Sermo

vel tres cōſenſerint ſuper terraꝫ de omni requācunqꝫ petierint fiet illis a patre meo qͥin cęlis eſt. Quo ad quartū ſcꝫ qͦmodoorandū ſit et q̨̄ ſunt impedimēta oratiōis:Sciendū ꝙ quinqꝫ requirūtur ad hͦ ſcꝫ vtoro nr̄a exaudiat̉. Et ſic ꝑ oppoſitum ſuntquinqꝫ impedimēta quare oro nr̄a nō exaudiat̉. Primū impedimentū or̄onis eſtpeccatū orātis. Eſa. j. Cū multiplicaueritꝭor̄ones vr̄as nō exaudiā vos. qꝛ manꝰ vr̄ęſanguinē plene ſūt. pͣs. Si iniqͥtates aſpexi in corde meo nō exaudiet dn̄s. Ioh̓. ix.Scimꝰ qm̄ nō exaudiet deꝰ pctōres. Un̄q̨̄ritur vtꝝ pctōres deus exaudiat. Rn̄ſioẜm Tho. ij. ij. q. lxxxiij. Peccator dupliciter ꝯſiderat̉. Primo inquātū peccator. ſicdeus non exaudit eū. qꝛ deus odit peccatores. pͣs. Iniquos odio ha. i. peccatores.Secūdo ꝯſiderat̉ qͣꝫtum ad naturā quiahō eſt. et ſic cū petit aliqd̓ ſalutare humilit̓tunc ex mīa exaudit̉ a deo qͣꝫuis h̓ nō meruit apud deū. ſꝫ peccator qui petit iuuaria deo cuꝫ ꝓponit malefacere vel luxuriarivel ſpoliare. et ſic de alijs. tale adiutoriumpetere a deo eſt peccatū. qꝛ talis vult deuꝫinuoluere ſuis delictis. qꝛ ſi deꝰ eū inuarettunc peccati ſui reus eſſet. gͦ deus nō iuuatad malefaciendū ſed bene ꝑmittit fieri malum qꝛ dedit homī libeꝝ arbitriū. Chryſ.ſuꝑ Math̓. Colonus dei ꝯſilium diabolinon q̨̄rit. Colonus aūt diaboli ⁊ ſi dei auxilium q̨̄rit nō inueniet: vt ſi fur oret vt ꝓſperetur. et fornicator ſibi crucis ſignuꝫ facit vt non comp̄hendat̉. ⁊ tanto citiꝰ capit̉qꝛ neſcit deus prociniū dare crimibꝰ. Ergo ex iam dictis habet̉ ꝙ pͥmuꝫ qd̓ requiritur ad hͦ vt or̄o nr̄a exaudiat̉ eſt. vt ſit pura et mūda. Secundū impedimētū oroniſeſt qn̄ homo cum ꝓpoſito nō attente orat.Non enī ſufficit ſine peccato orare. niſi ethomo attente et deuote oret. j. Petri. iiij.Vigilate ī or̄onibꝰ. vbi dicit glo. Ne animus cogitet aliud p̨̄ter illud ſolum qd̓ p̄catur. Augꝰ in regula. Hoc verſet̉ ī cordeqd̓ ꝓfertur in ore. Math̓. vj. Orātes nolite multū loqui. qꝛ vnū pater nr̄ cū attētione. plꝰ valet qͣꝫ mille ſine attentiōe. Iſid̓

Oratio ſine deuotione eſt quaſi mugitusboum. Unde q̨̄ritur vtꝝ de neceſſitateor̄onis ſit ꝙ ſit attenta. Pro quo ſciēduꝫẜm Tho. In or̄one vocali ē triplex effectꝰ.Primus effectꝰ eſt me reri a deo. et ad hūceffectū nō de neceſſitate reqͥrit̉ ꝙ attentioaſſit or̄oni per totū. ſed vis pͥmę intentiōiſqua aliqͥs ad orandū accedit. ea ſcꝫ intentione vt velit deuote orare. talis intentioreddit totā or̄onē meritoriā. qͣꝫuis hō vltra voluntatē diſtrahat̉. Secundus effectus or̄onis eſt impetrare a deo qd̓ petit̉. etad hunc effectū ſufficit pͥma intentio quādeus principalit̓ attēdit. Tertius effectusquē oro etiā prīcipalit̓ efficit eſt q̨̄dā ſpēalis refectio mētis. Et ad hūc effectū de neceſſitate requirit̉ in or̄one attentio. Vndedr̄. j. Corꝭ. xiiij. Si orē lingua mens meaſine fructu eſt. Ergo qn̄ homo vult ꝯſequiſpūalem dulcedinē in ſuis or̄onibus: tuncoportet ꝙ ꝑ totā or̄onē habeat attētionēet deuotionē. Sed qͣꝫtum ad merendū etad impetrandū tūc ſufficit pͥma intentio.Si aūt pͥma intentio deſit oroni. neqꝫ meritoria eſt. neqꝫ impetratiua. Illā enī oronem deus nō exaudit cui ille qui orat nonintendit. ſed qn̄ prima intētio orātis eſt ꝙlibent̓ vellet deuote orare. ⁊ ea intētiōe incipit. tunc valet illa oro ad merendū et adimpetrandū a deo. Ergo ſunt aliqͥ qui qn̄nō hn̄t deuotionē tūc volunt deſiſtere abor̄one qd̓ nullo modo faciendū eſt. Etiaꝫſi hō intantū diſtraheret̉ ꝙ oportet eū vnūpater nr̄ decies reīciꝑe. adhuc deberet idēpater nr̄ ꝑficere. qꝛ deus reſpicit pͥmā intētionē quā habuit qn̄ incepit orare. ꝙ ſcꝫ libenter deuote orare vellet. Sed qn̄ qͣs cuꝫꝓpoſito indeuote orat. tunc non impetratnec meret̉. Vn̄ dicit dn̄s per ꝓphetā. Populus labijs me honorat. cor aūt eoꝝ lōgoeſt a me. Sicut heu plures ſūt qui cū corpore ſtant in eccl̓ia ⁊ orāt. ſed cor diſperſuꝫeſt quaſi per totū mūdū. Un̄ Iſid̓. Quidꝓdeſt ſtrepitꝰ labioꝝ vbi cor eſt mutū? Ergo hͦ eſt ẜm qd̓ requirit̉ ad or̄onem. vt or̄ofiat cū attētione et deuotione. ¶ Tertiuimpedimentū ꝙ oro nō exaudit̉ eſt quādo

O

N

5