Sermo
dauid: Bn̄dictꝰ qͥ venit in noīe dn̄i. Sichodie chriſtꝰ in ſacr̄o portat̉ ꝑ plateas. vtſibi honor exhibeat̉ ab oībꝰ chriſti fidelibus ꝓpter quoꝝ ſalutem ipſe ibi morat̉ inſacr̄o. ſic̄ ipſe ꝑ ſe dic̄ Mat. vltꝭ. Ecce egovobiſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſcl̓i. ⁊ hͦ ē īſacr̄o altarꝭ. Et iſta q̨̄ ſūt ſibi exhibita corꝑaliter a cōi ppl̓o ī die palmaꝝ. iſta hodiedn̄t fieri ſibi ab oībꝰ xp̄ianis ſpūalit̓. Primō ꝓſtrauer̄t veſtimēta ī via. ſic ſpūaliterqͥlibet hō dꝫ bonū exēplū p̨̄bere ꝓximo ſuoin qͦ ędificet̉ et deꝰ honoret̉. et qͥ hͦ facit ꝓſternit veſtimēta ſua. Math̓. v. Sic luceat lux vr̄a corā hoībꝰ ⁊cͣ. Et hͦ ē deo valdeacceptum .ſ. hominibus prębere bonum exemplum. ⁊ etiā eſt ipſis valde neceſſariū etmeritoriū. Un̄ Ceſariꝰ. Quātis exempliſvere humilitatis et ꝑfectę charitatꝭ on̄derꝭcū tātis et ꝓ tātis ęterna p̨̄mia poſſidebis.Sꝫ heu aliqͣ ꝓſternūt lapides ī via. vt ſūtiſti qͥ ſcādalicāt ꝓximos ī moribꝰ. in verb̓.et in factis. et tales ſunt maledicti a deo.Math̓. xviij. Vę homī ꝑ quē fit ſcādalūEt malū exēplū maxime nocet ſāctę eccl̓ię¶ Unde orit̉ q̨̄ſtio quare tot mali hoīesſūt ī mūdo? Rn̄det̉ ꝙ ꝓpter mala exēpla.qꝛ a boue maiori diſcit arare minor. ſic ⁊ iuuenes diſcūt a ſenioribꝰ malā et ꝑu̓ſā vitā.qꝛ vnꝰ inficit aliū ꝑ malū exēplū. Sic̄ enīcarbones ſe inuicē accēdūt. ſic ⁊ exēpla maloꝝ. gtā multi mali hoīes iā ſūt in mundoAriſto. ij. Topicoꝝ. Hoīes vt in plurimūſūt mali. ī paucioribꝰ ꝟo boni. Verbi gr̄aNullo modo eſſent tot ſuꝑbi. auari. guloſi. luxurioſi. luſores. vſurarij. choricantes.et ſic de alijs. niſi viderēt ab alijs talia fieriEt tales a qͥbꝰ talia mala vider̄t et didicerunt. rei ſūt omniū iſtaꝝ aīaꝝ q̄ ſic dānāt̉ꝓpter eoꝝ malū exemplū. Un̄ Gre. ī moral̓. Tot mortibꝰ qͥs dignꝰ eſt. qͦt exemplapͣuitatis in poſteros relinqͥt. Un̄ ſūme cauere debemꝰ ne ꝓximꝰ nr̄ ī nob̓ ſcādalicet̉.Chryſo. ſuꝑ Math̓. Oīa agamꝰ ne proximus nr̄ ſcādalicet̉ vita nr̄a. etiā ſi valde recta intētione fiat. ſcādalū alijs p̨̄bens oīaꝑdit. Itē ramos palmaꝝ chriſto ꝓſterne̓debemꝰ. et hͦ fit qn̄ hō ſemꝑ habet cor flo-
ridū. Palma enī ſemꝑ floret et viret ī vere. in autumno. in hyeme. in ęſtate. Perver iuuentus ſignificat̉. vbi omīa incipiūtflorere. Per autūnū ſenectꝰ intelligit̉. vbifolia cadūt de arboribꝰ. ſic et ſenex marceſcit et curuat ſe ad terrā. Per eſtatē ꝓſperitas accipit̉. Et ꝑ hyemē adu̓ſitas intelligit̉. Ergo ſic̄ palma ſꝑ viret. ſic etiā hoīesſemꝑ virere dicunt̉ qͥ in iuuētute incipiūdeo ẜuire. ⁊ hͦ eſt deo valde acceptū. vt ī ſenectute bonū inceptū cōtinuāt ꝑ ꝑſeuerātiā. et in ꝓſperis tenēt tꝑantiā. et in aduerſis patīam. tales offerūt deo palmas .i. florida corda pͣs: Iuſtꝰ vt pal. flo. Tertiohodierna dies ſolēniter a nob̓ ē ꝑagendane ingͣti videam tāto bn̄ficio et liberalitati chriſti. Ꝙͣuis deꝰ in om̄ibꝰ donis ſuis ſitmultū liberalis. tn̄ in inſtitutiōe huiꝰ ſacr̄ifuit liheraliſſimꝰ. Un̄ Ariſto. Liberal̓ eſtqͥ ſuꝑabundat in datiōe. Hoc patet dechriſto in huiꝰ ſacr̄i datiōe. Quid plꝰ ponob̓ dare. qͥ h̓ in p̨̄ſenti dat ſeipſum nobisin cibū ſic̄ ipſe ꝑ ſe dicit in verbis p̨̄miſſis:Caro mea ꝟe eſt cibꝰ. Et in futuro dabitſe nob̓ in clara viſiōe et fruitiōe. Un̄ ipſedic̄ ꝑ ꝓphetā. Ego ero merces tua magnanimis. Un̄ in ſignū gratitudinis hodie etꝑ integras octauas ꝑagimꝰ feſtū inſtitutionis huiꝰ venerabilis ſacr̄i. Bern̄. in li.mēdi. Quid retribuaꝫ dn̄o ꝓ oībꝰ q̨̄ retribuit mihi. Mihi etenī deficit ſpūs meꝰ ꝓrſus in tanta bn̄ficioꝝ ꝯſideratiōe. Et licetnō ſufficiā gr̄as agere. ſꝫ ingͣtitudinē oditaīa mea. ꝓinde oportet aīam eſſe gratioſāet deuotā. qꝛ libentiꝰ dona multiplicant̉ ſipͥora tanqͣꝫ dona gratuita ſuſcipi et ꝯẜuari vident̉. Un̄ etiā Augꝭ. in li. de ciui. dei.Quiſqͥs bn̄ficia dei non videt cęcꝰ eſt. nelaudat. ingratꝰ ē. Quiſqͥs ī laudādo reluctat̉. inſanꝰ eſt. Un̄ ſūme cauere debemuſingͣtitudinē. qꝛ ẜm Petꝝ rauēnen̄. Nihileſt qd̓ adeo īdignationē ꝓuocet altiſſimi.ſicut ingͣtitudo. Ergo debemus eſſe gͣti detanto bn̄ficio. et iugit̓ hͦ donū maximū tāti ſacr̄i in reuerētia hr̄e et in memoria retinere. Un̄ Chryſo. ſuꝑ Math̓. Optimusbn̄ficioꝝ cuſtos ē ipſa memoria bn̄ficiorū
E