Sermo

laboribus ſubueniunt. gͦ illi pauperes quiſic elemoſynā recipiūt. et ꝑ ſe laborare nonpoſſunt multū et frequēter debēt orare. qꝛnō ſolū tenent̉ orare ꝓ ſeipſis ſꝫ etiā ꝓ alijsſiue viuis ſiue mortuis a qͥbꝰ elemoſynasreceper̄t. Un̄ legit̉ ꝙ qͥdā recepit veſtē a qͦdam ꝑegrino et poſtmodū nō orauit proaīa eiꝰ qꝛ oblitus fuit orare ꝓ eo. ⁊ poſtmodum grauiter punitꝰ ⁊ afflictus fuit. qꝛ ꝓilla aīa nō orauit. Sextū genꝰ ſunt pauperes qͥ ſe nutriūt de ſuis fidelibꝰ laboribꝰ.qꝛ illi pauꝑes dicti ſunt beati. Unde pͣs.Labores ma. t. qꝛ māducabis beatꝰ es ⁊cͣ.Quicūqꝫ enī in ſuis laboribꝰ rectā intētionem hn̄t. ⁊ ſunt ſine peccato mortali ſemmerent̉ cū om̄ibꝰ ſuis laboribꝰ. Apl̓s. Scimus qm̄ diligētibꝰ deū oīa cooꝑant̉ in bonū. Sed diceres. qualis debet eſſe intētio laborātiū vt mereri poſſint vitā ęternāHoc q̨̄re ante ẜmone lv.Y Septimūgenꝰ paupeꝝ eſt qͥ non ſolū ſaluātur ſꝫ magnam gl̓iam habebūt in cęlo. et ſunt illi qͥlibenter et volūtarie ſunt pauꝑes. ⁊ intantum diligūt pauꝑtatē. vt etiā ſi ſine peccato diuitias hr̄e poſſent. tn̄ ꝓpt̓ deū carerevolunt. īmo intantū diligūt pauꝑtatē. ꝙdiuitias iam habitas ꝓpter deū reſignar̄tſicut apl̓i fecerūt. vt habet̉ Math̓. xix. Ecce nos reliquimꝰ oīa et ſecuti ſumus te. Etqn̄qꝫ etiā aliqui volebāt eis dare temꝑalia. ſꝫ reciꝑe nolebāt. ideo minꝰ volebanthr̄e in terris. vt eo plus habituri eſſent incęlis. Sil̓r et iam nr̄is tꝑibꝰ religioſi ſic faciunt. qͥ oīa ꝓpter deū reſignāt. et tales tm̄ꝓpter deū poſſunt relinq̄re. ſicut alij tꝑalia poſſidētes poſſunt deſiderare .ſ. ciuitates dn̄ium. vel regnū. vel etiā totū mūdūpoſſūt relinquere. Un̄ Hiero. ſuꝑ Mat.Apl̓i qͣꝫtū ad diuitias nihil vel modicū. ſꝫqͣꝫtū ad voluntatē totū mūdum reliq̄rūtUn̄ etiaꝫ Gregꝭ. in omel̓. A ſequentibꝰ gͦtanta dimiſſa ſunt. qͣꝫta a non ſequentibꝰcōcupiſci potuerūt. Ratio ē. qꝛ ẜm Gregꝭ.Cor nr̄m ⁊ nō ſubſtantiā penſat deus. Etiſta tria vltima dicta genera paupeꝝ ſuntqui ſaluātur. Exemplū in vita Ioh̓is elemoſynarij legit̉ de quodā telonario diui-

te et īmiſericorde. Semel enī pauꝑibus Xhyeme ſedentibꝰ ad ſolē et ſe calefaciētibꝰceperūt ſinguli domos elemoſynarioꝝ collaudare. et ꝓ eis orare. Similiter ⁊ domoſelemoſynas non facientiū vituꝑare. Int̓quas etiā venit in medio eaꝝ domus illiꝰtelonarij. ⁊ ceperūt ſinguli interrogare int̓ſe. et nullus inuētus eſt qͥ vnqͣꝫ cepiſſet deilla domo elemoſynas. Dixit vnꝰ eis: qͥddabitis mihi et ego accipiā hodie ex ea elemoſynā. et alij fecerūt cum illo pactū. Illepauꝑ veniens ſtat foris portā expectās qn̄telonarius iſte ad domū reuerteret̉. Ex diſpenſatione dei ꝑuenerūt ſimul ipſe telonarius et vnus ſeruus portās ſiligines a mācipio cauſa prādij ipſius. Vidēs igit̉ egenum nō inueniēs lapidē ꝓpter furorē. arripuit ſiliginē et iactauit in faciem pauperisItaqꝫ poſt duoſ dies ęgrotauit infirmitate ad mortē. et vidit in ſomnis omnes actꝰſuos ſuꝑ ſtateram appendere. In vna quidem acie cōgregabātur mauri viri nigerrimi et deformes. In altera quidē acie fuerunt quidā cādidi ⁊ albi coloris. qͥ nihil īuenientes boni qd̓ ipſi appēderēt aduerſuſmala oꝑa q̨̄ collecta erāt ab illis nigris.Tūc illi candidi ad alterutꝝ dixer̄t. nihiſhic habemus. Tunc dixit vnus eoꝝ. Vere nihil habemus hic niſi vnam ſiliginem.quam dedit ante duos dies chriſto. qͣꝫuisnon voluntarie. Et mittentibꝰ eis ſiliginēin ſtatera ęqualitas facta eſt. Tunc dicūttelonario hi qui fuerūt candidi: Vade etauge ad hanc ſiligniē ne iſti nigri apprehēdant te. et euigiſans cognouit q̄ viſa ſuntab eo nō eſſe mendaciā ſꝫ vera. Omnia enīquę a iuuentute ſua fecerat et quoruꝫ ipſeerat oblitus. videbat illos ęthiopes ꝯgregare ⁊ ad librā deportare. Et dicebat ꝟeſi vna ſiligo quā tamen iactaui per furorēita ꝓfuit. quātis malis tūc liberatur ille qͥbona intentiōe dat elemoſynā indigētibꝰ.Et de cętero iam ita modeſtus et prudēsatqꝫ ſūmus elemoſynator factus eſt. Contigit enī poſt hoc ꝓ tempore quodam ẜmconſuetudinem procedere ad teloneum etobuiauit ei qͥdā nudꝰ. et cecidit ante euꝫ