L
Et exaudiuit or̄oneꝫ meaꝫ dn̄s. meiqꝫ miſertus ē. Et ait prior: Quō fuit tibi morienti. Rn̄dit videbat̉ mihi ī agonia ꝙ totꝰmūdus eēt lapis vnꝰ. ⁊ p̨̄meret pectꝰ meū.¶ Item ſi qͥs ī meditatione paſſiōis chriſti primitꝰ nō ſentiret dulcedinē. tn̄ ꝓpterhͦ nō debet deſiſtere. ſꝫ ꝑſeuerāter ꝯtinuareUn̄ de hͦ legit̉ aliud exemplū ī dialo. Ceſarij. ꝙ ī quodā clauſtro fuit iuuenis qͥdābonę indolis. huic iuueni erat ſtudium. indie ad minꝰ ſemel ꝑcurrere paſſionē chriſti. In qͦ ſtudio tātā ꝑ mediū circiter ānūpaſſus ē difficultatem. vt qͣſi nihil valerehmōi meditationem paſſiōis chriſti arbitraret̉. Un̄ cū poſtmodū qͦdaꝫ tꝑe in angulo chori ꝯuerſoꝝ diutius ac deuotiusor̄oni incubuiſſet. diuinū implorās auxiliūEt cū ab orōne ceſſaſſet ⁊ ſurrexit et trāſiuit ad altare. Et ecce dominꝰ ieſus ibi ſtetit an̄ altare qͣſi pendēs ī cruce. qͥ pijſſimabrachia ſua abſtrahēs a cruce. ſeruū ſuumamplexatꝰ eſt. ⁊ tanqͣꝫ pręcordialem ſibi inſignuꝫ mutue familiaritatis eum ad pectꝰſuū attrahendo ſtrinxit. qͥ in illa hora tā tāaccepit a dn̄o gratiaꝫ lachrymaꝝ. vt inframatutinas vix aliqͣ hora oculi eiꝰ ſiccarētur. ita quoqꝫ ī chriſti poſtmodū feruebatpaſſionis meditationē. ⁊ tantā ſenſit in eadulcedinē. vt ⁊ ipſe palmā martyrij plurimum affectaret. Itē nota illud ex empluꝫde dulcedine paſſionis chriſti. Erat ꝗ̄daꝫbonus homo qͥ multū dilexit deū. ⁊ ob reuerentiā quīqꝫ vulneꝝ chriſti qͦtidie dixitqͥnqꝫ pater noſter. ⁊ huic apꝑuit dominꝰieſus. ⁊ dedit ei de ſingulis ſuis vulneribꝰmiram dulcedinē. ita ꝙ oīa gaudia mūdideſpexit. ⁊ ſolūmodo deo ſeruire ſtuduit.⁊ in bonis oꝑbꝰ ⁊ virtutibꝰ valde ꝓfecit.⁊ ſic vitā ſuā tandē in bono finiuit. et poſtmortem cęlum intrauit.Tem tertium ſermonemde paſſione dn̄i quō chriſtꝰ ſumIpſit decē defectꝰ hūane naturę.qͣre ſupͣſermōe. xxvij. A. Item exemplū de paſſione dn̄i de milite illo qͥ quīqꝫpater noſter orauit. q̨̄re infra ſer. lxxx. V.
¶ In die ſancto paſce̓. Sermo. l.c dieſ quaꝫecit dominus. exultemus ⁊ lętemur in ea. Pſalmo. cxvij.Sciēdū ꝙ pręſens feſtiuitas pręcellitalias feſtiuitates in ſolennitate ⁊ iocunditate. Un̄ canitur per ītegram hebdomadam ſingulis diebus: Hęc eſt dies quamfecit dominus exultemus et lętemur in ea⁊cͣ. Licet omnes dies dominus fecit. tamen ſingulariter illam dignificauit et lętificauit per ſuam reſurrectionem. VndeAugꝰ. in ſer. de reſurrectione dn̄i. Quomodo glorioſa ꝟgo mater chriſti īter oēsmulieres principatum tenet. ita īter om̄escęteros dies. hęc dies reſurrectiōis oīumdierum mater eſt. Unde etiā. Ambro. ſuper Matthęū. Reſurrectio chriſti defūctꝭvita. pęnitentibus eſt venia. ſanctis ē gloria. Unde merito dicitur: Hęc dies quaꝫfecit dominus ⁊cͣ. Lętari debemus hodiequia ſuperiores. id eſt angeli hodie lętatiſunt de redemptione humani generis et d̓reparatione ſuę ruinę. et de glorificationechriſti. Nam omnes angeli ſuperiores. inferiores. et mediocres. multum gaudent etmagnum gaudium habent de noſtra redemptione. maius de ſua reparatione. ſedmaximum de chriſti glorificatione. UndeGregꝰ in Omel̓. Paſcę redemptoris nr̄ireſurrectio noſtra feſtiuitas exiſtit. qꝛ nosreuocando ad cęleſtia numerū eoꝝ adimpleuit. Itē inferiores id ē patres ī lymboexiſtētes gauiſi ſunt. qꝛ erant ī magna deſolatione ⁊ erāt ī infimo loco qͥ eſſe debebant ī ſupremo ſcꝫ in cęlo. Itē quia erantī caligine qͥ eſſe debebat ī aꝑta dei viſioneHi lętificati ſunt. et per deſcenſum chriſtiet reſurrectioneꝫ eius. Eſa. xxxv. Gaudiūet lęticiam obtinebunt. fugiet dolor et gemitus. Vnde canitur: Adueniſti deſiderabilis queꝫ expectabamꝰ ī tenebris. Vn̄Augꝰ ī ſermone. Ad imperium domini acſaluatorꝭ omēs ferrei cōfracti ſunt vectes.⁊ ſubito innumerabiles ſanctoruꝫ populiqͥ tenebant̉ in morte captiui. ſaluatoris ſui
Z
A