝫ enī tribulabāt eū cōſerui eiꝰ. et dormiebat in tribulatione. apparebat ei chriſtꝰ īdutꝰ veſtequā dederat egeno. tenēs iſta triginta nūmiſmata ī manu dicēs ei: Noli męſtꝰ eſſefrater Petre. Ego ſuſcepi p̄ciū tuū. ⁊ ti.bi reſtituā. et in futuro tꝑe cōſolabor te. qͥPetrꝰ chriſto ſic vlterius in humilitate ⁊pauꝑtate ẜuiuit. et poſtmodū ī bono vitāfiniuit.
Ad eādē domīcā. Sermo lxxxijde ſeptem generibꝰ diuitum.Ortuus eſt diies et ſepultꝰ ī inferno. Lucꝭ. xvj.Loquēdo h̓ de diuitibꝰ q̇dānāt̉et qui ſaluātur: Sciendū eſt ꝙ ſeptemſunt genera diuītū. quoꝝ qͣttuor damnāt̉et tria ſaluant̉. Primū genus diuitu. qͥdamnantur cū diuitijs ſuis. ſunt illi diuites qui ſuas diuitias lucrātur cū fraude ⁊iniuſticia .ſ. cū vſura. qͥ cum pacto accōmodant pecuniā ſuꝑ eam aliqͥd recipiēdo. vl̓qui ſine pacto. eo tn̄ animo ꝙ aliqͥd vltraſortē ſe recepturos ſperāt. alias nō mutuarent. Item qui vendūt res ſuas lōge charius ꝓpter dilationē qͣꝫ ſi eis in cōtinentiſoluerēt. vt patet exͣ de vſurꝭ. c. Cōſuluit.Item qͥ iam pro ꝓmpta pecunia emūt. ⁊ īmediate ꝓpter dilationē ecōuerſo vendūtin foro chariori qͣꝫ valet vel valere poteſt.Item qͥ cum ludo ſuas lucrātur diuitias.qꝛ quicqͥd in ludo lucrat̉ hō. hͦ retinere nōpōt. Itē qui fraudē cōmittunt in emendovel vendēdo. vt ſunt illi qͥ nec emere nec vēdere nouerāt niſi cū mēdacijs et iurament̓qꝛ ẜm Ray. Quotiēs tales cauſa decipiendi peierāt vel mentiūtur ſcient̓. peccantmortaliter et tenētur ad reſtitutionē. Iteꝫqui in ſtatera delinquūt. qd̓ fit tripliciter.Primo cū qͥs habet diuerſa poͣdera ſic ꝙvendit ad minꝰ et emit ad maiꝰ. Secūdocū habet mēſurā iuſtā. et pōdus iuſtū. ſꝫ ſcienter male menſurat. vt caupones qͥ mēſuram replent cū ſpūmā. Etiā inſtitores quidigitū librę ſuperponūt. Sil̓r pānicidę qͥcum pollice retrahunt vlnam. Tertio qn̄quis habet iuſtam libram vel menſuramſed facit vt res ponderoſior ſit temꝑe venditionis. vt qui lanaꝫ ſpargit aqua vl̓ piper ad cellarium portat. vel vinum aquamiſcet. Item qui vitioſam et defectuoſaꝫrem vendūt ꝓ bona. ⁊ ſic decipiūt ꝓximosItem qͥ emūt rapinā vel furtū tenētur reſtituere. vel etiā quocūqꝫ modo qͣs iniuſtelucratur ſcient̓ peccat mortalit̓. Un̄ Augꝭ.
C