LV
contra hͦ p̨̄ceptū dei. vbi dr̄ Lucꝭ. vj. Nolite iudicare ⁊ nō iudicabimini. Pro quoſciendū ꝙ aliqͥs pōt iudicare de ꝓxīo multiplicit̓. Uno mō ex euidētia facti: vt cuꝫaliqͥs iudicat aliquē homicidā. qͥ vidit eūinterficere hoīeꝫ. ⁊ hͦ nulluꝫ eſt pctm̄. Aliomō ex ſignis euidentibꝰ. vt ſi aliqͥs iudicetfornicatorē. qͥ vidit aliquē nudū cū nuda.ſolū cū ſola. ⁊ hͦ ſimilit̓ nō eſt pctm̄. Tertio ex ſignis leuibꝰ Et in hͦ iudicio triplexeſt gͣdus. Primꝰ eſt qn̄ aliqͥs ex leuibꝰ ſignis incipit dubitare de bonitate frīs. ⁊ hͦeſt pctm̄ veniaſe. ⁊ nō vocat̉ iudiciū ꝓprieſꝫ ſuſpicio. Secūduſgͣdus ē qn̄ ex talibusſignis firmit̓ tenet in aīo ꝙ frat̓ ſit maluſ. ⁊hͦ ꝓprie dr̄ iudiciū. qꝛ iudiciū importat firmam ſentētiā. ⁊ hͦ ē pctm̄ mortale. ſi malūqd̓ iudicat d̓ frē ex leuibꝰ ſignis ſit de gene̓pctī mortal̓. Pctm̄ .n. mortale ē. qn̄ contrariat̉ charitati. ꝙ autē aliqͥs p̨̄dicto modo iudicat frēꝫ pōt eſſe ꝯͣ charitatē. Tertiꝰgͣdus ē. qn̄ ex leuibꝰ ſignis nō ſolū p̨̄dictomodo iudicat. ſꝫ etiam ꝓcedit ad punitionem frīs de facto. ⁊ hͦ ē grauiꝰ. qꝛ nō ſolumeſt cōtra charitatē ſꝫ etiā cōtra iuſticię ęqͥtatē. ⁊ multū ꝑiculoſū eſt ſic iudicare ꝓximū d̓ incertꝭ ⁊ occultꝭ. qꝛ qͥlibet tenet̉ oīa dubia ī meliorē partē īterp̄tari. Apl̓s. Quoiudicio aliū iudicas. te ipſum ꝯdēnas. Exemplū ꝙ nō debemꝰ facilit̓ iudicare ꝓximūLegit̉ in legenda Ioh̓is elemoſynarij ꝙcū quidaꝫ iuueniſ qͣndam ſanctā monialem rapuiſſet. ⁊ clerici ei corā btō Iohāneexprobrarēt. ⁊ eū excōicandū fore dicerētvtputa ꝙ duas animaſ ꝑdiderat .ſ. ſuam⁊ illius monialis: Compeſcuit eos beatusIoh̓s dicēs: Non ſic frēs. nō ſic. oſtendovob̓ ꝙ vos duo pctā cōmittitꝭ. Primo cōtra p̨̄ceptū dei facitꝭ qͥ ait ī euāgelio: Nolite iudicare ⁊cͣ. Secūdo qꝛ neſcitꝭ ꝓcertoſi vſqꝫ hodie peccēt aut pęniteant.¶ Quarta feria paſcę de laboratoribus Sermo LVAdo piſcariIoh̓. xxi. Ex qͦ hodie ē vltīa dies
celebriſ pn̄tꝭ feſtiuitatꝭ paſcę. ⁊ mō hoīeſ redire ſolēt ad pͥſtinos labores ſuos. tūc hodie legit̉ euāgeliū de ſeptē diſcipul̓ qui adpiſcationē iuerūt. ⁊ tota nocte nihil prendiderūt. ſꝫ de mane qn̄ Chriſtus apparuiteis ⁊ dixit: Mittite in dextraꝫ nauigij rete⁊ inuenietꝭ. tūc multitudinē piſciū comp̄hēderūt. Ex illa piſcatiōe debemꝰ ſumere exemplū laborādi. Iob. v. Hō ad laborādūnaſcit̉ ſic̄ auis ad volandū. Un̄ Bern̄. d̓ꝯtēptū mūdi dic̄: Hō ad laborē natꝰ eſt. ſilaborē refugit nō facit ad qd̓ natꝰ ē. ⁊ adqd̓ ī mūdū venit. Quid gͦ rn̄dendū eſt illiqͥ miſit illū? Qd̓ aūt laborare ſit ꝓpriū nōſolū ipſius hoīs. ſꝫ etiā oīuꝫ aīaliū. oſtēditAriſto. xi. de aīalibꝰ dicēs: Nullū ens naturalit̓ ē ocioſū. Un̄ ſeqͥt̉ ꝙ hō ocioſus n̄eſt dignꝰ pane qͦ veſcit̉. Apl̓us. Si qͥs nōvult oꝑari nō māducet. Ergo laborare debemꝰ exēplo btī Petri apl̓i qͥ dixit ad cōdiſcipulos ſuos: Vado piſcari. Sciendum ꝙ laboratores ⁊ męchanici famuli⁊ famulę ſeptem debēt habere ī ſuis laboribus vt ſaluēt̉. Ex his pōt qͥs cognoſcere ꝗͥlaboratores dānent̉ ⁊ q̄ ſaluent̉. Primūeſt vt fidelit̓ laborēt ſuos labores ſiue ſuuꝫartificiū ⁊ vendāt ẜm inſtitutioneꝫ ciuitatꝭſuę ſine fraude. Et hi merent̓ cū ſuis laboribꝰ cęlū. Sꝫ ꝯͣ hͦ faciūt q̨̄ infidelit̓ laborātſua artificia. ⁊ tn̄ volūt vendere qͣſi bn̄ laboraſſent. ⁊ nō ſeruāt iuramēta ſua q̨̄ ſingulis ānis faciunt vel in pͥncipio fecerunt.Uerbi gr̄a. Piſtores ꝙ velint panē cumtāta qͣꝫtitate p̨̄ꝑare. Pīcernę ꝙ velint vinū cū tali puritate ꝓpīare ⁊ nō miſce̓. Quiaūt alit̓ vinū p̨̄ꝑaret ex qͦ hoībꝰ bibētibusdāna īferūt̉. oīuꝫ q̨̄ ſic dāna ītuliſſet ipſe⁊ corā deo reꝰ eēt. Multi nāqꝫ bibūt qͥnqꝫde talibꝰ vinis ita ꝙ nocet eis ī vita. ⁊ ſignant̓ mulieres imp̄gnatę. ꝙ ſi ipſum vinūmāſiſſet ſic̄ deꝰ creauit nulli obfuiſſet. Itēqͥ mēſurā nō rectā vel nō plenā ꝓxis dantgͣuit̓ peccāt ⁊ tenēt̉ ad reſtitutionē. Itē ſutores qͥ ꝓmittunt ſe facturos calceos ſiueocreas de bono corio ⁊ oppoſitū facūt. Itēſartores qͥ nouitates īueniūt in ſciſſurꝭ veſtimētoꝝ. qꝛ ẜm Henricuꝫ de haſſia ſuperGen̄. Nō licꝫ tales nouitates ⁊ vanitates
T
U