LIX

ſubditos. Rn̄dit: Oues noſtrę ſunt. ideodebemus eas tondere ⁊ vti eis. Tandē deus volens eum ab hͦ errore reuocare ꝓpterſeruitiū qd̓ in iuuētute deo exhibuit. miſitad eum angelum qui rapto eo oſtendit eipulcrū palatiū in qͦ erant hoīes veſtiti aureis veſtibꝰ ⁊ cantabant dulciſſime ⁊ oīagenera organoꝝ audiebant̉ ibidem. ⁊ illeꝓpter tale gaudiū palatiū volebat intrare⁊ repulſus ē a cuſtode portę. qͥ dixit: qͦmodo vis intrare illud mūdiſſimū paſatiū etpulcerrimū cum habes veſtē ſanguinolentam? Qui cū reſpexiſſet. vidit ſe reſperſumſanguine. Cui angelus: Iſte eſt ſanguis ⁊labor pauperū. que tu violent̓ ⁊ ſine iureexactionādo a ſubditꝭ accepiſti. Si igiturvis intrare illud palatiū reijcias a te iſtaꝫveſtē. Qui ad ſe rediens vitam ī meliꝰ cōmutauit ⁊ oīa īiuſte recepta reſtituit. et poſtea multū eis mīcors fuit ⁊ tandem vitaꝫin bono finiuit. Tertiū eſt ꝙ debent eē timentes deū ⁊ humiles ad ꝓximum. Dicoꝙ multū debēt timere deū ipſi p̨̄lati. qꝛ qn̄ſubditi peccant tūc puniūt̉ in pnti ꝓ ſuiſ exceſſibꝰ. ſed nullus ē qui dn̄is ⁊ p̨̄latꝭ audetveritatē dicere vel eoꝝ exceſſuſ punire. ſedoīa duriſſimo dei iudicio reſeruant̉. Sap̄vi. Iudiciū duriſſimuꝫ fiet his qͥ pręſuntRatio. qꝛ tūc deus nihil curat de dignitate. aut nobilitate. aut ptāte. ſicut nec d̓ infirmo vel leproſo. qꝛ deus nō eſt acceptorꝑſonarū. ſed vnūquēqꝫ iudicat ẜm operaſua ⁊ merita. Sꝫ qͣꝫtū ad ꝓximos ⁊ ſubditos p̨̄lati debent eē humiles ſic ꝙ non debent ſpernere ſubditos ꝓpt̓ pauꝑtatē. Un̄Gregꝰ. Oēs frēs ſumꝰ vnius imꝑatorꝭ poteſtate cōditi ⁊ ſanguine redempti. ⁊ idcirco frēs nr̄os qͣꝫtūlibet pauꝑes ⁊ abiectosin nullo deſpicere debemꝰ. hoc dictum eſtqͣꝫtū ad pͥmū. ¶ Sed qͣꝫtum ad ſecundū ſciendū ꝙ hoīes tam nobiles qͣꝫ ignobiles. tam iuuenes qͣꝫ ſenes ſunt ſimiles inqͣttuor. ⁊ iſta ſimilitudo debet eē cauſa dilectionis ad inuicem Primo qꝛ deus nosoēs creauit. pͣs. Ipſe fecit nos ⁊ n̄ ipſi nosergo deus eſt pater oīum noſtrū. ẜm dictūchriſti in euāgelio. vbi dicit: Unus enimeſt pater veſter ⁊cͣ. Itē in euāgelio Ioh̓.dicit: Oēs enim vos frēs eſtis. Item oēs

ab Adam nati ſumus. Secundo quianudi nati ſumus. Iob. pͦ. Nudus egreſſus ſum de vtero matris meę ⁊cͣ. Ditiſſimus rex mūdi. pauꝑior natus eſt qͣꝫ pauperrimꝰ hō mortuus ſit. Hoc ꝓbat̉. quiaqͣꝫtūcūqꝫ pauper morit̉ quis aliquid poſtſe relīquit. īmo ad minus panniculos aliquos quibus tegebat nuditatē ſuam. velſtramina aliqua ſuper quibus dormiebatSed ditiſſimus rex mūdi nuſlum horū ſecum portauit. ſed nudus de vtero matrishunc mundū intrauit. ergo oēſ quo ad natiuitatē ſumus ſimiles. ⁊ conſequent̓ frēs.Tertium eſt. ꝙ omēs ſumus breuis vitę.Iob. xiiij. Breues dies hoīs ſūt. hoc ītelligitur tam de diuitibus qͣꝫ de pauperibꝰquia qͣꝫtumcūqꝫ quis ſit diues ſiue nobil̓ſiue potens ſuper alioſ. non tamē habet ſecuritatem vitę. qͣꝫuis qn̄qꝫ exiſtimet ſe habere Lucꝭ. xij. vbi dicitur: Stulte hac nocte repetent aīam tuam a te ⁊cͣ. Et inſuperomnes eundem finem habebūt. quia oēstam diuites qͣꝫ pauperes erunt cibus vermium ⁊ vertentur in cadauer fetidū. Si hͦvis probare. vade ad oſſa mortuorum. etoſtende mihi quę ſint nobilium vel ruſticorum. ſed nulla eſt differentia. quia oēshabebimus eundem finem. Quartum ꝙoēs homines tam diuites qͣꝫ pauperes. tādn̄i qͣꝫ ſubditi. tam dn̄ę qͣꝫ ancillę. ⁊ tā dn̄iqͣꝫ ſerui ſtabūt ante tribunal chriſti. Apl̓sOmnes nos manifeſtari oportet ante tribunal chriſti vt referat vnuſquiſqꝫ proutgeſſit in corpore ſuo ſiue bonū ſiue malumEx his patet ꝙ omnes ſumꝰ fratres. ergofraterna dilectio ⁊ fidelitas debet eſſe internos. Sed contra hoc faciunt qui pauperes ꝓpter paupertarē deſpiciunt. vel defectos ſuos ſubſannant. quia in hoc deumoffendunt multum. Matth̓. xxv. Quodvni ex mīmis meis feceritꝭ mihi feciſtis. Exemplū de quodā diuite qͥ ſpernebat pauperes. Legit̉ ꝙ quidam diues aduocatusqui de pauꝑtate deuenit ad magnaſ diuitias. ⁊ tantę ſuꝑbię fuit ꝙ ꝓpt̓ ſuā ſublimitatem ⁊ ſuꝑbiam loqui de pauꝑibus dedignabatur. qui diuino iudicio ad tantācecidit miſeriam. ꝙ infirmatus ſe viſitantibus reſponſum dabat ſe eſſe cattū. Un̄