Sermo
cōtingūt q̄ eos ꝑturbant. Similiter et bonis etiā tria cōtingunt per q̨̄ ꝯſolāt̉. Primum eſt ꝙ dolor adeo augmētatur in corpore qn̄ aīa debet exire a corꝑe. ſic ꝙ in corhominis nō aſcēdit nec pōt hō tantū dolorem ſuſtinere niſi cuꝫ magna difficultate.Unde Ariſto. Terribiliſſimum omniuꝫterribilium videt̉ eſſe mors. Tunc prę nimio dolore hō ꝑdit ſenſus corꝑis .ſ. viſumtactū. et auditu. et cęteros. qꝛ tunc aīa nōcogitat ampliꝰ de corꝑe ſuo nutriēdo. ſedꝟtutes ad ſe trahit ſparſim iam in corꝑediſgregatas. gͦ membra moriūtur ⁊ glaucicolorꝭ erūt. Et cor ẜm Ariſto. eſt pͥmuꝫ viuens et vltimum moriēs. Et tūc videt aīaoīa peccata ſua ſuꝑ caput ſuū. Tūc dicere pōt illud. pͣs. Torrētes iniqͥtatis cōturbauer̄t me. Et bene dicit torrētes. qꝛ ſicuttorrētes ducūt ad aquā recte. ita aīa videtpeccata ſua ad diu̓ſas pęnas īfernales recte ducētia. Tūc aīa vellet ꝙ cū corꝑe ſuonūqͣꝫ deū offendiſſet. nec in cogitādo. necin loquēdo. ſiue in oꝑādo. Secundūqd̓ mal̓ cōtingit ē. ꝙ aīa videt tūc dęmones circūſtātes et eam p̨̄occupātes. ⁊ ad īfernū ducere cupiētes. ita ꝙ tūc dicere pōtillud pͣs. Pręoccupauer̄t me laquei mortis .i. dęmones illaqueātes. Iob. xx. Uadent et veniēt ſuꝑ eū horribiles. Glo. i. dęmones. qͥ ad videndū ſunt valde horribiles. Un̄ quidā dixit ꝙ potiꝰ vellet clibanūaccēſum intrare. qͣꝫ demonē adhuc ſemelin ſpecie ſua videre ſic̄ eum vidit. Tertiūeſt ꝙ tunc in agone videt chriſtuꝫ quaſi incruce pendētē et requirentē ſanguinē ſuūet rōnem de omnibꝰ quę geſſit. quare maximus dolor hͦ erit. qꝛ tūc aīa cognoſcet ſeſeꝑari a deo. ⁊ ab omnibꝰ ſanctꝭ et angelisdei. qd̓ peſſimū eſt ⁊ gͣuiſſimuꝫ. pͣs. Morspctōꝝ peſſima. qꝛ tūc accedet eis miſeria īeffabil̓. qd̓ ꝓbat̉. qꝛ oīuꝫ maloꝝ affluentiāhabebunt. Deu tro. xxviij. Uniu̓ſos languores ⁊ plagas inducet ſuꝑ eos. pͣs. Cōplebo ſagittas meas in eis. Si h̓ vna ſagitta vel plaga dei lędit hominē. quid tūcerit cū omēs plagas et ſagittas ſuſtinebitGregꝭ. Hoc cogitari malū non poterit qd̓
ibi in crutiacibꝰ deditū nō fuit. Sciēdū Iꝙ boni ꝯͣ iſtos tres dolores maloꝝ. hēbūttria gaudia in agone mortꝭ. Primū eſtqꝛ vidēt bona q̨̄ fecerunt. ſcꝫ elemoſynas.or̄ones. et oꝑa mīę. et oēs tribulatiōes. etoīa exercitia corꝑis. ſiue ieiunādo. ſiue abſtinēdo. ſiue dure iacēdo. ⁊ durā veſtē īduendo. mane ſurgēdo. vigilādo. ⁊ ſic d̓ alijſTunc libēter velles multa bona videre q̄feciſſes. gͦ iam nō debet tibi eſſe graue multa bona oꝑari. Secundū ꝙ vidēt diabolos deuictos et ꝯfuſos et recedētes. tūcpoſſunt dicere illud pͣs. Bn̄dictus deꝰ qͥnō dedit nos in ca. d. e. Tertium ꝙ vident chriſtū quē digne in ſacro receperūtet angelos aſſiſtētes et adiuuātes. et gaudentes et occurrētes et offerētes aīas eoꝝin cōſpectu altiſſimi. Ꝙ aūt chriſtus qͥn̄qꝫbonis apparet in agone on̄dit Gregꝭ. ī li.iij. dial̓. Aliqn̄ in ꝯſolatione egrediētibꝰaīabꝰ ipſe apparere ſolet autor et retributor vitę. Ꝙ etiā chriſtꝰ ſolet apparere tā bonis qͣꝫ malis in agone. on̄dit Inno. li. iij.de vilitate cōditionis humanę. vbi dic̄ q̄tam bonꝰ qͣꝫ malus anteqͣꝫ aīa egrediat̉ acorꝑe. videt chriſtū in cruce poſitū. malusad cōfuſionē vt erubeſcat ſe nō eſſe redemptum ſua culpa ſanguine chriſti .i. fructuꝫredēptionis nō hr̄e. Et de malis dr̄: Biderūt in quē pupugerunt. qd̓ intelligit̉ deaduētu chriſti ad iudiciū et de aduentu indie mortis. Itē boni vidēt qn̄qꝫ ſāctos ⁊angelos in agone ꝓ cōſolatione. Gregꝭ.Interdū ꝯtingit iuſtis vt in morte ſua ſāctorum p̨̄cedētiū viſiones aſpiciāt. ne mortis ſuę ſententiā ꝑtimeſcāt pęnalē. Sꝫ dūeoꝝ menti ciuiū ęternoꝝ ſocietas on̄dit̉. acarnis ſuę copula ſine doloris et formidīsfatigatione ſoluātur. Exemplū legit̉ in vitaſpatꝝ. Ꝙ quidā ſanctꝰ pater in hora ſuiobitꝰ aſpiciētibꝰ diſcipulis ſb̓ito cepit hilareſcere. et pulcer et cādidus apparere. ⁊ īlęta ꝟba ꝓrumꝑe. q̨̄rētibꝰ illis cui loq̄ret̉.nōne videtꝭ ſctōs prīarchas rn̄dit. iteꝝ illo loquēte et eis interrogātibꝰ. nōne inqͥtvidetꝭ ſanctos ꝓphetas. Tertio dixit: Ecce qꝛ veniūt ſancti apl̓i. Quarto qꝛ veniūt