Sermo
Anima mea habes multa bona in annosplurimos. Et rn̄ſum eſt ei: Stultę ac noctę re ⁊cͣ ¶ Dimitte nobis debitanoſtra Hęc eſt quita petitio in qua petimꝰ remiſſionē pctōꝝ nr̄oꝝ in deū. in ꝓximos ⁊ in noſipſos. Quęrit̉ quare chriſtusdixit: Dimitte nob̓ debita nr̄a ⁊ non pctānoſtra. Rn̄det̉ ẜm Hēricū d̓ vrimaria. ꝙͥchriſtꝰ meliꝰ dixit debita nr̄a qͣꝫ ſi dixiſſetdimitte nob̓ pctā nr̄a. Nā in pͥmo petimꝰnob̓ dimitti tā culpā qͣꝫ pęnā quā tenem̄exoluere ꝓ pctīs. qd̓ nō fieret ī ſecūdo .ſ. dicendo pctā. qꝛ qn̄qꝫ dimittit̉ pctm̄ qͣꝫtū adculpā. et tn̄ manet reatꝰ qͣꝫtum ad pęnam.Sicut et nos dimittimus Hocſignāter addit̉. qꝛ alias nō fieret remiſſiopctōꝝ. ſic̄ clare patet in euāgelio vbi chriſtꝰ dic̄: Cū ſtabitꝭ ad orādū dimittite ſi qͥdhabetꝭ adu̓ſus aliquē. vt pr̄ veſter dimittat vobis pctā vr̄a. Un̄ Bern̄. Si vis vtpctā a deo tibi dimittant̉ oīs rancor ⁊ īdignatio a corde tuo euellat̉. ¶ Et ne noſinducas in temptationem. Hęceſt ſexta petitio in qua petimꝰ p̨̄ẜuari a futuris malis et a peccatis ſic̄ antea in quītapetitiōe petimꝰ indulgere pctā p̨̄terita. ſꝫ h̓in ſexta petimꝰ p̨̄ẜuari a futuris pctīs dicēdo: Et ne nos inducas in temptationem.Sciendū ꝙ in hac petitione nō petimꝰ vtſimplicit̓ nō tēptemur. ſꝫ ne inducam in tēptationē. Ille enī inducit̉ in tēptationē qͥſuꝑat̉ ⁊ capit̉ vt piſcis in reti. Chriſtꝰ enīfuit tēptatus ſꝫ nō in temptationē ductusSciendū etiā ꝙ neceſſariū eſt ꝙ temptem̄qꝛ magna ꝑs meritoꝝ nr̄oꝝ ꝯſiſtit in ſuſtinēdo tribulationes ⁊ in vincēdo tēptationes. qꝛ alias opera nr̄a modica ſūt. Augꝰ.Nullꝰ hoīuꝫ ē tāta iuſticia p̨̄ditꝰ cui nō ſitncc̄aria tribulatiōis tēptatio ad ꝓficiēdūUn̄ Bern̄. Quotiēs reſtiteris totiēs coronaberis. Permittunt̉ enī ſuꝑ nos temptationes a deo vt tēptati reſiſtamꝰ. reſiſtendo vincamꝰ. vincēdo meream vitamęternā. Ergoⁱ oportet nos certare ꝯͣ mūdūdiabolū ⁊ p̄priū corpꝰ. qꝛ ẜm Apl̓m Nullcoronabit̉ niſi qͥ legitīe certauerit. Sedlibera nos a malo. Hęc eſt ſeptima ⁊
vltima petitio iſtiꝰ dn̄icę or̄onis in qua petimꝰ ab om̄i p̨̄ſenti malo liberari. ⁊ meritoqꝛ totꝰ mūdꝰ ē plenꝰ ꝑicul̓. ⁊ ideo vndiqꝫſumus circūdati multiplicibꝰ laqueis. Exſupͣ habemꝰ timorē inordinatū. Ab infraamorē inordinatū. Ab ante volūtatē pu̓ſam. A retro pctōꝝ p̨̄teritoꝝ delectationēA ſiniſtris impatīam in adu̓ſis. A dextrisextollētiā in ꝓſperis. Sic gͦ qͦcūqꝫ ꝟtimuſnos diabolū inſidiātē nob̓ habemꝰ. Ergomerito ⁊ libent̉ dicere et clamare debemusLibera nos a malo. ¶ Quantum ad tertium ſciendū ꝙ qͥ petit or̄ones ſctōꝝ ī cęlovel etiā bonoꝝ hominū in terris. qͣttuor inſe debet hr̄e vt or̄ones ꝓ eo factę a deo exaudiant̉. Primo debet deſiderāter illudcōcupiſcere pro qͦ vult ꝓ ſe orari ab alijshoībꝰ bonis. psͣ. Deſideriuꝫ paupeꝝ exau.do. Hiere. xxix. Cū q̨̄ſieritis me toto cordevro inue. a vo. Secūdo vt ipſe ſit ī bonoꝓpoſito ſe emēdandi. qꝛ ſi ſtaret ī malo ꝓpoſito ſcꝫ peccādi deꝰ or̄ones q̨̄ ꝓ eo fiuntnō exaudiret. Hiere. xv. Si ſteterit moyſes ⁊ ſamuel coram me. nō erit aīa mea adppl̓m iſtū. Ergo or̄ones factę nihil ꝓſuntdānatis. nec etiā dęmonibꝰ. qꝛ ſemꝑ ſūt īmalo ꝓpoſito et in mal̓ obſtinati. Ergo cūpetis orare ꝓ te tūc debes hr̄e bonā volūtatem. Un̄ legit̉ in vitaſpatꝝ. Ꝙ quidā relinquēs ſcl̓m iuit in heremū. et factꝰ ē hermita ꝓbatiſſimus. qd̓ audiēs ſcl̓aris qͥ fuerat ſociꝰ eius viſitauit eū. ferens panes cūſacͣco. rogās ꝙ deū oraret ꝓ eo ꝙ daret eigr̄aꝫ abſtinēdi a peccatis. Qd̓ cū ille ꝓmiſiſſet rogauit vt poſt. xv. dies rediret adeū. et cū hͦ feciſſet. q̨̄ſiuit ſi adhuc placeretei peccatū ſuū ſicut priꝰ. Rn̄dit ꝙ deteriuſerat ei peccatū qͣꝫ antea. tūc heremita rogauit eū vt iteꝝ poſt. xv. dies rediret ad eū. ⁊tūc fortiꝰ ꝓ eo afflixit et orauit ꝓ eo. Cumaūt rediſſet et ꝙ ſibi deteriꝰ eſſet diceret eiAttendēs heremita ꝙ hͦ ꝓpter eiꝰ negligētiaꝫ eſſet. qꝛ delectabat̉ ī hͦ pctō. ⁊ nō reſtitit delectatiōi. tūc heremita accepit ſaccuꝫī qͦ ſibi panes detulerat et īpleuit arena rogās vt humeris ſuis īponeret ⁊ ferret. Qd̓cū ille face̓ attēptaret. heremita retrahebat
S