LXX

ꝙ nolunt aꝑire. Apocꝭ. iij. Ego ad oſtiumſto et pulſo ⁊cͣ. Miſericordia enī dei magna eſt. ꝙ ita diu pulſat ad cor pctōris. qͥaperire nō vult ei. Gregꝭ. Debemꝰ miſericordiā dei erubeſcere. ſi eius iuſticiā nolumus formidare. Gratia dei ſe habet vt radius ſolis. aperi eī feneſtrā cordis et intrabit. Heb̓. xij. Cōtemplātes ne quid deſitgr̄ę dei. j. Petri. j. Sperate in eū qui vob̓offert gr̄am. Qui igit̉ gr̄ę dei nolunt coraperire vident̉ peccare in ſpm̄ſanctū ingͣtide bonitate dei quā cōtemnūt. Itē pctōrinduratus multū eſt rep̄henſibil̓. qui ſe videt peccatꝭ inqͥnatū. et deo et ſanctis angelis abominabilē factū. iuxͣ illud pͣs: Corrupti ſunt et abomīabiles facti ſūt in. ſu.et tn̄ ad aquā gr̄ę ſine quā mūdari nō pn̄tnon recurrūt. Item videt ſe igne infernaliſuccēſum. ſcꝫ igne malaꝝ cōcupiſcētiarū.et tn̄ pro aqua gr̄ę qua ignis iſte extīguit̉.nō clamāt. Ex magna enī negligentia videtur eſſe in homībꝰ defectꝰ gr̄e iſto temꝑecum tn̄ habeāt varios fontes gr̄aꝝ. ſcꝫ ſacramēta pęnitētię ⁊ euchariſtię ⁊cͣ. UndeChryſo. dicit. Ꝙ tempus auxilij eſt nunc.qꝛ tempus bonoꝝ meritoꝝ. gͦ qui iſto tēꝑeſunt aridi a gr̄a et ſe non diſponūt. ſunt ſimiles eis qui iacent circa fōtes et nolūt ſeapplicare ad bibendū. et ꝓpterea ſic ſiti moriuntur. ſic etiam tales ſunt rep̄henſibiles.Secundi ſūt ad quos ſpūſſanctꝰ veniet.ſꝫ manſionē nō facit. vt illi qͥ ẜm Gregꝭ. inomel̓. hodierna cōpungunt̉. et a pctīs ſuisſe ꝟtunt. ſed tꝑe temptatiōis hͦ de quo cōpuncti fuerunt obliuiſcūtur. et ſic ad ꝑpetrata peccata redeūt. ac ſi hͨ minime plāxiſſent. et ſic extinguunt gr̄am dei in ſeipſis.Cōtra qͦs dicit Apl̓s. Spm nolite extinguere. Tertij ſunt ad quos ſpūſſanctus venit et manſionē facit. vt qui digni ſunt recipere ſpm̄ſanctū. et poſt receptionē ſpūſſācū a peccatis ſe cuſtodiūt. ne econu̓ſo ſpm̄ſanctū a ſe repellāt. et ſic in bono ꝓficiuntvſqꝫ ad finē vitę ſuę. Augꝰ li. iij. de pęnitētia. Preſto ſemꝑ eſt gr̄a. quę nūqͣꝫ deficitniſi pͥus expulſa. cōtinue q̨̄ neceſſaria ſuntinſpirat ſi eſt qui recipiat. Item. Augꝰ. D

qͣꝫ fęlix ē aīa iſta. q̨̄ it a vitā ſuaꝫ gubernareſtudet auxiliāte deo ꝙ chriſtū hoſpitē ⁊ inhabitatorē mereat̉ acciꝑe ¶ Quantumad ſecundū ſciendū ꝙ ſeptē ſūt genera hominū ad qͦs ſpūſſanctꝰ venit et māſionemibi facit. Primi ſunt qͥ cōſolacionē mūdiꝓpter deū ſpernunt. pͣs. Renuit conſolariaīa mea. Exemplū habemꝰ in beato Ioh̓eeuāgeliſta qͥ ante viſiones quas vidit miſſus fuit in exiliū vbi nullā ꝯſolationē mundanā habuit. et merito tales ꝯſolāt̉ a deoqui hic conſolationes ſpernunt carnales.Deūt̓. viij. Afflixi te penuria et dedi tibimāna. ſed qui h̓ in mūdo cōſolant̉ et q̨̄rūtconſolationes corporales. non ſunt digniꝯſolidari a ſpūſſācto. Un̄ Bern̄. in epl̓aQui carnalibꝰ voluptatibꝰ paſcit̉ ęternarum delitiaꝝ epulis indignꝰ habet̉. IdeꝫBern̄. Quomodo ignis ⁊ aquā ſil̓ eſſe nōpoſſunt. ſic ſpūales et carnales delitię ī eodem ſe non cōpatiunt̉ ¶ Sed tamē ſciēdum ꝙ ſunt quattuor genera hominū quicarent omni cōſolatione tam tꝑali qͣꝫ ſpūali. Et ideo merito tales ſunt pauperrimiPrimi ſunt qͥ in obediētia ſūt reſtricti adreligioſam vitā. et tn̄ corde in ſcl̓o vagāt̉.et tales durā vitaꝫ gerūt. nam gͣue eſt eisqͥcqͥd faciūt. et qͥcqͥd ad dei ẜuitiū ſpectatex timore ⁊ coacte faciūt. nullā ſpūalē dulcedinem ſentiūt. nec carnalē etiā dulcedinem et ſęculi cōſolationē hr̄e poſſūt. Et hͦcōtingit qn̄qꝫ illis pueris qui cōtra volūtatem aliqn̄ tradunt̉ ad monaſteria. vl̓ qꝛpater eſt pauꝑ. vel qꝛ puer defectuoſus ē.vel qꝛ pater multos pueros habet. vel qꝛcum pacto et ſymonice talē pueꝝ dedit admonaſteriū. et ſic de alijs. Ergo nulli cōſulendū eſt ꝙ pueꝝ ſuū ad aliqd̓ monaſterium tradat ꝯtra voluntatē ſuaꝫ. vel etiamvbi non ẜuat̉ religio. Et principaliter adilla tria ẜuanda obligat̉ omnis religioſusꝓfeſſus cuiuſcūqꝫ ordinis ſit .ſ. ad paupertatē. caſtitatē. et obediētiā. Et quicūqꝫ illa tria nō ẜuat. nō eſt in ſtatu ſaluandoꝝ.⁊ melius eſſet ei ꝙ eſſet bubulcus vnꝰ qͣꝫ ꝙſit religioſus malus et ꝓprietariꝰ vl̓ non caſtus. et ſic de alijs. Secūdi qui nō habent

pꝫ

P