LVIII
⁊ ſanguine ſuo. Quarto orat ꝓ pctōribuſcicatricū oſtēſiōe. qꝛ eas pr̄i reꝑntat vt nobis eū recōciliet. Cicatricū enī repn̄tatio ēq̨̄dam apud pr̄em ꝓ nob̓ aduocatio. Sicenī miles tacēs ab imꝑatore impetrat. qn̄vulnera q̨̄ ꝓ eo ꝑtulit demōſtrat. Legiturin hiſtoria ſcholaſtica. ꝙ qn̄ Antipat̓ idumęus magni Herodis pr̄ in qͦdā pręlio inſeruitio imꝑatoris multꝭ vulneribꝰ cōfoſſus ē. qͥ tandē ab ęmulis accuſatꝰ reiectꝭ veſtibꝰ dixit: Ego nolo me verbis excuſareapud te. ſꝫ iſta vulnera q̨̄ ſuſcepi ꝓ te loqͣntur ꝓ me. ſi ego diligo te. Tūc cęſar ipſumin gr̄am ſuſcepit. Sic chriſtꝰ vulnera pr̄ioſtēdit. vt inſinuet qͣꝫtū nos dilexit. Bernardus. O hō ſecurū acceſſuꝫ habes ad deum. vbi habes mr̄eꝫ an̄ filiū. ⁊ filiū an̄ patrem. Mat̓ on̄dit filio pectꝰ ⁊ vbera. filiuson̄dit pr̄i latꝰ ⁊ vulnera. quō poterit ibi eērepulſa vbi tot ꝯcurrūt charitatꝭ īſignia?Un̄ etiā apl̓s Rhoma. viij. Qui ē ad dextrā dei etiā ꝓ nob̓ int̓pellat. Itē. j. Ioh̓.ij. Si qͥs peccauerit aduocatum habemuſapud pr̄em Ieſum chriſtū ⁊ ē ꝓpitiatio ꝓpctīs nr̄is. Un̄ pͣs. Reſpice ī facie chriſtitui ⁊cͣ. Deꝰ pr̄ reſpiciēs qͣꝫ chare eccl̓ia filio ſuo ꝯſtitit. parcit eccl̓ię ſuę. Sexto cicatrices obſeruauit vt non obliuiſcatur nr̄i.Scripſit enī nos ī triplici ꝑte corꝑis. Inmanibꝰ vt nos velit ī oībꝰ neceſſitatibꝰ adiuuare. In pedibꝰ vt nūqͣꝫ velit a nob̓ ſeparari. ſꝫ ſꝑ nobiſcū manere. In corde vtſꝑ velit memor nr̄i eſſe ⁊ bonū nob̓ optareEt ſi mr̄ obliuiſcitur filij ſui qn̄ dormit velaliqd̓ aliud opus fac̄. tn̄ chriſtꝰ nūqͣꝫ obliuiſcit̉ nr̄i. Et ī ſignū huiꝰ recōpenſationistūc ſępius ⁊ frequētiꝰ debemꝰ etiā cogitare de chriſto ⁊ mēorari ſuā amarā paſſionē ⁊ ſibi ꝯpati. qꝛ hͦ ē ſibi valde acceptū. ⁊nob̓ valde meritoriū. Un̄ Alb̓tuſ magnꝰSimplex recordatio ſeu meditatio paſſionis chriſti. plus valet qͣꝫ ſi integrū annū ieiunaret qͥs ī pane ⁊ aqͣ. vel ſi qͦtidie ꝟgꝭ vl̓flagellis cederet̉ vſqꝫ ad effuſionē ſanguīſvel ſi qͦtidie legeret vnū pſalteriū. Septīoſeruauit cicatrices vt eas ī iudicio mal̓ on̄dat. vt mali videant qͣꝫ iuſte ſint dānati.Un̄ dic̄ eis ī hͦ ꝟba. vt dicit Chryſoſto.
ſuꝑ Matth̓. Ego ꝓpt̓ vos hō factꝰ ſum:ꝓpt̓ vos alligatꝰ ſum. deluſus. ceſus. crucifixus. vbi ē tantarū iniuriarū mearū fructus? Ecce p̄ciū ſanguīs mei quē dedi inredemptionē aīarū vr̄arū. vbi ē ſeruitꝰ mͥimpēſa. quā ꝓ p̄cio ſanguīs mei mͥ debuiſtis? Ego ſuꝑ gloriā meā vos habui. cumeſſem deus apparēs hō. ⁊ viliorē me oībusrebus vr̄is feciſtis. nā oēm rem viliſſimamtemere ampliꝰ dilexiſtis qͣꝫ mīam. iuſticiaꝫ⁊ fidē. Sciendū ꝙ demōſtratio ſignorumfiet ī publico ī extremo iudicio. cū cęleſtisrex ⁊ iudex ī vallē ioſaphat patent̓ deſcēdet. paſſiōis inſignia radijs ſolis lucidiora ferēs. vt videāt oēs reprobi qͣꝫ iuſte dānent̓. qui tm̄ p̄ciū ſui p̄cioſi ſanguīs ꝯtempſerūt. Augꝰ. Fortaſſe dn̄s ī corꝑe ſuo cicatrices ſeruauit. vt vulnera cordiū ſuorūdiſcipuloꝝ ſanaret. Octauo etiā ſeruabitcicatrices ī iudicio ꝓpt̓ bonoſ ⁊ iuſtos. ꝙ etipſi videāt qͣꝫ mīcordit̉ ſint redēpti ꝑ paſſionē chriſti. Et ꝓpterea de hͦ gaudebūt etdeū imperpetuū laudabūt. Nono poſt iudiciū in cęlo cicatrices ſeruabit. ad maiorēgl̓iam bonoꝝ. ſi nullā gl̓iam habituri eſſemus ī cęlo. p̨̄ter illā quā habebimꝰ d̓ qͥnqꝫcicatricibꝰ vulnerū chriſti nūqͣꝫ ſufficient̓poſſemꝰ h̓ regr̄ari ⁊ deſeruire. etiaꝫ ſi milleānos h̓ viueremꝰ ⁊ deo fidelit̓ ⁊ laudabiliter ſeruiremꝰ. qꝛ cicatrices ſūt ī chriſto. nōin deformitatē ſꝫ ad magnā pulcritudineꝫ⁊ decorē. Un̄ dic̄ Chryſoſto. ꝙ ſuꝑ radios ſolis erūt lucidiores. Sciēdū ꝙ in cęlohabebimꝰ accidētale gaudiū de cicatricibꝰvulnerū oīuꝫ martyꝝ. Un̄. Augꝰ in. li. deciui. dei. Neſcio quō ſic afficimur amoremartyrū btōꝝ. vt velimꝰ in illo regno etaffectemꝰ videre vulnerū cicatrices q̨̄ prochriſti noīe ꝑtulerūt. ⁊ fortaſſe videbimusNō .n. deformitas ī eis ſꝫ dignitas ⁊ pulcritudo erit.¶ De eadē dn̄ica Sermo. lviij. d̓iſtis qui ſępius recidiuant.DEſpōdit thomas: dn̄s meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ Ioh̓.Exx. Verba p̨̄dicta qͥlibet debet dice̓ q̇ digne ī hͦ ſacro tꝑe coīcauit. et
n 4