LXXI
uenter deſideretur ab homīe. Augꝰ. Totavita chriſtiani eſt ſanctū deſideriū. qd̓ aūtdeſideras nondū vides. ſꝫ deſiderando capax eris. Ergo affectus et appetitꝰ deſiderij datꝰ eſt homī. vt magna debeat deſiderare. et hͨ ſunt dona gr̄ę in p̨̄ſenti. et gl̓ię infuturo. Ergo ex corde affectare debemusgr̄am ſpūſſancti et eū inuitare per deuotaꝫor̄onē. qꝛ qn̄ deuote oramꝰ. tūc ſpm̄ſāctūinuitamꝰ. et ipſe ꝑatus eſt ad nos intrareqꝛ ſtat ante oſtiū et pulſat ⁊ expectat. Qd̓aūt orādo accepturi ſumꝰ ſpm̄ſanctū. hocdocet nos chriſtꝰ. Ioh̓. xiiij. Rogabo patrem meū et aliū ꝑaclitum dabit vob̓. Itēdocet hͦ cętus apl̓oꝝ. qͥ int̓ aſcenſionem etpētecoſten or̄oni inſtabāt. vt ſpm̄ ſctm̄ accipere mererētur. Actꝭ. j. Hi omēs erāt ꝑſeuerantes in or̄one. Itē hͦ docet vniuerſaliseccleſia. q̨̄ hodie cantat et clamat. Ueni ſācte ſpūs. Ergo dauid orādo dic̄. Cormūdū crea in me d. ⁊ ſ. r. ino. ⁊cͣ Quinti adquos venit ſpūſſanctꝰ ſunt humiles. quiahumilitas eſt vas et receptaculū gr̄aruꝫ ⁊virtutū. Iaco. iiij Humilibus autem datgr̄am. Sic̄ aqua fluit ad loca humilia. ſicgr̄a replet corda humiliū. Augꝰ. Alta ſiccant̉. ima replent̓. Hanc humilitatē debethr̄e omnis chriſtianꝰ ad cęleſtē gl̓iaꝫ ꝑuenire volens. Bern̄. in ẜmone. Per humilitatē aſcēdatꝭ ad ſublimitatē. qꝛ hͨ eſt viaet non alia. Iob .xxij. Qui humiliatꝰ fuerit erit ī gl̓ia. Et. hͦ merito. qꝛ humiles deūh̓ ad hoſpitiū recipiūt. quare eos deꝰ merito recipiet in futuro. Prou̓bi. xxix. Humilē ſpū ſuſcipiet gl̓ia. Sexti ad qͦſ ſpūſſanctꝰ venit et manſionē facit. ſunt illi quihn̄t cor quietū et pacificū. Quilibet enī libenter vadit ad hoſpitiū vbi qͥetē īueniet.ſic ⁊ ſpūſſanctus. Mat. v. Beati pacifici.Abijcere gͦ debemꝰ diſcordias ⁊ umicitiaset ignoſcere iniurias nob̓ illatas. ⁊ pacē etcharitatē hr̄e ad om̄es hoīes. Apl̓s. Pacem habete. et deus pacis erit vobiſcum.Septimi et vltimi. ſunt qͥ ꝟbum dei.audiūt et retinēt illud. Un̄ chriſtus dic̄ ineuāgelio hodierno. Si qͥs diligit me ẜmonē meū ẜuabit et pater meꝰ diliget eum. et
ad eum veniemꝰ. et manſionē apud eū faciemꝰ. Ideo libēt̓ debemꝰ audire ꝟbū deiꝓpter tria. Primo qꝛ eſt cibꝰ aīę. Math̓.iiij. Nō in ſolo pane viuit hō. Gregꝭ. Cibꝰmentꝭ eſt verbū dei. Secūdo qꝛ mentē illuminat. pͣs. Lucerna pedibꝰ meis ꝟbū tuūet lumē ſemitꝭ meis. Si qͥs doleret/ oculosvel ſi eſſet corꝑalit̓ cęcus libent̓ iret ꝑ deceꝫmiliaria vbi poſſent illumīari. Multomagis hͦ facere debemꝰ ꝓ ſpūali illuminatiōeTertio qꝛ ab ęt̓na morte liberat. Ioh̓. viijQui ẜmonē meū ẜuabit nō gu. mor. ī ęt̓.Sic̄ enī aīa viuificat corpꝰ vita naturę. ſicſpūſſāctꝰ aīam cui vnit̉ viuificat vita gr̄ę.Un̄ Ioh̓. vj. Spūs eſt qͥ viuificat. quodetiā referri pōt ad ꝟbū dei. Exemplū qͦmōꝟbū dei illumīat aīam et ab ęterna morteliberat Quidā miles multis vitijs plenꝰ fuit. et diabolꝰ ꝑ pct̄ā cor ſuū excęcauerat ꝙoībꝰ diebꝰ vitę ſuę nūqͣꝫ niſi ſemel fuit ꝯfeſſus. Cōtigit enī ſemel vna dieꝝ pētecōſtead eccl̓iam eū reuerēter ire. et nō cauſa deuotionis ſꝫ ꝓpter humanā oſtēſionē qꝛ eodem die nouas et p̄cioſas veſtes induit. qaudiēs a ſacerdote vt dn̄s mitteret ſpm̄ſāctū qͥ mūdaret corda omniū pctōꝝ a vitijſVox ille ad locū ſecretū iuit rogās deumdicēs: Dn̄e deꝰ ego ꝓchdolor ſum pctōr.qͥ multa vitia perpetraui. rogo te ꝓpt̓ mīaꝫtuā vt hodie mihi ſpm̄ſanctū mittas. quicor meū purget et illumīet. ſtatim eū dn̄sexaudiuit et ſpm̄ſanctū ei miſit. qͥ cor eiusmūdauit per verā ꝯtritionē et purā ꝯfeſſionem. Et ſic ſpūſſanctꝰ ad eū venit. et māſionem apud eū fecit. ꝙ ampliꝰ nūqͣꝫ mortaliter peccauit. et ſatis cōdignā pęnitentiam de p̨̄teritis peccatis fecit. et finem ſuum in bono terminauit.¶ Item alius de ſanctoſpiritu.Sermo. lxxi.¶Epleti ſūt omes ſpūſſancto. Actꝭ. ij. Ariſto. ixmeth̓. Cōtraria nō ſūt in eodemCū gͦ ſpūſſanctꝰ intrat in cor homīs. tunc